...And Saint Nicholas is Here

...Διότι ο δικός μας Άγιος Βασίλης έρχεται πρώτη τoυ Γενάρη. Είναι υπέροχη η έκφραση των ανθρώπων όταν ξετυλίγουν δώρα, η έκβαση δεν έχει τόσο σημασία, υπάρχει διακύμανση ανάλογα με την επιλογή και το γούστο, μα εκείνα τα δευτερόλεπτα της αναμονής για την έκπληξη που τους περιμένει και η λαχτάρα για το καινούριο τους απόκτημα είναι ανεκτίμητη τόσο για τον παραλήπτη όσο και για για εκείνον που τα προσφέρει.
Το πιο βασικό είναι να μην ξεχνάμε πως ό,τι προσφέρεται με αγάπη και σεβασμό είναι ατίμητο γιατί τα αισθήματα δεν μπορείς να τα τιμολογήσεις. Ή μήπως μπορούμε; Για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς η κοστολόγηση και τα πόσα διατίθεται κάποιος να ξοδέψει εναρμονίζεται με το πόσο σημαντική έχει χαρακτηρίσει την σχέση του με τον αποδέκτη , αντίστροφα επίσης, ο αποδέκτης αναμένει ένα δώρο ισάξιο με τα αισθήματα του, τη διάρκεια και το είδος της σχέσης (επαγγελματική,φιλική,οικογενειακή,ερωτική) καθώς δεν είναι σπάνιο να υπάρχει και το μέτρο ανταπόδοσης, δηλαδή να περιμένει ένα δώρο ίσης ή αν όχι μεγαλύτερης αξίας από αυτό που προσέφερε ο ίδιος. Δυστυχώς η καταναλωτική κοινωνία τελικά κατάφερε να δημιουργήσει την ικανότητα να κοστολογούμε τα αισθήματα και τις σχέσεις μας. Όταν γίνομαι απαισιόδοξη σκέφτομαι ότι η ζωή είναι ένα διαρκές παζάρι και παζάρεμα. Όμως όσο κι αναλώνομαι σε τέτοιου είδους φιλοσοφικές αναζητήσεις, τις γιορτές, δεν πτοούμαι και με την σειρά μου αναμένω κάτω από ο δέντρο τον δικό μου Santa Claus και χαίρομαι εξίσου ότι και να μου προσφέρει γιατί γνωρίζω ότι μου δίνεται με πολλή πολλή αγάπη που είναι το σημαντικότερο δώρο!Lucky me!

Ανασφάλειες...

Ειλικρινά δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος χωρίς ανασφάλειες. Μερικοί είναι γεμάτοι, ορισμένοι μπορούν και τις ελέγχουν, κάποιοι έχουν καταφέρει και τις έχουν ξεπεράσει, περίπου. Αλλά αυτά τα μικρά ξωτικά που μας σπρώχνουν σε πράξεις και κουβέντες που συχνά τις μετανιώνουμε, είναι η ανθρώπινη υπόστασή μας. Χωρίς αυτά τα ελαττώματα θα αισθανόμασταν, υπεράνθρωποι, αυτάρκεις, σχεδόν θεοί. Αυτά τα λάθη μας προσγειώνουν και μας δείχνουν την φύση μας και πόσο μικροί είμαστε. Μερικές φορές μπορεί να χάνουμε το παιχνίδι εναντίον τους αλλά δεν θέλει μεγάλη προσπάθεια. Αρκεί να καταλάβουμε αν αυτό που επιζητούμε το αισθανόμαστε ή είναι ο άλλος μας εαυτός που το ζητά. Αυτό το αδηφάγο κερατάκι με την ατέλειωτη όρεξη, ο κύριος πάκμαν της ψυχής μας. Δεν ξέρεις πραγματικά κανέναν αν δεν έχεις δει τις ανασφάλειες του.

Έρχονται ΟΙ γιορτές!!!

Γιατί κάποιοι κατηγορούν τα Χριστούγεννα; Δεν διαφωνώ ότι όντως πρόκειται για μια γιορτή ασύστολου καταναλωτισμού και επιτηδευμένης καλοσύνης, αλλά δεν νομίζω ότι κάνει λιγότερο ειλικρινές και πραγματικό το λεγόμενο Πνεύμα. Παράδειγμα, είχαμε σκοπό να στολίσουμε στην δουλειά (δυστυχώς τελικά θα μας στολίσουν 'επαγγελματικά') και αμέσως ξεπετάχτηκαν συνάδελφοι κατηγορώντας τις γιορτές ως παρανάλωμα υποκριτισμού και κάθε λαμπάκι και κορδέλα σύμμαχο στην παγκόσμια συνωμοσία για αποπροσανατολισμό και γιδοποίηση. Εγώ λέω ότι απλά θα ομόρφαινε τον χώρο μας και θα μας έκανε να χαμογελάμε περισσότερο.
Ακόμα και αν κάποιος ,έστω εποχικά, θελήσει να προσφέρει στον συνάνθρωπο κάνει κάτι καλό, δεν ακυρώνεται η πράξη ακόμα κι αν υπάρχει μόνο αφορμή κι όχι αιτία. Γιατί να μη χαιρόμαστε βλέποντας γιορτινές βιτρίνες και ακούγοντας χαζοβιόλικα τραγουδάκια που λένε για χιόνι και δώρα. Δεν μπορώ να κατηγορήσω κάτι που μου φτιάχνει τη διάθεση . Δηλαδή την άνοιξη που ανοίγει ο καιρός κι όλοι αισθανόμαστε περισσότερο ευδιάθετοι πρέπει να στήσουμε τα λουλούδια στον τοίχο;
Εγώ την νύχτα της 25ης Δεκεμβρίου θα κάνω την ευχή μου , αντίθετα με όσα μου λένε οι κυνικοί, γιατί ανοίγουν οι ουρανοί κι όλα ακούγονται πιο καθαρά. Οι θετικές σκέψεις μετουσιώνονται σε θετικές πράξεις και τα όμορφα παραμύθια γίνονται μερικές φορές πραγματικότητα.

Playing with the Zebra's

Είχα σκοπό να σχολιάσω τους χθεσινούς πανηγυρισμούς για την εκλογή του νέου αρχηγού της Ν.Δ., αλλά βλέποντας ειδήσεις μου έφυγε κάθε λαχτάρα, θα αρκεστώ σε ένα μικρό ιστορικό παραλληλισμό που δεν αφορά μόνο τον τα συγκεκριμένα πρόσωπα αλλά και όλες τις αντίστοιχες εκδηλώσεις πολιτικού θαυμασμού. Όσοι ενδιαφέρονται ας διαβάσουν για τον τρόπο ενθρόνισης και καθαίρεσης τους Βυζαντινού αυτοκράτορα Ισαάκιου Β' Άγγελου που τον έφαγε τελικά ο αδερφός του.
Τώρα ας πούμε για τις ζέβρες, εκτός από συμπαθέστατες ιππίδες με έντονη άποψη για την op-art είναι και ένα νέο ελληνικό συγκρότημα με αγγλικό στοίχο και αξιόλογα τραγούδια. Αν και δεν φημίζομαι για την μουσική μου παιδεία κάθε φορά που παρακολουθώ τα παιδιά να δίνουν ένα gig, δεν βαριέμαι καθόλου που για εμένα αποτελεί βασικό κριτήριο αξιολόγησης συγκροτημάτων. Οι Zebra Track's επικοινωνούν τρομερά με το κοινό και συνθέτουν ένα παρείστικο κλίμα που δημιουργεί στον θεατή ένα αίσθημα ομαδικότητας κι όχι απλής παρακολούθησης, ακόμα κι αν δεν γνωρίζει κάποιος τα τραγούδια προσπαθεί να σιγοψιθυρίσει τους στίχους γιατί η σκηνική παρουσία των παιδιών σε προκαλεί να γίνεις μέρος της μπάντας να ξεσηκωθείς και να φωνάξεις Dusan Bajevic stay in Belgrad (από το ομώνυμο κομμάτι τους).

Vote for me too!

Πλησιάζει η μεγάλη ψηφορία της Κυριακής για την εκλογή νέου προέδρου του γαλάζιου κόμματος. Με την ταπεινή προσωπική μου άποψη κρίνω τελείως γελοίες συγκεντρώσεις τύπου 'θα το σηκώσουμε τον ήλιο σίγουρα ναι'(στην προκειμένη την δάδα βέβαια) Χρήματα πεταμένα κυριολεκτικά στο δρόμο με μορφή σημαιών και φυλλαδίων (δεν θα μπορούσαν να δοθούν σε υποτροφίες αυτά τα χρήματα, ε,ε,ε;). Καθαρή επίδειξη δύναμης και εντυπωσιασμού, αναρωτιέμαι αν την επόμενη της ψηφοφορίας, ο νικητής θα αλυσοδέσει τον ηττημένο και θα τον περιφέρει στους δρόμους της Αθήνας, ίσως να τον τυφλώσει και να του κόψει και τα άνω άκρα όπως συνήθιζαν στην Βυζαντινή αυτοκρατορία, θα προσεγγίσει έτσι και το κοινό του SAW.
Τι άσκοπες παραστάσεις, αφού η εσωκομματική πολιτική (άντε,για να μην το γενικεύσω)κρίνεται στα καφενεία. Οι αποφάσεις έχουν παρθεί άσχετα με το πόσο θα φωνάξει η Ντόρα η ο κος ΠΟΛΑΝ κι αν στην εκάστοτε συγκέντρωση μαζεύτηκαν 5000 νοματαίοι ή 5001. Φοβάμαι -λόγω ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα- πως από εδώ και πέρα κάθε φορά που θα γίνονται εκλογές και στα ένα εκατομμύριο σωματεία που υπάρχουν θα κλείνουμε το Ζάππειο,το Πεδίον του Άρεως, το Σύνταγμα. Εκλογές ανάδειξης προέδρου του Σωματείου της κάτω Ραχούλας;Ας μαζευτούμε όλοι Θησείο, εκλογές για τον χορευτικό-οικολογικό-πολιτιστικό σύλλογο Η Ωραία Ελένη; Να κλειστεί όλη η Πειραιώς! Ποιος θα έχει την φαεινή ιδέα να γίνει κάποια μάζωξη στην χωματερή να γλυτώσουμε,έχει άπλετο χώρο και δεν θα δημιουργεί και κυκλοφοριακό. Και όσο σκέφτομαι πως όλα ξεκίνησαν με τον αγαπητό ΓΑΠ που κατέβηκε μόνος τους σε εκλογές, τι να σου πω Πρωθυπουργέ, τα σπας, είσαι και κοινωνιολόγος πανάθεμα σε, κάψε τα πτυχία σου τώρα που άνοιξες το κουτί της Πανδώρας.
Μεθαύριο μην κατεβείτε κέντρο,έχω κλείσει το Σύνταγμα για ομιλία, όσοι με υποστηρίξουν θα έχουν την τιμή να ενταχθούν στο νέο κόμμα μου που δημιούργησε η Kiki εγώ και ο εαυτός μου. Α!και η Irene..

Αν είναι να βάλω μάσκα ας είναι Βενετσιάνικη

Γυρνώντας χθες στην Αιώνια Πόλη (τοπικιστικός ευφημισμός) με έκπληξη είδα πολλούς συμπολίτες μου να κυκλοφορούν με μάσκες. Νόμιζα πως μόνο οι Κινέζοι το κάνουν αυτό( ακρίδες πάντως δεν θα αρχίσω να τρώω)αλλά να που η μόδα κατέφθασε και στη χώρα μας. Δεν διαφωνώ με τα μέτρα προστασίας ούτε με τις προφυλάξεις απλά θεωρώ τις αντιδράσεις αυτές υπερβολικές( και μιλάει ένας άνθρωπος που αρρωσταίνει τρεις φορές τον χρόνο). Δεν πιστεύω ότι φορώντας την μάσκα δε θα γίνεις γουρουνάκι, καθώς κάποιος άλλος από το στενό σου περιβάλλον θα μεταφέρει το διόλου ακριβοθώρητο μικρόβιοή αν ένας φορέας ξύσει την μύτη του και έπειτα πιάσει τα χερούλια στο τρένο και εσύ ακουμπήσεις εκεί και ξεχαστείς και χωρίς να πλύνεις τα χέρια σου θα πας να βγάλεις το μαρούλι που σου έχει κολλήσει στα δόντια, αν φοράς την μάσκα γλυτώνεις; Όχι. Συν της άλλης, κάθε χρόνο η παλιά καλή μας γριπη ρίχνει στο κρεββάτι εκατομμύρια ανθρώπους και πολλοί από αυτούς χαιρετούν τον μάταιο ετούτο κόσμο, διότι ο οργανισμός τους δεν μπορεί να αντεπεξέλθει. Η σύγκριση γίνεται μοιραία. Αγκούχου γκούχου

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/Remember Remember the Twenty-Third of November

ΣΟΥΛΑ- Αυτή η μέρα έφτασε και μου'κανε και δώρα πως την αλήθεια για να δω θα πέσω με πολύ φόρα. Ανέβηκα εις το βουνό σαν τον Δαλάι Λάμα κι εκείθε διαλογίστηκα παρέα με ένα λάμα. Το κοίταζα, με κοίταζε και έβγαλε μιλιά και μου πε 'δεν έχει νόημα καημένη κοπελιά'. Ξαφνιάστηκα σαν άκουσα το ζω να βγάζει λέξεις και κοίταξα πίσω απ'αυτές μην κρύβεται ο Αλέξης. Κούνησα το κεφάλι μου το κοίταξα στα μάτια 'μήπως είσαι παραίσθηση και γίνηκα κομμάτια'; Το λάμα με προσπέρασε,πήγε κοντά στην άκρη κι από το πλάι του ματιού, του έφυγε ένα δάκρυ. Ωραία η ιστορία σου μου είπε με πυγμή, μα αν ήταν αλήθεια θα'σουν στου Μήτσου το παχνί. Δεν ήξερα ν' αποκριθώ στο εξωτικό κουράδι κι αν άρχιζα συζήτηση θα έπιανε το βράδυ.
ΜΗΤΣΟΣ- Τα ζώα δεν ξέρουν να μιλούν μα αν θέλεις πίστεψε το, αλήθεια αν λέει η ψέμματα δεν θα ασκήσω βέτο. Εμένα αν θέλεις άκουσε κι όχι αυτό το λάμα που αμέσως ότι κι αν σου πω μου αρχινάς το κλάμα.
ΣΟΥΛΑ- Για να βγάλει ζώο μιλιά θα πει πως είναι θαύμα, πως ήρθε το μέλλον να μου πει για να σωθώ απ'το τραύμα. Περνάνε οι μέρες φεύγουνε κι εγώ ακόμη μόνη, πως να πιστέψω εσένανε που μ'έφαγε το χιόνι.
ΜΗΤΣΟΣ- Αυτό που νιώθεις κράτα το κι οι άλλοι ότι κι αν λένε, οι δυο μας μόνο ξέρουμε αυτά τα οποία θέμε.

to be continued