ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ REBOUND

ΣΟΥΛΑ-Καλημέρα Μήτσ'μου, τι κανουνε τα ζα σου; Η υγεία σου είναι καλά τα εντερολογικά σου;
ΜΗΤΣΟΣ-Τι θες εδώ αχάριστη ,μικρή χωριατοπούλα, με έκανες και πόνεσα και μου τα πήρες ούλα.
ΣΟΥΛΑ- Μήτσο μου είμαι μικρή κι αγύριστο κεφάλι, μα σκέψου σαν τη καρδούλα μου δεν θα πονέσεις άλλη.
ΜΗΤΣΟΣ- Ακόμη ανόητη είσαι και μικρή, αδιάβατη βλαχούλα, τρέξε και παίξε στα πρόβατα στην απέναντι ραχούλα.
ΣΟΥΛΑ-Τι θες να πω, εγνώρισα και άλλους τσελιγκάδες, κι ήταν ψηλοί με μούσκουλα και με πολλά κοπάδια μα στο δικό σου το μαντρί με σέρναν τα σημάδια.
ΜΗΤΣΟΣ-Τώρα σ'αρέσει η στάνη μου που εσύ κακολογούσες, που έφερνες και τις σβουνιές και που βρομοκοπούσες. Μα τώρα πέρασε ο καιρός και μπήκε ο χειμώνας και πήρα και ρακτεροτό που πάει στας αγώνας. Στα πανηγυρια όταν γυρνώ δεν σκέφτομαι εσένα μα άλλες που με μακριά μαλλιά και πλούσια τα ελέη , θέλουνε τον Μητσάρα τους χωρίς να τους την λέει.
ΣΟΥΛΑ- Υπόσχομαι σαν θα διαβώ της εκκλησιάς την πόρτα, τον Μήτσο θέλω πλάι μου και να'μαστε όπως πρώτα. Αλήθεια λέω το ορκίζομαι δεν είναι πάλι πείσμα, είναι η αλήθεια της καρδιάς κι είναι γερή σαν κτίσμα.
ΜΗΤΣΟΣ-Είδες που δε κατάλαβες κι ακόμα δεν εξέρεις τι θέλεις από τον ντουνιά και θα μου την εφέρεις. Πήξε λίγο την κούτρα σου, πως πήζεις το γιαούρτι που τώρα είναι η γκλάβα σου, άδειο κονσερβοκούτι.
ΣΟΥΛΑ-Λόγια σκληρά, λόγια τραχιά λες εις το Σουλάκι, που κρέμετα απτ'αχείλι σου και κλαίει και λιγουλάκι. Μα αν αλήθεια αγάπησες το αγούρικο πιπίνι που κάποτε του έλεγες χωρίς αυτό θα σβήνεις, ρίξε μια δεύτερη ματιά, δώσε μια ευκαιρία γιατί έγινε η καρδούλα μου σαν τη κοπριά του Γκέκα και δεν ηθέλω και πολύ να κάνω σαν μπεμπέκα.
ΜΗΤΣΟΣ-Αυτό σου λέω και εγώ, τράβα και παίξε βόλια και όταν θα συλογιστώ καλά πως είν'η ζωή μου, πρώτο μαντάτο θα σου πω να σαι ξανά δική μου.
to be continued...

Εγωισμός

Ο εγωισμός είναι ουσιαστικό, γένους αρσενικού. Σημαίνει η υπερβολική αγάπη του ατόμου προς τον εαυτό του με ταυτόχρονη τάση να υποβάλει το συμφέρον των άλλων στο δικό του,η τάση ενός ατόμου να μιλά για τον εαυτό του και να παρουσιάζει τα πράγματα πάντα από τη δική του πλευρά αλλά και η αξιοπρέπεια. Κάποιος ωριμάζοντας μπορεί να ξεπεράσει τις επιλογές που θα δημιουργούνταν βάση αυτού του πεισματάρικου ουσιαστικού, ώντας όμως και μηχανισμός άμυνας του ψυχισμού, που το ένστικτο μας καθοδηγεί μήπως πρέπει να τον ακολουθούμε...Χμμμ.Τελικά όταν ξέρεις τι θέλεις δεν υπάρχουν σκέψεις αλλά πράξεις και το καινούριο ουσιαστικό που μαθαίνουμε είναι η υπομονή.

Αναπνοή

Όταν ο ψυχικός πόνος γίνεται και σωματικός,όταν με κάθε ανάσα προσθέτεις άλλους 10 τόνους βάρος στο κορμί σου. Όταν προσπαθείς να διώξεις τις πρώτες στάλες που λιμνάζουν στα μάτια σου ανοίγοντάς τα περισσότερο. Όταν κρατάς το οξυγόνο στα πνευμόνια σου για να σταματήσεις τον χρόνο. Ότάν ξυπνάς ιδρωμένος από το άγχος ότι το όνειτο δεν τελείωσε, τότε ξέρεις ότι αγάπησες

Αυτοκινητάδα

Μέσα στο αυτοκίνητο είναι πολύ βαρετά όταν αντιμετωπίζεις την αθηναϊκή κίνηση, ένας τρόπος για να περάσω την ώρα είναι η παρατήρηση των υπόλοιπων οδηγών-που για να το κάνω και περισσότερο ενδιαφέρον- αν τύχει και συναντηθούν τα βλέμματα μας χαμογελάω. Γιατί να φέρνει τόση αμηχανία ένα χαμόγελο; Υποψιάζομαι πως όλοι κρυμμένοι στον εαυτό τους αισθάνονται σαν να εισβάλλω στον προσωπικό τους χώρο, να ανοίγω την πόρτα του οχήματος και να θρονιάζομαι στη θέση του συνοδηγού με σταυρωμένα τα χέρια ρωτώντας :τι νέα; Απολαμβάνω όσους τραγουδάνε στο ρυθμό του ραδιοφώνου και μία φορά είχα πετύχει μία γυναίκα που έδινε show από μόνη της. Δεν μπορούσα να καταλάβω τι άκουγε αλλά αν όλοι ξεκινούσαμε έτσι την μέρα μας θα μεταφέραμε από ένα κομματάκι θετικής ενέργειας στους γύρω μας, γιατί όπως λέει και η φυσική η ενέργεια δεν χάνεται ποτέ μετουσιώνεται και ταξιδεύει...

ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ

Ξυπνάω κάποιες μέρες και το μυαλό μου λειτουργεί αποσυνθετικά. Αδυνατεί να σκεφτεί ανθρώπους ή περιστάσεις σαν σύνολο και σπάει σε κομματάκια το κάθε τι. Μεγάλο λάθος αυτό,διότι ο καθένας μας και οποιαδήποτε επιλογή που κάνουμε είναι αποτέλεσμα ενός συνόλου που δημιουργείται από τη στιγμή που γεννηθήκαμε. Ως εκ τούτου, δημιουργούνται παγίδες που πέφτουμε μέσα. Κατηγορούμε κάποιον για ένα μηδαμινό κομμάτι της προσωπικότητάς του ή απορρίπτουμε κάτι μόνο και μόνο επειδή μας ενοχλεί κάτι το ελάχιστο που μας έχει κολλήσει σαν εμμονή. Η ωρίμανση υποτίθεται ότι έρχεται και μέσα από το προσπέρασμα των εμμονών που μπλοκάρουν την λειτουργικότητά μας. Ή μήπως μεγαλώνοντας η εμμονές μας γίνονται μεγαλύτερες, με αποτέλεσμα να είναι πλέον τόσο προσκολλημένες στην προσωπικότητά μας που ο ενήλικος νους μας δυσκολεύτεται να τις αναγνωρίσει; Άθλος η κατανόηση.

Ξανά πίσω

Μετά από ενάμιση χρόνο σχεδόν αποφάσισα να επιστρέψω. Κανείς δεν με περιμένει και αντίστροφα. Η ανωνυμία δίνει μια ελευθερία επικίνδυνη που πολύ ευχάριστα σκοπεύω να την χρησιμοποιήσω εκ νέου.Δεν θέλω να ασχοληθώ με τις φωτιές, κάθε χρόνο τα ίδια ανελλιπώς. Αφού τελικά καταλήγουμε στο 'η κόλαση είναι οι άλλοι'γιατί ανοίγουμε συζητήσεις? Για να περνάει η ώρα? Μεγάλη υποκρισία..
Καλώς ήρθα πάλι λοιπόν σε έναν ανοιχτό διάλογο με τις σκέψεις μου.

Βρέχει

Σήμερα πάλι καθάρισε η πόλη, σκέφτομαι πως έτσι ξεπλένονται οι αμαρτίες,σαν τα κλάματα που βγαίνουν από μέσα μας. Συνήθως είναι εκνευριστικό να τρέχεις στην βροχή χωρίς ομπρέλα ή κάλυμμα, αλλά κάπως ρομαντικό επίσης για ονειροπαρμένους σαν και του λόγου μου. Παρατηρώ πως πανικοβάλλονται όλοι και ψάχνουν μέρος να κρυφτούν, μην λιώσουν από την ζάχαρη που είναι φτιαγμένοι. Λυπάμαι για το βρεγμένο τσιμέντο της Αθήνας,στην επαρχία μετά τη βροχή μυρίζει φύση, εδώ ένα πράγμα σαν σαπίλα, απόσταγμα από τους ανθρώπους που δεν είχαν να φυλαχτούν. Μετά από κάθε καταιγίδα φαίνεται το πραγματικό πρόσωπο της πρωτεύουσας,από το άρωμα και μόνο το καταλαβαίνεις.Τι κρίμα...