Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Playing with the Zebra's

Είχα σκοπό να σχολιάσω τους χθεσινούς πανηγυρισμούς για την εκλογή του νέου αρχηγού της Ν.Δ., αλλά βλέποντας ειδήσεις μου έφυγε κάθε λαχτάρα, θα αρκεστώ σε ένα μικρό ιστορικό παραλληλισμό που δεν αφορά μόνο τον τα συγκεκριμένα πρόσωπα αλλά και όλες τις αντίστοιχες εκδηλώσεις πολιτικού θαυμασμού. Όσοι ενδιαφέρονται ας διαβάσουν για τον τρόπο ενθρόνισης και καθαίρεσης τους Βυζαντινού αυτοκράτορα Ισαάκιου Β' Άγγελου που τον έφαγε τελικά ο αδερφός του.
Τώρα ας πούμε για τις ζέβρες, εκτός από συμπαθέστατες ιππίδες με έντονη άποψη για την op-art είναι και ένα νέο ελληνικό συγκρότημα με αγγλικό στοίχο και αξιόλογα τραγούδια. Αν και δεν φημίζομαι για την μουσική μου παιδεία κάθε φορά που παρακολουθώ τα παιδιά να δίνουν ένα gig, δεν βαριέμαι καθόλου που για εμένα αποτελεί βασικό κριτήριο αξιολόγησης συγκροτημάτων. Οι Zebra Track's επικοινωνούν τρομερά με το κοινό και συνθέτουν ένα παρείστικο κλίμα που δημιουργεί στον θεατή ένα αίσθημα ομαδικότητας κι όχι απλής παρακολούθησης, ακόμα κι αν δεν γνωρίζει κάποιος τα τραγούδια προσπαθεί να σιγοψιθυρίσει τους στίχους γιατί η σκηνική παρουσία των παιδιών σε προκαλεί να γίνεις μέρος της μπάντας να ξεσηκωθείς και να φωνάξεις Dusan Bajevic stay in Belgrad (από το ομώνυμο κομμάτι τους).

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

Vote for me too!

Πλησιάζει η μεγάλη ψηφορία της Κυριακής για την εκλογή νέου προέδρου του γαλάζιου κόμματος. Με την ταπεινή προσωπική μου άποψη κρίνω τελείως γελοίες συγκεντρώσεις τύπου 'θα το σηκώσουμε τον ήλιο σίγουρα ναι'(στην προκειμένη την δάδα βέβαια) Χρήματα πεταμένα κυριολεκτικά στο δρόμο με μορφή σημαιών και φυλλαδίων (δεν θα μπορούσαν να δοθούν σε υποτροφίες αυτά τα χρήματα, ε,ε,ε;). Καθαρή επίδειξη δύναμης και εντυπωσιασμού, αναρωτιέμαι αν την επόμενη της ψηφοφορίας, ο νικητής θα αλυσοδέσει τον ηττημένο και θα τον περιφέρει στους δρόμους της Αθήνας, ίσως να τον τυφλώσει και να του κόψει και τα άνω άκρα όπως συνήθιζαν στην Βυζαντινή αυτοκρατορία, θα προσεγγίσει έτσι και το κοινό του SAW.
Τι άσκοπες παραστάσεις, αφού η εσωκομματική πολιτική (άντε,για να μην το γενικεύσω)κρίνεται στα καφενεία. Οι αποφάσεις έχουν παρθεί άσχετα με το πόσο θα φωνάξει η Ντόρα η ο κος ΠΟΛΑΝ κι αν στην εκάστοτε συγκέντρωση μαζεύτηκαν 5000 νοματαίοι ή 5001. Φοβάμαι -λόγω ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα- πως από εδώ και πέρα κάθε φορά που θα γίνονται εκλογές και στα ένα εκατομμύριο σωματεία που υπάρχουν θα κλείνουμε το Ζάππειο,το Πεδίον του Άρεως, το Σύνταγμα. Εκλογές ανάδειξης προέδρου του Σωματείου της κάτω Ραχούλας;Ας μαζευτούμε όλοι Θησείο, εκλογές για τον χορευτικό-οικολογικό-πολιτιστικό σύλλογο Η Ωραία Ελένη; Να κλειστεί όλη η Πειραιώς! Ποιος θα έχει την φαεινή ιδέα να γίνει κάποια μάζωξη στην χωματερή να γλυτώσουμε,έχει άπλετο χώρο και δεν θα δημιουργεί και κυκλοφοριακό. Και όσο σκέφτομαι πως όλα ξεκίνησαν με τον αγαπητό ΓΑΠ που κατέβηκε μόνος τους σε εκλογές, τι να σου πω Πρωθυπουργέ, τα σπας, είσαι και κοινωνιολόγος πανάθεμα σε, κάψε τα πτυχία σου τώρα που άνοιξες το κουτί της Πανδώρας.
Μεθαύριο μην κατεβείτε κέντρο,έχω κλείσει το Σύνταγμα για ομιλία, όσοι με υποστηρίξουν θα έχουν την τιμή να ενταχθούν στο νέο κόμμα μου που δημιούργησε η Kiki εγώ και ο εαυτός μου. Α!και η Irene..

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Αν είναι να βάλω μάσκα ας είναι Βενετσιάνικη

Γυρνώντας χθες στην Αιώνια Πόλη (τοπικιστικός ευφημισμός) με έκπληξη είδα πολλούς συμπολίτες μου να κυκλοφορούν με μάσκες. Νόμιζα πως μόνο οι Κινέζοι το κάνουν αυτό( ακρίδες πάντως δεν θα αρχίσω να τρώω)αλλά να που η μόδα κατέφθασε και στη χώρα μας. Δεν διαφωνώ με τα μέτρα προστασίας ούτε με τις προφυλάξεις απλά θεωρώ τις αντιδράσεις αυτές υπερβολικές( και μιλάει ένας άνθρωπος που αρρωσταίνει τρεις φορές τον χρόνο). Δεν πιστεύω ότι φορώντας την μάσκα δε θα γίνεις γουρουνάκι, καθώς κάποιος άλλος από το στενό σου περιβάλλον θα μεταφέρει το διόλου ακριβοθώρητο μικρόβιοή αν ένας φορέας ξύσει την μύτη του και έπειτα πιάσει τα χερούλια στο τρένο και εσύ ακουμπήσεις εκεί και ξεχαστείς και χωρίς να πλύνεις τα χέρια σου θα πας να βγάλεις το μαρούλι που σου έχει κολλήσει στα δόντια, αν φοράς την μάσκα γλυτώνεις; Όχι. Συν της άλλης, κάθε χρόνο η παλιά καλή μας γριπη ρίχνει στο κρεββάτι εκατομμύρια ανθρώπους και πολλοί από αυτούς χαιρετούν τον μάταιο ετούτο κόσμο, διότι ο οργανισμός τους δεν μπορεί να αντεπεξέλθει. Η σύγκριση γίνεται μοιραία. Αγκούχου γκούχου

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/Remember Remember the Twenty-Third of November

ΣΟΥΛΑ- Αυτή η μέρα έφτασε και μου'κανε και δώρα πως την αλήθεια για να δω θα πέσω με πολύ φόρα. Ανέβηκα εις το βουνό σαν τον Δαλάι Λάμα κι εκείθε διαλογίστηκα παρέα με ένα λάμα. Το κοίταζα, με κοίταζε και έβγαλε μιλιά και μου πε 'δεν έχει νόημα καημένη κοπελιά'. Ξαφνιάστηκα σαν άκουσα το ζω να βγάζει λέξεις και κοίταξα πίσω απ'αυτές μην κρύβεται ο Αλέξης. Κούνησα το κεφάλι μου το κοίταξα στα μάτια 'μήπως είσαι παραίσθηση και γίνηκα κομμάτια'; Το λάμα με προσπέρασε,πήγε κοντά στην άκρη κι από το πλάι του ματιού, του έφυγε ένα δάκρυ. Ωραία η ιστορία σου μου είπε με πυγμή, μα αν ήταν αλήθεια θα'σουν στου Μήτσου το παχνί. Δεν ήξερα ν' αποκριθώ στο εξωτικό κουράδι κι αν άρχιζα συζήτηση θα έπιανε το βράδυ.
ΜΗΤΣΟΣ- Τα ζώα δεν ξέρουν να μιλούν μα αν θέλεις πίστεψε το, αλήθεια αν λέει η ψέμματα δεν θα ασκήσω βέτο. Εμένα αν θέλεις άκουσε κι όχι αυτό το λάμα που αμέσως ότι κι αν σου πω μου αρχινάς το κλάμα.
ΣΟΥΛΑ- Για να βγάλει ζώο μιλιά θα πει πως είναι θαύμα, πως ήρθε το μέλλον να μου πει για να σωθώ απ'το τραύμα. Περνάνε οι μέρες φεύγουνε κι εγώ ακόμη μόνη, πως να πιστέψω εσένανε που μ'έφαγε το χιόνι.
ΜΗΤΣΟΣ- Αυτό που νιώθεις κράτα το κι οι άλλοι ότι κι αν λένε, οι δυο μας μόνο ξέρουμε αυτά τα οποία θέμε.

to be continued

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

ΤΙΠΟΤΑ

Κοιτάζω από το παράθυρό μου την γλάστρα με την μικρή τριανταφυλλιά. Τα πνευμόνια μου γεμίζουν με πίσσα και νικοτίνη και ο αέρας γλύφει το τσιγάρο μου, ρίχνοντας τη στάχτη πάνω στο ήδη βρώμικο πληκτρολόγιο. Ακούω το θόρυβο που κάνουν οι μηχανές και τα αυτοκίνητα και αυτή η θαυματουργή ηχορύπανση, που μαζί της κοιμάμαι και ξυπνάω γαληνεύει την υπερένταση που την είχα φορτωμένη από την δουλειά, αυτή την υπερένταση που τεντώνει τους μύες του σβέρκου και κάνει τα δάχτυλά μου ακατάπαυστα να ζητούν ένα τσιγάρο ακόμα. Αλλά όχι αυτό το απόγευμα. Τώρα ηρεμώ και χαζεύω και αφήνω την βαρεμάρα μου να με συνεπάρει τόσο που να ξεχάσω το ρολόι, να αφήσω το λεπτό να μεγαλώσει σε ώρα και ξαφνιασμένη να κοιτάξω τους δείκτες που θα μου υπενθυμίσουν το αποψινό ραντεβού. Η μόνη μου έγνοια το χτύπημα των πλήκτρων στα νύχια μου και οι ατέλειες που θα δημιουργηθούν στο μανό που περάστηκε με νωχέλεια. Με ρουφάει ο χρόνος και με ξεβράζει έπειτα άδεια, έτοιμη όμως να γεμίσω. Τι πολυτέλεια η επιλογή του να μην κάνεις τίποτα.

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2009

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/HOLIDAY TRAFFIC

ΣΟΥΛΑ-Τριάντα χρόνια πέρασαν που έπεσε η χούντα και είπαν να το γιορτάσουνε να ανάψουνε μια φούντα, να βάλουν φωτιά στα μάρμαρα και στον Βοτανικό να μαστουρώσει η Αθήνα απ'το μυρωδικό. Μα ευτυχώς δεν έγιναν εφέτο φασαρίες(προς το παρόν) που είναι δίχως νόημα κακές αψιμαχίες που μόνο συμβολίζουνε την βία δίχως σκέψη μιας και όταν τους ρωτάς κανείς δεν λέει λέξη.Αλίμονο σε εμένανε που πήγα στο χωράφι και δύο ώρες έμανε επάνω στο ζουλάπι, σταμάτησα στη κίνηση και χτύπησα φραπέ και μ' ένα τροχονόμο ξεκίνησα κονέ. Και σκέφτομαι στο πέραμα παρέα άλλη να'χα που θέλω τον Μητσάκο μου για να με πάει τσάρκα.
ΜΗΤΣΟΣ- Εγώ μονάχος έφυγα και πέρασα καλά και για την Σούλα πάλι δεν έβγαλα μιλιά, με βόλεψε η κίνηση που είχε η Αθήνα γιατί παρέα βρήκα και την περνάω πρίμα. Την στάνη νωρίς την έκλεισα και στο τσαρδί μου μπήκα καθάρισα να φάω και μια λεκάνη σύκα. Σαν έρθει ώρα πάντως που θα ζητώ παρέα όλα θα παν καλά και όλα θα είναι ωραία.

to be continued

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Θα την δείρω το λέω...

Το λέω, θα βγάλω το παπούτσι και θα την χτυπήσω(και είναι αρκετά βαρύ το ξυλοτάκουνο)! Μία συνάδελφος έχει το πολύ μα πολύ κακό συνήθειο όταν κάποιος είναι απορροφημένος στον υπολογιστή του, να έρχεται από επάνω του και να παρακολουθεί με τι ασχολείται. Κάνε πουλάκι μου στην άκρη να κάνουμε στην δουλειά μας. Μα ακόμα και την δουλειά μας να μην κάνουμε, τι σε κόφτει εσένα τι γράφω. Μπορεί να κοιτάω τι μέγεθος dildo με βολεύει, πρέπει να ξέρεις πόσο βαθύ το έχω;;Μπααααα. Μάλιστα εκεί που έγραφα ένα e-mail (ναι το ομολογώ,προσωπικό) διαβάζει τι γράφω καθήμενη πίσω από τον ώμο μου και κάνει σχόλια. Έχει και το ταλέντο να κινείται σαν μαύρος νίντζα και δεν την παίρνεις χαμπάρι, έρχεται τσούκου τσούκου και ξαφνικά σου λέει 'εεεεεε,τι εννοείς εκεί' και γελάει χαζοχαρούμενα.Μου θυμίζει το παιχνίδι που πετάγονται κάτι κακιασμένα σκιουράκια από τρυπούλες και πρέπει να προλάβεις να τα βαρέσεις με το σφυράκι πριν εξαφανιστούν. Συγνώμη για την ακατάλληλη γλώσσα, αλλά με σύγχυσε απογευματιάτικα.

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009

ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ...(2)

Λυκοφιλίες

ΦΙΛΟΣ-Από εδώ η μύτη σου μοιάζει λίγο με μελιτζάνα
ΦΙΛΗ- Είναι επειδή κρύωσα και την φυσάω συνέχεια
ΦΙΛΟΣ-Σε καταλαβαίνω, κι εμένα όταν γριπιάζομαι μεγαλώνει η καράφλα μου

Γνώθι σαυτόν (από φίλη που δεν το περίμενα)

ΦΙΛΗ
-Αγάπη μου, γυναίκα που δεν κάνει κατινιές να πάει να ξύσει τα @ρχίδια της!

Εποικοδομητική κριτική

ΦΙΛΟΣ
-Γιατί με βλέπουν όλες σαν φίλο;Τέλος,θα γίνω κακός.Θα αλλάξω το κάρμα μου.
ΦΙΛΗ- Και το κάρμα σου και το κορμί σου θέλουν γυμναστική.Γιατί δεν το καταλαβαίνεις,είναι η προπόνησή σου για την επόμενη ζωή που θα γεννηθείς γυναίκα.
ΦΙΛΟΣ-Γίνεσαι κακιά τώρα.
ΦΙΛΗ-Είναι που έχουν συγχρονιστεί οι περίοδοί μας.
ΦΙΛΟΣ-...

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2009

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/EAT YOUR PIE,YOUR HYLO-PIE

ΣΟΥΛΑ- Γιατί αγάπη με πετάς σαν λερωμένη κάλτσα,μυρίζουνε τα ρούχα μου σα να'φαγα χλαπάτσα; Εγώ που λιώνω σαν βούτυρο σε φρυγανιά απάνω και το φεγγάρι σαν κοιτώ την προσευχή μου κάνω. Που την Μαρία της Σιωπής τη παίζω κάθε μέρα και τρέχω στα δάση στα βουνά καμμένη σαν τοστιέρα. Που με την σκέψη σου ξυπνώ και λέγω τραγουδάκια,ποτάμια τρέχουν τα δάκρυα απ'τα γλυκά ματάκια. Έγινε η καρδιά σου άσπλαχνη σαν μάρμαρο απ'την Πάρο, δεν βρίσκω τρόπο να διαβώ έρωτα να φουμάρω. Με λες ανόητη μικρή πως κάνω το δικό μου, μα έλα που θέλω να σ'έχω πλάι μου εις το προσκέφαλό μου. Έλα να κάνουμε αγκαλιά, να πιούμε ένα κρασάκι, όποτε θέλεις πέσε μου, στείλε μου ραβασάκι.Και δείχνε κατανόηση που τον καημό δεν ζώνω έρχονται μέρες που δεν μπορώ και μέσα μου φουντώνω.
ΜΗΤΣΟΣ- Την ώρα που θα πω εγώ τον χρόνο που ορίζω και μην με κάνεις μάτια μου άλλο να σιχτιρίζω. Εκεί που λέω φτιάξαμε κι έστρωσε η τσουράπω πάλι θα κάνεις πατατιά και θα'ρθεις από κάτω. Φάε λοιπόν την πίτα σου που σου΄χω εγώ φτιαγμένη με βότανα, μυρωδικά καλά γαρνιρισμένη.Φάτην ζεστή είναι νόστιμη, δεν παίρνεις από λόγια και σταμάτα πια να κοιτάς του κόσμου τα ρολόγια. Κατάπιε την και μάσα την μπας κι έτσι καταλάβεις πως είναι τώρα τα πράγματα και τι θα αναλάβεις. Βάλτη στο στοματάκι σου και μούγκωσε επιτέλους γιατί σε βλέπω με βιολί γωνία Πραξιτέλους.
ΣΟΥΛΑ- Νόστιμη η χυλόπιτα καλό και το παλούκι που έχει μπει μέσα βαθιά και βούλωσε το λούκι.

to be coninued

Σκόρπιες σκέψεις

Ενδοσκόπηση,τι θα πει ενδοσκόπηση.Εκτός από την άβολη εξέταση του εντέρου (μπλιαχ, φαντάζεστε ατάκα σε τσόντα όμως, έλα να σε ενδοσκοπήσω;) είναι και η αυτοκατασκοπεία. Όχι το να κάτσεις μούγκα στο σπίτι ζαλίζoντας το έρωτα στον εαυτό σου, αλλά η πραγματική παρατήρηση των πράξεων σου, των σκέψεών σου. Τι κινήσεις κάνεις όταν μιλάς, τι παρατηρείς όταν πρωτογνωρίζεις κάποιον και γιατί, τι σχηματάκια ζωγραφίζεις στο χαρτί όταν μιλάς στο τηλέφωνο. Όλα αυτά τα μικρά και συχνά απαρατήρητα χαρακτηριστικά που αποτελούν βασικά κομμάτια του μωσαικού που απαρτίζουν την εικόνα μας. Αυτά που βλέπουν και βιώνουν οι άλλοι όταν μας συναναστρέφονται. Οι περισσότεροι θα πουν, έλα καλέ δεν ξέρω εγώ πως κάνω; Κι όμως δεν ξέρεις, για τον ίδιο λόγo που δεν γνωρίζεις πόσες φορές αναπνέεις ή ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου. Το προτείνω πάντως, είναι διαφωτιστικό.
Άσχετο, αλλά σήμερα το πρωί ήμουν επί είκοσι λεπτά κολλημένη πίσω από ένα μαύρο Golf. Το ζευγάρι που βρισκόταν μέσα τσακωνόταν απροκαλύπτως και εντόνως. Χειρονομίες, να χτυπάνε τα παράθυρα, την οροφή του αυτοκινήτου, ολόκληρο show. Γιατί ρε παιδιά πρωί-πρωί. Ξεκινάτε με αρνητική ενέργεια την ημέρα. Bad Badh Karma..Να πω την μαύρη μου την αλήθεια, ήθελα να μάθω τον λόγο αυτής της αντιδικίας, τι να έκανα όμως να χτύπαγα το τζαμάκι και να έλεγα "Ε καλημέρα παιδιά, αλλά τόση ώρα μια παρέα γίναμε, τα τα λέγαμε όλοι μαζί να μου φύγει κι η περιέργεια".Ντροπή μου.Πάντως μαθαίνεις πολλά για ένα ζευγάρι όταν τσακώνεται, μια διαπίστωση πιο γενική θα έλεγα , καταλαβαίνεις πολλά για την προσωπικότητα ενός ατόμου από τον τρόπο που τσακώνεται, επειδή η μάσκα του Εαυτού πέφτει λιγουλάκι βγαίνουν όλα εκείνα τα στοιχιά που τα έχουμε λουστράρει και κρύψει βαθιά μέσα μας.Nice...
Και το τραγουδάκι που ακούγεται
Monday you can fall apart
Tuesday Wednesday break my heart
Or, Thursday doesn't even start
It's Friday I'm in love

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

Αυτά είναι...

Τα παρακάτω όταν τα άκουσα ο εγκέφαλός μου βραχυκύκλωσε γιατί δεν ήξερε πως πρέπει να ανταποκριθεί. Για κάποια κλάσματα του δευτερολέπτου σταμάτησε η εγκεφαλική λειτουργία διότι ταυτόχρονα επεξεργαζόμουν το ερέθισμα σαν αστείο και σαν σοβαρή εντύπωση.

Από φίλη:

Οι γκόμενοι στα Εξάρχεια δεν λένε τίποτα, σου κάνουν τράκα και τους πληρώνεις και το καφέ.

Από γνωστή φίλης:

Μα καλά ήταν χρώμα αυτό που είχε στα νύχια; Όλοι γνωρίζουν ότι το πασουμάκι Prada φοριέται μόνο με Γαλλικό!

Θα αρχίζω να τα καταγράφω στο εφεξής γιατί αν μη τι άλλο τα σοβαρά είναι και τα πιο αστεία.

Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/LET ME BE YOUR BAROSSO

ΣΟΥΛΑ-Ανάθεμά με αν τολμώ την σκέψη να διαβάσω, κάποιος ας βρεθεί να πει, σπίτι του ας κοπιάσω. Με κάθε τρόπο προσπαθώ να δείξω την αλήθεια μα είναι δύσκολοι καιροί για να ζητάς βοήθεια. Αυξήθηκαν οι φόροι μας, έσφιξε το ζωνάρι και γω δεν έχω πια ρευστό να πάρω νέο μουλάρι. Για αυτό σου λέω μάτια μου ας γίνομαι εταιρεία έτσι θα ξεγελάσουμε την παλιοεφορεία. Ας κάνεις μια προσπάθεια να με δεχτείς ξανά και η φοροαπαλλαγή θα'ρθει από το πουθενά. Μια νέα επιδότηση ας πάρουμε απ'το ΕΣΠΑ και δεν χρειάζεται εσύ να ξέρεις απο βέσπα. Μια νέα αρχή να χτίσομαι για τα καλύτερα να πάμε, εγώ σαν είμαι πλάι σου τον Παπακωνσταντίνου δεν φοβάμαι.
ΜΗΤΣΟΣ-Αυτό δεν το ξανάκουσα, ομολογώ στη πλάση, μιλάει σαν τον βουλευτή το χέρι μου να πιάσει. Τι άλλο Θεέ μου θα σκεφτεί για να'μαστε μαζί σε λίγο θα υποσχεθεί καινούριο μαγαζί. Μα σαν τους πολιτικάντηδες σου τάζουνε το όλο και μετά βάζουν το χέρι τους σου πιάνουνε τον κώλο. Φοβάμαι μικρή χωριάτισσα μη κάνω μαλακία, το παίζεις σοσιαλίστρια που'ρθε από την Δανία.
ΣΟΥΛΑ-Με τη καρδιά σου μιλώ,αυτή μόνη συνθήκη δώσε μου τη αγάπη σου κάτι καλό θα τύχει. Πάμε μαζί όπως είμαστε φορτσάτοι μπρος ξανά και γω θα κάψω την δήλωση του Ε9!

TO BE CONTINUED...

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009

8/11/2009

Ἡ ἀγάπη

Ἄ! Τί ὠφελεῖ νὰ καρτερᾷς ὄρθιος στὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ
καὶ μὲ τὰ μάτια στοὺς νεκροὺς τοὺς δρόμους στυλωμένα·
ἂν εἶναι νὰ ῾ρθεῖ, θὲ νά᾿ ρθεῖ, δίχως νὰ νιώσεις ἀπὸ ποῦ,
καὶ πίσω σου πλησιάζοντας μὲ βήματα σβησμένα.

Θὲ νὰ σοῦ κλείσει ἀπαλά, μὲ τ᾿ ἄσπρα χέρια της τὰ δυό,
τὰ μάτια ποὺ κουράστηκαν στοὺς δρόμους νὰ κοιτᾶνε,
κι ὅταν γελώντας νὰ τῆς πεῖς θὰ σὲ ρωτήσει: «ποιὰ εἶμ᾿ ἐγώ;»
ἀπ᾿ τῆς καρδιᾶς τὸ σκίρτημα θὰ καταλάβεις ποιά ῾ναι.

Δὲν ὠφελεῖ νὰ καρτερᾷς... Ἂν εἶναι νὰ ῾ρθεῖ, θὲ νά ῾ρθεῖ.
Κλειστὰ ὅλα νά ῾ναι, θὰ τὴ δεῖς ἄξαφνα μπρός σου νὰ βρεθεῖ
κι ἀνοίγοντας τὰ μπράτσα της πρώτη θὰ σ᾿ ἀγκαλιάσει.

Εἰδέ, κι ἂν ἔχεις φωτεινό, τὸ σπίτι γιὰ νὰ τὴ δεχθεῖς,
καὶ σὰν φανεῖ τρέξεις σ᾿ αὐτήν, κι ἐμπρὸς στὰ πόδια της συρθεῖς,
ἂν εἶναι νὰ ῾ρθεῖ, θὲ νά ῾ρθεῖ, - ἀλλιῶς θὰ προσπεράσει.

Κ.Ουράνης

yeap..

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2009

Μαμά γιατί δεν με έστειλες στο Hogwarts???

Ε ναι λοιπόν το παραδέχομαι, είμαι από τους φανατικούς των βιβλίων του Harry Potter! Η τελευταία ταινία είχε μεγάλα κενά και περίμενα να είναι περισσότερο εντυπωσιακή(δεν θα μπω σε λεπτομέρειες γιατί μόνο όσοι γνωρίζουν θα κατανοούσαν). Ενθουσιάζομαι που καταφέρνει και με μεταφέρει σε ένα κόσμο μαγικό, μου δίνει πάτημα να ξεφύγω τελείως από την πραγματικότητα και να επιστρέψω στην παιδικότητά μου, εκεί που φορούσα ένα σεντόνι και έκανα για ραβδί την κουτάλα της μαμάς. Είμαι άνθρωπος που αγαπάει ιδιαιτέρως τα παραμύθια και το συγκεκριμένο επειδή δεν ξεφεύγει και τελείως από την δική μας διάσταση με πολύ απλό τρόπο σε μεταφέρει στην πλοκή του.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009

1 0 0 ! ! !

Σήμερα αυτό το πτωχό πλην τίμιο και κεφάτο blog γιορτάζει τα 100 του post και επιθυμεί να ευχαριστήσει τους ακόλουθους του παραληρήματος της συγγραφέως (δηλαδή τους 5 φίλους και τους 3 που κατά λάθος βρεθήκανε να διαβάζουν το ιστολόγιο), για την στήριξη και την ανοχή τους.

Τα έπιασα τα εκατό
πότε καλό πότε κακό
πότε χαρούμενο σκοπό

δεν περίμενα κανείς
μέσα στο pc σαν μπεις
το κειμενάκι μου να δεις

μα ο κανείς έγιναν τρεις
κι ελπίζω τώρα εφεξής
μια ιδέα ρίξε αν μπορείς

δεν ντρέπομαι και θα ρωτώ
σου άρεσε το μυστικό
ακούει στου μυαλού μου τον ρυθμό

άντε και στα 101

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/ME AND MY MONKEY(THE NAME OF MY SHEEP)

ΣΟΥΛΑ-Μαζεύεις Μήτσομ'τις σβουνιές και τις πετάς σε εμένα και γω η δόλια τις κρατώ τις βάζω στο χωράφι γιατί'ναι λίπασμα καλό και να μην πάνε στράφι. Σταμάτησα να οδύρομαι να κλαίω σαν την Σύρμω και το μονάχο μου κακό την αγάπη μου σου δείχνω.Άλλονε τρόπο δεν λογώ και πράττω σαν Σουλίτσα και θέλω να΄ρθω να σε βρω να κάνουμε αγκαλίτσα(ας μαζέψει κάποιος το μέλι).
ΜΗΤΣΟΣ-Τα πρόβατά σου φύγανε και το μυαλό σου πέρα, με το καλό δεν παίρνεις εσύ μάλλον θες και φοβέρα. Αλίμονο αν κατάλαβες τα όσα έχω ορμηνέψει μα΄συ ρθες και κατσικώθηκες επάνω μου σαν φέσι.
ΣΟΥΛΑ- Δν σου ζητώ τον ουρανό μα δεύτερη ευκαιρία, σαν μου την δώσεις να χαρώ κι ας τηνε φάω κρύα.
ΜΗΤΣΟΣ-Έχει στεγνώσει ο στόμας μου και πρήστηκαν τα αυτά μου να σου φωνάζω δεν μπορώ να βρω τα λογικά μου. Εσένα έχω ολημερίς που έρχεσαι απ'τη στάνη πως θέλεις έτσι να σκεφτώ ο λογισμός τι βάνει.
ΣΟΥΛΑ-Φοβάμαι πως εμένανε έχεις γραμμένη επάνω εκεί που ήλιος δεν κοιτά και το χερί δεν βάνω.
ΜΗΤΣΟΣ-Άιντε κατέβα στο χωριό και κάνε τις δουλειές σου,γέμισε το κιούπι σου χαιρέτησε τις θειές σου. Όταν η απόφαση παρθεί αν θέλω πάλι εσένα ή αν θα μείνεις να κρατάς τον π@@λο του κανένα θα σε φωνάξω αλάργα μου να'ρθεις να ακουμπήσεις αλλά το γινάτι σου πίσω σου θα αφήσεις.

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ,ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ!

Και όμως την ανωτέρω πρόταση τη άκουσα από άτομο νεαρής ηλικίας λίαν περπατημένη εις την νυχτερινή ζωή και αγαπημένη φίλη, που μάλιστα τρεις φορές έχουμε γίνει μάρτυρες ληστείας και ξυλοδαρμού στις υποτίθεται up περιοχές των Αθηνών. Εκπλήχθηκα τόσο που αρχικά πίστευα ότι με κάνει πλάκα, αλλά όχι. Περπατούσε στη Τοσίτσα σε κατάσταση συναγερμού, τα μάτια της σκανάριζαν κάθε τετραγωνικό που προσπερνούσαμε σαν autobot έτοιμο να επιτεθεί με την φονική μπότα στιλέτο (γιατί Kiki μου επειδής οι άλλοι είναι γκρούβαλοι δεν σημαίνει ότι και εγώ πρέπει να ντύνομαι σαν λέτσος). Το καλύτερο ήταν όταν πια βγήκαμε στην πλατεία πέρασε ένα μηχανάκι και ειλικρινά πίστεψε τον θόρυβο της εξάτμισης για πυροβολισμούς!! Η αγαπητή αυτή φίλη βέβαια, είναι άκρως αυθυποβολική και φοβιτσιάρα, τουτέστιν ότι της έχουν πλασάρει οι ειδήσεις για το άβατο των Εξαρχείων και την Ελληνική Λωρίδα της Γάζας το έχει καταπιεί σαν αμάσητο κουραμπιέ. Θα σχολιάσει κάποιος, μα που πήγε η κριτική σκέψη, που πήγε η κοινή λογική. Μάλλον πίνουν καφέ με τον μισό αναπτυγμένο κόσμο που πιστεύει ότι τώρα που μιλάμε σις βουνοκορφές του Χίντου Κους σχεδιάζεται η ρίψη αυτοσχέδιας μπόμπας φτιαγμένη με κόπρανα κατσίκας και ουράνιο, στο καινούριο ford fiesta sport του, που έχει αποκτηθεί με 785 δόσεις.
Φεύγοντας βέβαια, αφού πρώτα καθίσαμε και απολαύσαμε τα κρασάκια μας με ηρεμία και χωρίς 100.000 ντεσιμπέλ μουσικής να μας βαράν στα τύμπανα, η φιληνάδα μου δήλωσε πως δεν είναι τοοοοόσο επικίνδυνα και να ξανάρθουμε, βέβαια να έχουμε ακούσει πρώτα τις ειδήσεις αν επίκειται φασαρία...

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2009

(ΠΟΥΘΕΝΑ)

Καταρχάς θα πρέπει να δοθούν συγχαρητήρια σε όσους ασχολήθηκαν στην ανακαίνηση του Εθνικού Θεάτρου στην Αγ,Κωνσταντίνου. Καταπληκτική δουλειά. Κατά δεύτερον,όσον αφορά την παράσταση, τολμώ να πω ότι δεν ενθουσιάτικα. Χρησιμοποιώ το 'τολμώ'διότι σε όσους ανέφερα την άποψη μου πέσαν όλοι να με φάνε. Δεν το συζητώ πως ήταν μια προσεγμένη δουλειά, με τρομερή σκηνοθεσία, τοποθέτηση στο χώρο,σκηνικά και φωτισμό, αλλά εμένα προσωπικά το θέμα 'αυτή είναι η ζωή μας και πως σκατά θα βγούμε από αυτό το αδιέξοδο'με έχει μπουκώσει. Έχω δει άπειρες παραλλαγές ιδίου θέματος, όχι μόνο στον κινηματογράφο ή στο θέατρο, αλλά σε χορό,φωτογραφία, γενικά σε όλες τις μορφές τέχνης και της ένατης ακόμα. Ήλπιζα να μαγευτώ με το σύνολο και όχι μόνο με τα 'τεχνικά'.