Speechless

Βαρέθηκα

Ακούω συνεχώς παράπονα και δυσαρέσκειες. Πόσο ακριβή έχει γίνει η αγορά, ότι πλασματικός είναι ο πληθωρισμός, αδιαφάνεια παντού και διαφθορά. Μα και σε πιο προσωπικά ζητήματα, γιατί έχει χαθεί ο σεβασμός, η εμπιστοσύνη, η ικανότητα της ικανοποίησης και άλλα τόσα που όλοι μας σχολιάζουμε καθημερινά. Δεν αντέχω άλλο. Βαρέθηκα να τα ακούω. Όσοι τα αναμοχλεύουν συνεχώς θεωρούν τους εαυτούς τους (και εγώ) ασυμβίβαστους, ανεξάρτητους από το σύστημα γιατί έχουν το διαυγές βλέμμα για να αναγνωρίζουν την κατάντια του. Μα δουλευόμαστε; Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλλέτω και ξεκινήσαμε να πετάμε όλοι πέτρες, που; Στο κενό. Στο απέραντο κενό των ιδεών μας. Τι είναι μια ιδέα, μια άποψη που δεν την εφαρμόζεις; Μεγαλεπήβολα σχέδια, εξεγέρσεις για το κατεστημένο. Που; Πάλι στο μυαλό μας. Γιατί ο κόσμος είναι οι άλλοι και όχι εμείς. Η διαφορά γίνεται στη μικρή ταπεινή καθημερινότητα και θέλει πολλές υποχωρήσεις. Εξαγριωμένα μικρά ανθρωπάκια, στον μικρόκοσμό μας, στην μικροκοινωνία και στην μικροοικονομία μας είμαστε όλοι χαμένα και αυτή είναι η πραγματικότητα. Το σύμπαν είναι απέραντο αλλά για μένα όλο μου το σύμπαν είναι η Δευτέρα με Κυριακή μου. Αν θέλω να αλλάξει κάτι πρέπει να προσπαθήσω κοιτώντας γύρω μου..

ΦΗΜΕΣ

Γιατί μας αρέσει να ακούμε και να αναπαράγουμε φήμες; Ακόμα κι αν η πληροφορία που δεχόμαστε είναι εξωπραγματική την μεταφέρουμε και πολλές φορές τείνουμε να την πιστέψουμε και εμείς οι ίδιοι. Είναι ένα τρόπος για να ξεφεύγουμε από την πραγματικότητα; Μάλλον όλοι χρειαζόμαστε λίγο παραμύθι στη ζωή μας. Τα όνειρα είναι κάτι προσωπικο, ατομικό που δεν μπορείς να το μοιραστείς, όχι εξωλοκλήρου τουλάχιστον. Ενώ μια φήμη, ένα παράδοξο, ένας μύθος γίνεται βοήθημα για ένα ταξίδι νοητό με φίλους και γνωστούς. Για τυχόν παρερμηνείες, δεν εννοώ το κουτσομπολιό.

Ιδέες προς πώληση

Η παρακάτω προτάσεις αποτελούν αποκλειστική πνευματική ιδιοκτησία της υπογράφουσας και σε περίπτωση που ανακαλύψω τυχόν λογοκλοπή ή εφαρμογή τους θα καταδικάσω τον θύτη στο πυρ το εξώτερον, θα του στείλω όλες τις μάγισσες της Σμύρνης, τα τρία horny γουρουνάκια και τον λύκο τραβεστί όπως επίσης και την συνάδελφο που αναφέρω αρκετά συχνά στο παρόν ιστολόγιο.
Ανακάλυψα (με μεγάλη περηφάνια για το επιχειρηματικό μου ταλέντο, τόση που θα με κάνει να αλλάξω επάγγελμα), ότι υπάρχει κορεσμός πλέον στα προσφερόμενα είδη διασκέδασης. Ο κόσμος θέλει να χαρίζει τα χρήματα του και να αισθάνεται έτσι περισσότερο large από τον μέσο δυτικοευρωπαίο, αλλά έχει βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια. Έτσι προτείνω σε όποιον θέλει να βάλλει το κεφάλαιο τις εξής ιδέες:
Α)Αφού ο Έλληνας θέλει να τα δίνει για να στριμώχνεται και να μυρίζει τη μασχάλη του διπλανού κάνοντας ισορροπία με ένα ποτό στο χέρι και ανακαλύπτοντας το ταλέντο του στην ρυθμική προσπαθώντας να χουφτώσει το διπλανό γκομενάκι, να ιδιωτικοποιηθούν τα Μ.Μ.Μ., να πάει το εισιτήριο 60 ευρώ(για να γουστάρουμε γιατί εμείς δεν είμαστε σαν τους καρμίρηδες τους βόρειους) και τα ηχεία των λεωφορείων να παίζουν διαπασών όλα τα νέα hit(me). Η γνωστή γυναικεία φωνή του ηλεκτρικού που αναγγέλλει του σταθμούς θα αντικατασταθεί με μία περισσότερο παθιάρικη και αντί για το ντινγκ ντονγ θα κάνει αχ βαχ.
Βου) Ως γνωστό οι συμπολίτες μας γνωρίζουν από καλό φαγητό και κρασί. Καθημερινά απολαμβάνουν πιάτα gourmet και μόνο από την οσμή ξεχωρίζουν αν το κρασί είναι του '79 και όχι του '80. Σε στρατηγικές θέσεις θα ανοίξει αλυσίδα από κιόσκια που θα πάρει τη σκυτάλη από το "βρώμικα". Δεν θα προσφέρεται πλέον το πάγιο λουκάνικο, πατάτες, μουστάρδα αλλά ελαφάκι με σάλτσα πικρής σοκολάτας, σολομό με μέντα, παπαρδέλες με 123 είδη πιπερόριζας κλπ, κλπ. Θα χρεώνεται επιπλέον η ώρα παραμονής πλησίον του του περιπτέρου (ανά τέταρτο) για όσους επιθυμούν να επιδείξουν τις γαστρονομικές τους γνώσεις.
Γου) Το είχα πει και παλιότερα. Θα ήθελα reality με πρωταγωνιστές τους πολιτικούς. Οπως λένε και οι φλεγματώδεις ευρωπαιοσυμπολίτες μας το τρίπτυχο αίμα, σπέρμα, στέμμα (και δαχτυλίδια εκάστοτε) έχει πάντα απήχηση. Βέβαια όλοι θα ξέραμε από την αρχή τον νικητή εκτός κι αν ο επίτιμος δεν έκανε ποτέ του αίτηση. Το συγκεκριμένο δεν διατίθεται σε τηλεοπτικούς σταθμούς αλλά σε όσους έχουν άδεια ζωολογικού κήπου.
Δου) Μπουζουκερί και clubακερί μόνο με πρώτα τραπέζια πίστα και prive χώρους, γιατί πάνω από όλα είμαστε δημοκράτες. Θα μοιράζονται μικρόφωνα σε όλους και όποιος έχει το καλύτερο και βαθύτερο λαρύγγι θα κερδίζει την εκτίμηση του κόσμου. Τα τραπέζια θα έχουν ειδικά κατασκευασμένο για να μην γλιστράει το τακούνι αλλά ή απόλυτη καινοτομία θα είναι ο ειδικός καθρέφτης προσαρμοσμένος επάνω ώστε οι κύριοι να μην χρειάζονται να σκύβουν.
Ε) Όσοι έχουν σοβαρές προτάσεις ας επικοινωνήσουν μαζί μου να τους ενημερώσω και για τις υπόλοιπες ιδέες γιατί τώρα έχουμε και δουλειά.

2008

Καλή Χρονιά!!!!!!Με την έλευση του νέου έτους ελπίζω να διορθωθούν κάποια πράγματα όπως επίσης ελπίζω να μου λυθούν και κάποιες απορίες.
1)Το ασφαλιστικό λύθηκε ή απλά ξεχάστηκε;
2) Η Ν.Δ έχει προβλέψει για ασφάλεια ζωής στα στελέχη της;
3)Το ΠΑΣΟΚ έκλεισε ή θα ανοίξει μετά τις γιορτές;
4)Ο Συνασπισμός δέχεται Γκρούπις;
5) Η δημοσιογραφική Εξουσία είναι θεσμοθετημένη;
6)Γιατί ο καφές έχει 6 ευρώ;
7)Να χάσω τα κιλά των γιορτών τώρα ή να περιμένω να περάσει και το Πάσχα;
8)Πόσο χρόνων είναι η Πετραλιά;

Τι μάθαμε

Είμαι από αυτούς που δουλεύουν παραμονή Χριστουγέννων και στο γραφείο αυτή την ώρα βαράμε μύγες (κυριολεκτικά βάζουμε και στοιχήματα). Που και που διεκπεραιώνουμε και καμιά υπόθεση, αλλά χωρίς την αρωγή του δημοσίου που σήμερα απουσιάζει, η δουλειά μας παραμένει ημιτελής. Θα ήθελα κάποιος να μου πει τα κάλαντα, αλλά τα παιδάκια δεν έρχονται, λέτε να (με) φοβούνται; Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!!!!

Έλεος πια..

Βλέποντας τις τελευταίες εξελίξεις για άλλη μια φορά αισθάνομαι ότι παίζουν με την νοημοσύνη μας. Ένας άνθρωπος έφτασε σε σημείο να φουντάρει, χαροπαλεύει στο νοσοκομείο, και έχει όλα τα κοράκια να τον κατασπαράζουν κομμάτι κομμάτι. Οι δημοσιογράφοι κυνηγώντας θεαματικότητες πλασάρουν καθοδηγούμενες ειδήσεις και από την άλλη οι εκάστοτε πολιτικοί που αναμιγνύονται με την υπόθεση να αδειάζουν την ντουλάπα τους από κάθε σκελετό βολεύοντας οποιαδήποτε ατασθαλία στην μνήμη του αυτόχειρα. Έλεος πια με όλα αυτά. Να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο, να αποκαλυφθεί η αλήθεια, όμως όχι με τον τρόπο που έγινε με την δολοφονία του Κένεντι. Βρήκαμε και στην Ελλάδα τον δικό μας Όσβαλντ;