Αρχική Σελίδα

Θα φύγω

2011-07-10T08:05:00.002+03:00

Ανεβαίνουν οι θερμοκρασίες και τα μπάνια του λαού έχουν την τιμητική τους όπως αναφέρεται συχνά στα δελτία ειδήσεων. Στη παραλία σκάνε τύποι απαραιτήτως με τατουάζ και χτισμένα κορμιά και εννοείται ότι οι κοπελίτσες αφού κάνουν την απαραίτητη περαντζάδα βουτάνε στη θάλασσα μέχρι το γόνατο γιατί 1.έτσι δεν χρειάζεται να βγάλουν το γυαλί 2. επουδενί δεν πρέπει να βουτήξουν κεφάλι γιατί θα χαλάσει το μακιγιάζ και η κουπ. Και εγώ σκέφτομαι, αυτά τα δόλια φταίνε; ΌΟΟΟχι, δεν φταίνε αυτά, ούτε εγώ φταίω, η δήθεν υπεράνω που σχολιάζω τα πρόβατα. Οι γονείς φταίνε. 'Οσες μηνύσεις στο κράτος και στους πολιτικούς και να κάνουμε ο μοναδικός υπαίτιος της κατάντιας και της ξεφτίλας μας θα μένει ατιμώρητος. Ποιος; Μα φυσικά οι γλυκύτατο και υπερπροστατευικοί γονείς που αρνούμενοι να κόψουν τον ομφάλιο λόρο τον έχουν δέσει γύρω από λαιμό μας και πηδώντας στον γκρεμό της ανασφάλειας ένας ένας θα ξεψυχάμε σαν τους κατάδικους στην αγχόνη. Δεν είμαι υπερβολική. Μια ολόκληρη γενιά μεγάλωσε υπό καθεστώς τρομοκρατίας και άκρατου ευνουχισμού. Πάλι καλά που μας βγάλανε τα πάμπερς και μας μάθανε να κάνουμε κάτι μόνοι μας. Εδώ θα ήθελα να ρωτήσω τα αγοράκια, σε πια ηλικία εκπαιδεύτηκαν να τινάζουν μόνοι το πουλάκι τους ή ακόμα φωνάζουν τη μαμά να το κάνει για αυτούς;
Φοβόμαστε να πάρουμε πρωτοβουλίες, φοβόμαστε να φωνάξουμε,φοβόμαστε να εκτεθούμε μην πέσει ο κώλος μας και κάποιος τρίτος μάθει τα συναισθήματα ή τις σκέψεις μας. Δεν αναφέρομαι μόνο γκομενικά, αναφέρομαι γενικά στην ανθρώπινη επαφή.
Μάθαμε σε μια ασφάλεια στηριζόμενοι στις πλάτες των γονιών μας. Είναι πολύ σωστό και γόνιμο να ξέρεις ότι η οικογένειά σου σε στηρίζει αλλά όχι να λειτουργεί διαρκώς σαν δεκανίκι. Ίσως επειδή η δική τους γενιά δεν κατάφερε να συμμετέχει σε κάτι δραστικό ή ουσιαστικό, το πολυτεχνείο είχε περάσει, πολιτικά προκαθορισμένα σχεδόν όλα, αποφάσισε πως το επίτευγμα τους θα είναι η δημιουργία ενός στρατού μαλακισμένων καλομαθημένων γόνων που μπορεί να μη αποκτήσουν ποτέ αρχίδια για να πιάσουν τη ζωή από τα κέρατα, αλλά τουλάχιστον όταν η υπόλοιπη Ευρώπη τους πηδάει θα ξέρει να τους προσφέρει ένα τέλεια χτυπημένο μοχίτο και φυσικά ελλείψει ροδοπέταλων -που λεφτά πια-θα ρίχνει τα πτυχία της στο πάτωμα, ας χρησιμεύσουν σαν κάτι γιατί και εμείς οι ίδιοι δεν γνωρίζουμε τι σκατά σπουδάσατε.
Μαμά, μπαμπά σας υπεραγαπώ και το ξέρετε. Αλλά πρέπει να σας πω ότι η γενιά σας απέτυχε παταγωδώς σαν γονείς. Σας αφήνω για να δουλέψω σε φυτεία ζαχαροκάλαμου στην οποία σε μια βδομάδα θα έχω πεθάνει σαν το σκυλί στο αμπέλι γιατί 1.δεν θα έχω αντηλιακό μαζί καθώς δεν θα το έχεις βάλει εσύ μαμά στη τσαντούλα μου και θα ψηθώ σαν φιλέ μπουργκινιόν 2.θα με πηδάει ο επιστάτης γιατί θα νομίζω ότι είναι στη σύμβαση εργασίας (και φυσικά δεν θα έχω ασχοληθεί να τη μελετήσω) και θα κολλήσω ότι αφροδίσιο κυκλοφορεί σε ματ και σπαρκλ μορφή αφού εσύ ντράπηκες να πιέσεις για σεξουαλική διαπαιδαγώγηση 3. τα πλακάτ διαμαρτυρίας τα οποία θα αναρτήσω γιατί θα αρχίσουν να με τρώνε όλα τα παράσιτα που με κόλλησε ο χάλιας και τα χρησιμοποιήσουν οι υπόλοιποι για να ζεσταθούν γιατί γνωρίζουν τι πρέπει να κάνει όταν αφορά την επιβίωση και φυσικά γνωρίζουν πως αν πρόκειται να ασχοληθούν για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους θα το κάνουν με τη μέθοδο του Σπάρτακου διότι δεν μάθανε πως ο σχολιασμός είναι επανάσταση γιατί αν γράφεις για τη Ρόζα Λούξεμπουργκ γίνεσαι αυτή ασχέτως αν βλέπεις τα μυστικά της Εδέμ και κλείνεις τραπέζι στο Villa με τη Νατσος Deals.
Που σκατά θα βρω ένα συγχωροχάρτι ;

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

2011-05-30T02:35:00.002+03:00

Τις τελευταίες μέρες βρίσκομαι και εγώ μαζί με άλλους στην κεντρικότερη πλατεία της πόλης μας. Δεν ξέρω γιατί. Ειλικρινά. Προσπαθώ πάντα να είμαι ρεαλίστρια και κυνική, γλυτώνεις δάκρυα έτσι, αλλά παρ'όλη την προσπάθεια ένας απίστευτος ρομαντισμός, με την κλασσική έννοια, μου δίνει ένα μικρό στίγμα του Μάη του '68. Υπερβάλω, ίσως. Αλλά μεγάλωσα σε μία γενιά που η μεγαλύτερη επανάσταση ήταν η έλευση των κινητών στη ζωή μας, άντε και η ανακάλυψη του mohito. Τα πουπουλένια μαξιλαράκια που με πολύ στοργή έβαζαν οι γονείς μας στους πωπουλίνους μας για να μην αισθανθούμε το παραμικρό τράνταγμα στη ζωή μας φύλασσαν τη μεγαλύτερη έκπληξη, να μην μπορούμε να αντισταθούμε στα μεγαλύτερα χαστούκια. Δεν μας εκπαίδευσαν στην πολιτική σκέψη, δεν μας έμαθαν να κάνουμε κριτική, να διεκδικούμε, για εμάς επανάσταση ήταν μόνο τα μπάχαλα και η Κυριακή στο γήπεδο. Όλες οι έννοιες που άλλοι μάτωσαν για να τις έχουμε έτοιμες, ήταν απλά λύματα στο λεξικό που παπαγαλίζαμε.
Εγώ ελπίζω στη δικαιοσύνη. Δεν απαιτώ να διαγραφεί το χρέος, πληρώνουμε μέσα από αυτό τα τόσα χρόνια ανοχής μας, και η ανοχή είναι συνενοχή. Αλλά απαιτώ από τη στιγμή που θα πιάσεις ένα βαποράκι και θα το στείλεις στη φυλακή, ΑΠΑΙΤΩ, όλους αυτούς που καπηλευτήκαν το μέλλον μας και το παρελθόν των δικών μας να κλειστούν στη φυλακή, να δικαστούν , να γίνουν παράδειγμα ώστε οι επόμενοι να έχουν κάτι να φοβούνται. Θέλω ο θεσμός της Δικαιοσύνης, η ανεξάρτητη εξουσία να κάνει επιτέλους τη δουλειά της. Ποιος έστειλε στο αρχείο τα ομόλογα, το Βατοπέδι, άφησαν να φύγουν οι Siemensαδες. Ποιοι υπέγραψαν το μνημόνιο χωρίς δημοψήφισμα. Ποιοι ξεπλήναν χρήματα; Ποιοι χάρισαν σε μεγαλοεπιχειρηματίες χρέη και κτήματα. Θέλω να δικαστούν όλοι. Εγώ κατεβαίνω κάτω και φωνάζω όχι για να με τραβήξει φωτογραφία ο φίλος μου, όχι για να δηλώσω παρουσία, αλλά γιατί ελπίζω ότι ίσως η ευχή μου πραγματοποιηθεί. Τα μεγαλολαμόγια που τόσα χρόνια αφήναμε και αλώνιζαν στο αμπέλι μας επιτέλους να πιαστούν. Και για μένα δεν θα έπρεπε να βρησκόμαστανν στο Σύνταγμα , αλλά στη Ευελπίδων με ένα μόνο σύνθημα. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

2011-04-22T12:39:00.001+03:00

Η σημερινή Μεγάλη Παρασκευή έρχεται σε αντίθεση με τη ηλιόλουστη μέρα που έχει έξω. Μια συνάδελφος ρώτησε, δεν θα έπρεπε να είναι συννεφιασμένος ο ουρανός και μια γενική καταχνιά και μαυρίλα; Που είναι το μυστήριο, που οι αστικοί και μη μύθοι που κατακλύζουν τη μεγάλη βδομάδα στο αποκορύφωμά της; Μα εδώ είναι αστικό κέντρο, δεν ισχύουν αυτοί οι μύθοι της απάντησα και κούνησε το κεφάλι συγκαταβατικά. Στη Αθήνα τα τελευταία 3 χρόνια που παραμένω για μεγάλη Παρασκευή και γενικά όλη την εβδομάδα των παθών, δεν με αγγίζει ούτε στο ελάχιστο η κατανυκτική ατμόσφαιρα. Δεν είναι μόνο ότι αρκετά χρόνια τώρα η σχέση μου με την θρησκεία είναι πλατωνική, αλλά πως να μπορέσω να αισθανθώ το θείο δράμα όταν δεν αλλάζει σε τίποτα η καθημερινότητά μου, όταν τίποτα δεν με κάνει να πιστέψω. Θα μου πεις είναι προσωπικό σου ζήτημα, αλλά στα τσιμεντένια κτήρια και τις ασφυκτικά γεμάτες με σημαιοστολισμένους ανθρώπους εκκλησίες, δεν μπορώ να νιώσω κάτι. Ίσως απλά μου λείπει το χωριό και αρνούμαι να δεχτώ και να αγγίξω κάτι διαφορετικό. Θυμάμαι σαν παιδί που περιμέναμε πως και πως τις διακοπές του Πάσχα, ακόμα και η εξαναγκαστική νηστεία που έσπαγε μόνο για να δοκιμάσουμε τα αυγοκούλουρα της γιαγιάς δεν ήταν βάρος, κάθε απόγευμα στην εκκλησία, ο Επιτάφιος, τα φαναράκια, αχάραγα ξύπνημα για να κοινωνήσουμε και αμέσως μετά μίλκο και τυρόπιτα. Ένα Πάσχα γεμάτο αρώματα μυρωδιές και εικόνες. Οι παππούδες μου να μας αναφέρουν όλη τη μυθολογία του θείου δράματος…Η γιαγιά και ο παππούς που λείπουν όσο περισσότερο αυτές τις ημέρες, που τόσο τους έχω ταυτίσει με αυτές τις γιορτές που τίποτα δεν μπορεί να επαναφέρει τα αισθήματα που γιγαντώνονταν μέρα με τη μέρα. Από τότε που φύγανε καμιά γεύση δεν είναι πασχαλινή, καμία λειτουργία δεν έχει την ίδια αξία, σε ποιον να γκρινιάξω στην εκκλησία; Κανείς δεν με εξαναγκάζει να κάτσω και στα 12 Ευαγγέλια, κανείς δεν θα προσέξει να μην φτύσω την θεία κοινωνία, δεν θα με περιμένει στην αυλόπορτα του χωριού να φέρω το Άγιο Φως, ούτε θα κάνει τον διαιτητή για το ποιος θα σχηματίσει με το κερί του το σταυρό στην πόρτα. Οι άνθρωποι γύρω μας ταυτίζονται με αισθήματα και αξίες και όταν μας αποχαιρετούν παίρνουν μαζί τους και ένα κομμάτι από το μέλλον μας.

ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ

2011-03-06T18:35:00.002+02:00

Είναι τελικά τόσο δύσκολο να κατανοήσουμε την ευτυχία του άλλου;Ιδίως όταν αυτή πάει κόντρα στα δικά μας δεδομένα και τις δικές μας αξίες;Συχνά πυκνά σίγουρα όλοι έχουμε βρεθεί με φίλους που οι αποφάσεις τους μας βρίσκουν παντελώς αντίθετους, όμως ενώ βλέπουμε ότι τους κάνουνε ευτυχισμένους,αρνούμαστε να το δεχτούμε πεισματικά, με μόναδικό επιχείρημα ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ.Μα για ποιον είναι λάθος; Για εμάς,για τον ίδιο,για την κοινωνία;Η αλήθεια και το σωστό τελικά είναι κάτι υποκειμενικό,η παγκόσμια αλήθεια γράφεται από τους δυνατούς,τουλάχιστον μπορούμε να επιτρέψουμε σαν δείγμα μικρής μας επανάστασης το δικαίωμα στην αλήθεια, όσο φασιστικές είναι οι γενοκτονίες άλλο τόσο φασιστικό είναι να προσπαθούμε να σκοτώσουμε την ευτυχία των δικών μας ανθρώπων απλά και μόνο επειδή δεν μπορούμε να τη δεχτούμε,λογοκρισία στην ευτυχία. Τύπου δικαιολογίες θα το μετανιώσεις μετά, θα πληγωθείς, θα χρωστάς είναι περιττές. Ο καθένας μας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του ακόμα και αν είναι λάθος. Να βρίσκεσαι δίπλα στους ανθρώπους που αγαπάς, στις χαρές και στις λύπες, δίπλα όχι μέσα τους, μην προσπαθείς να εκκολαφτείς σαν άλλο alien στις επιλογές και τις πράξεις τους.Να δέχεσαι το άλλο σαν όμοιο σου κι όχι σαν αδύναμο κουτάβι στην βροχή που αν δεν το περιμαζέψεις θα το παρασύρουν τα απόνερα των επιλογών του.Δεν αρνούμαι πως κι εγώ δεν έχω διπλασιάσει την χαρά δικών μου απλά επειδή δεν μπορούσα να την δω, την έκρινα με τους δικούς μου κανόνες και από την άλλη έδινα οδηγίες για να σωθούν από μια δύσκολη κατάσταση,όχι συμβουλές, σαν αρχιτέκτονας καθόριζα τους δρόμους και τους στύλους υποστήριξης. Ας αφήσουμε του ανθρώπους να εξελιχθούν, να χαρούνε και να σπάσουνε σε χίλια κομμάτια υπό το δικό τους καθεστώς. Η ζωή είναι ένας δρόμος που τον διαβαίνεις μόνος, παρέα υπάρχει όμως στο χαντάκι μόνος θα πέσεις καιμόνος θα ξανασηκωθείς εκεί που ξεπροβάλει το ουράνιο τόξο.

ΤΕΛΕΙΑ

2011-02-26T16:24:00.000+02:00

Δεν θέλω να φάω την απαισιοδοξία που πάνε να με ταΐσουν. Η τρομολαγνεία πρέπει να είναι το νέο φετίχ.ή πάντα ήταν; Δεν αναφέρομαι μόνο στα γλυκύτατα και πάνω από όλα αδιάφθορα ΜΜΕ αλλά σε όλους μας που επαναλαμβάνουμε και μηρυκάζουμε ειδήσεις καταστροφής. Όλοι Κασσάνδρες, μελλοντολόγοι, Νοστράδαμοι. Δεν είναι φόβος αυτό που διακρίνω στα πρόσωπα και τις κουβέντες, δεν είναι η ελπίδα που αναμένεις να ακούσεις, σε κάθε τι δυσάρετο που θα αναφερθεί να περιμένεις ο άλλος με επιχειρήματα να σε αντικρούσει. Είναι μια βαθειά ικανοποίηση σε κάθε τι θλιβερό μας περιμένει, στις τσέπες, στην χώρα, σε εμάς τους ίδιους. Έχω ξαναναφέρει πως πιστεύω στην αυτοεκπληρούμενη προφητεία και αλλοίμονο αν όλοι έχουμε τόση μαυρίλα μέσα μας και την αναπαράγουμε. Χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει μέλλον και πρέπει κάτι να μας διδάσκει η μέρα που περνά. Καλή ή κακή. Μπορεί όλοι να ψάχνουμε αφορμές να επαναπαυτούμε και για αυτό να θεωρούμε δεδομένο το κακό που θα μας βρει. Εφόσον δηλαδή δεν μπορείς να αλλάξεις την μοίρα σου και ούτως η άλλως πας για φούντο, κάτσε πίσω αραχτός και απήλαυσε την βόλτα. Ντροπή. Από τη στιγμή που τα πνευμόνια μας γεμίζουν με αέρα και ο εγκέφαλός μας ακόμα μπορεί και λειτουργεί έχουμε τη δύναμη να παρέμβουμε, σε οτιδήποτε. Ο καθένας από τη θέση του, από το πόστο του με τη δική του σκέψη. Βασικό να έχουμε όλη την αίσθηση πως τα πράγματα θα καλυτερεύσουν γιατί μόνο έτσι θα συμβεί. Αν οι ίδιοι μπορέσουμε και σεβαστούμε τον διπλανό μας και αφήσουμε πίσω το σταρχιδισμό μας. Αν η κριτική μας σκέψη ξεπεράσει την τηλεόραση, αν θελήσουμε να βοηθήσουμε.Τελεία.

ΒΡΕΧΕΙ

2011-02-04T00:31:00.003+02:00

Από τους πιο όμορφους ήχους για μένα είναι το άκουσμα τις βροχής, και από τις πιο όμορφες εικόνες η βροχή που ξεσπάει στη θάλασσα. Όσο εκνευριστική κι αν φαίνεται μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου τόση η ομορφιά της από τα τζάμια του σπιτιού. Συχνά πυκνά δηλώνω την αγάπη μου σε αυτό το καιρικό φαινόμενο, ίσως γιατί δρα σαν καταλύτης. Φέρνει στην επιφάνεια όλες τις βρομιές που υποβόσκουν στα κούφια πεζοδρόμια, αναδεικνύει την μυρωδιά των φύλων και του χώματος, βγάζει όλο τον θυμό και την απόγνωση, ίσως και τον φόβο σε εμάς ,τους τόσο προστατευμένους μηχανικούς ανθρώπους. Ανοίγει ο ουρανός και μας στέλνει χίλια φιλιά, υγρά και παθιασμένα. Εκνευρίζομαι στην κίνηση, ακούω σειρήνες και κορναρίσματα, απότομους ελιγμούς και λάθος χειρισμούς, αυτοκίνητα το ένα πίσω από το άλλο, διάσπαρτα, πιεσμένα στον δρόμο. Όλη αυτή η καταπίεση και το ανυπόφορο αίσθημα της επιθυμίας διαφυγής, όσο και να βιαζόμαστε η ζωή έχει τον δικό της χρόνο, σαν τη βροχή. Ξεκινάει και τελειώνει σαν έκπληξη, δεν περιμένεις την στιγμή του δυνατού ξεσπάσματος και της γλυκιάς δροσοσταλίδας.

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΩΣ ΑΝΙΚΑΝΟΙ

2011-01-22T12:03:00.002+02:00

Σκεφτόμενη το παραπάνω δεν ξέρω που να καταρρίψω ευθύνες. Στους γονείς μας;Στην αλλοτριωμένη κοινωνία; Στην παγκοσμιοποίηση; Στην κοινωνία της πληροφορίας; Διαβάζω ζευγάρια μάτια γεμάτα με μυστικά και ένα απύθμενο βάθος από ανασφάλειες και κενά και μια τεράστια άγνοια για αναγνώριση των συναισθημάτων, όχι των άλλων αλλά των δικών μας. Με γουρλωμένα μάτια και τεράστια έκπληξη λαμβάνω πληροφορίες για φιλικά ζευγάρια και τις μεταξύ τους σχέσεις. Όλοι κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους ή σε εφήμερες αγκαλιές για ένα απλό λόγο, δεν έχουν την δύναμη να αντιμετωπίσουν την αλήθεια της καρδιάς τους. Καταπιέζονται βάναυσα και ξεσπούν ο ένας στον άλλο, σε υγρά κρεβάτια τριών ωρών αφήνοντας στην λήθη του οργασμού τα προβλήματα της σχέσης τους που τους περιμένει καρτερικά να επιστρέψουν. Στην άλλη πλευρά του σεντονιού κρέμονται ελπίδες και φόβοι, καμία επιθυμία για διεκδίκηση,κανένα σθένος να παλέψεις για την αξιοπρέπειά σου ,για το κορμί σου για το δικαίωμα να αγαπάς. Επαναπαύονται στο λίγο γιατί φοβούνται το καθόλου ή το πολύ. Ούτε καν η μετριότητα δεν τους αγγίζει μιας και δεν περιμένουν να προχωρήσουν, να γεμίσει η ψυχή τους τίγκα συναισθήματα κι ας είναι ο πόνος που διδάσκει. Απαίδευτες γενιές αγρίων επιστρέψαμε στις ρίζες μας, θηλαστικά δίποδα που περπατάνε αυτόνομα στη γη ψάχνοντας το τίποτα ή ένα περιοδικό ξαλάφρωμα της λίμπιντο που τυραννάει τους λαγόνες.

2011

2010-12-30T11:25:00.002+02:00

Είναι απίστευτο το πως ξορκίζουμε όλα τα κακά με την αλλαγή του χρόνου. Πως η διαφορά ενός δευτερολέπτου μεταμορφώνει όλη την ψυχοσύνθεσή μας προς το καλύτερο,αναγεννάται η ελπίδα μέσα μας και η θετικές σκέψεις,απλά με ένα τικ του ρολογιού προς τα δεξιά. Οι άνθρωποι συνηθίζουμε να κρατάμε τις άσχημες αναμνήσεις και στιγμές και δεν ευγνωμονούμε πως κάθε εμπειρία που μας έδωσε ο χρόνος που πέρασε είναι εφόδιο.Σίγουρα σε μια χρονιά, σε 365 μέρες δεν θα μπορούσε η κάθε στιγμή να είναι πρέζα παραδείσου, αν ήταν δεν θα αναγνωρίζαμε, δεν θα εκτιμούσαμε τα καλά που συναντάμε μπροστά μας.Έχουμε ανάγκη όμως να μηδενίζουμε και να ξαναξεκινάμε,είναι οι δεύτερες ευκαιρίες που δίνουμε στον εαυτό μας, το νέο έτος μας δίνει πάτημα να ξεκινήσουμε από την αρχή, να συγκροτήσουμε τις δυνάμεις μας και να ορμίσουμε διεκδικώντας αυτά που επιθυμούμε κλείνοντας στο χρονοντούλαπο τις κακοτοπιές που συναντήσαμε. Το 2011 είναι ωραίος αριθμός, μονός για όσους τους προτιμούνε,απόλυτος.Χαίρομαι που μπορώ να σκέφτομαι το κάθε χρόνο σαν ένα τσουβάλι γεμάτο από αισθήματα, τα 5 βασικά και όλα τα υπόλοιπα. Η χαρά, η λύπη, ο φόβος ,η ζήλεια ο θυμός να αγκαλιάσουνε τις ημέρες που θα έρθουν και να επιτρέψουν στην αγάπη και τον έρωτα να καθίσουν δίπλα μου και σε όλους όσους έχουν το θάρρος να ζήσουν παρέα με τη δειλία τους. Εύχομαι ο νέος χρόνος να μας βρει όλους ερωτευμένους γιατί δεν υπάρχει κάτι πιο σαρωτικό. Ερωτευμένους με τα πράγματα που θέλουμε να διεκδικήσουμε, είτε είναι δουλειά, είτε είναι κάποια ενασχόληση, είτε είναι ένα βιβλίο είτε ένας άλλος άνθρωπος.

Πάλι τα ίδια

2010-12-15T15:12:00.003+02:00

Δεν μπορώ τη μιζέρια, δεν μπορώ τη γκρίνια και την αγανάκτηση. Διαβάζω κατεβατά από ιδέες, ακούω σοφά λόγια και λύσεις χωρίς όμως κάποια πρακτική μετουσίωση. Βλέπω ανθρώπους να πεινάνε και μετανάστες να παγώνουν από κρύο, βλέπω νεαρούς να πετάνε μολότοφ και αστυνομικούς να κλωτσάνε κουκουλοφόρους. Βλέπω ανθρώπους να κρίνουν για να μην κριθούν οι ίδιοι , φοβούμενοι πως δεν θα σταθούν στο ύψος της γνώμης των άλλων. Όλοι αδύναμα ανθρωπάκια από μολύβι έτοιμα να λιώσουμε στην πρώτη φωτιά, στην πρώτη αναταραχή. Μόνο με τη βία αντιδράμε, φωνάζουμε, χτυπιόμαστε, σπάμε, δεν πάει το μυαλό μας πιο πέρα. δεν πάει ψηλά μα φροντίζει να κοιτάει κάτω, χαμηλά να μην κουραστεί το κεφάλι από το τέντωμα και πέσει. Συχαινόμαστε τους εαυτούς μας και το βγάζουμε σε τρίτους, δειλοί,τεμπέληδες μόνο από αέρα οι πράξεις μας που με μια ανάσα έχουμε εξαγοράσει την ευθύνη μας απέναντι στην κοινωνία. Η αλλαγή έρχεται από μέσα μας μα είναι βρώμικο και δεν τολμάμε ούτε μια ματιά να ρίξουμε. Βολευτήκαμε και πάμε στα πεπατημένα. Είμαι αγανακτισμένος, θα διαδηλώσω, θα φωνάξω θα περιμένω με την αντίδρασή μου οι άλλοι να κάνουν την αλλαγή.Δεν έμαθες πως αν θες να γίνει κάτι κάνε το καλύτερα μόνος σου. θες να βοηθήσεις τους μετανάστες, δώσε τους δουλειά, μην τους κλέβεις, ασφάλισέ τους. Θες να καταπολεμήσεις την διαφθορά, μην λαδώσεις, μην απαιτήσεις καλύτερη μεταχείριση από τον θείο στο δήμο, ξεμπρόστιασε τον γιατρό με το φακελάκι. Θες καλύτερη παιδεία, μάθε στο παιδί σου να σκέφτεται και όχι να παπαγαλίζει. Θες να ζεις σε ανθρώπινη κοινωνία μάθε πως περπατάμε στα δύο για να μπορούμε να σκεφτόμαστε πιο ψηλά από εκεί που καθόμαστε, αν δεν το έχεις πέσε στα τέσσερα και γλύψε τις στάχτες όσων είδαν πιο πολλά από όσα μπορείς να αντέξεις και μην παραπονεθείς αν κάτσουν πάνω σου και σε πονέσουν γιατί αυτό είσαι, ένας θώκος που βολεύονται στην πλάτη σου με την συνένεσή σου.

ΞΕΚΟΥΝΗΣΤΕ

2010-10-31T23:31:00.002+02:00

Μου κάνει εντύπωση πόσο ανάγκη υπάρχει για επικοινωνία και συμμετοχή.Παρόλο που πλέον είναι τόσο εύκολο να γνωρίσεις κόσμο, να μιλήσεις να βγεις και να ανακατευτείς με το πλήθος, φαίνεται πως κυκλοφορούμε μέσα σε πλαστικές φούσκες που κουτουλάνε αναμεταξύ τους απομακρύνοντας μας. Σαν μαγνήτες με αντίθετους πόλους που αντί να υπάρχει έλξη υπάρχει απώθηση.Από φόβο ίσως, ανασφάλεια;Για να μην παρεξηγηθώ, δεν αναφέρομαι στην ερωτική πρόσκληση αλλά στην γενικότερη ανάγκη επικοινωνίας και αλληλοαντίδρασης.Να μοιραστείς συναισθήματα και εμπειρίες και να γνωρίσεις καινούριους κόσμους, γιατί ο οποιοσδήποτε 'άλλος'είναι ένα καινούριος κόσμος.Όταν βρισκόμαστε σε χώρους κοινωνικά σχεδιασμένους προσφερόμενους για νέες γνωριμίες είναι σαν να φοράνε όλοι μάσκες, καλούπια και διακριτικά. Σε ένα μαγαζί είναι δυσκολότερο να ανοίξεις κουβέντα σε κάποιον από ότι πχ σε μια αθλητική εκδήλωση.Γιατί,ίσως δεν υπάρχει καν στο νου κανενός ότι ενεργοποιούμαι για κοινωνικοποιηθώ αλλά για το κάτι άλλο, άρα δεν υπάρχουν οι άμυνες και η πίεση να παρουσιάσουμε τον εαυτό μας κάπως, ούτε και στους άλλους έτσι ανοιγόμαστε γιατί δεν υπάρχουν απαιτήσεις. Μα και η ανάγκη μας να αισθανθούμε πως ανοίκουμε σε μια ομάδα από επιλογή, όχι εργασία, όχι κάτι τυποποιημένο αλλά διαφορετικό.Ξεκουνήστε και κάθε μέρα θα είναι πιο ενδιαφέρουσα και όμορφη

Αδυναμίες

2010-09-17T01:04:00.003+03:00

Αναρωτιέμαι αν συχνά χρησιμοποιούμε την δικαιολογία της εκούσιας επιλογής για να δικαιολογήσουμε τις αδυναμίες μας.Παραδείγματος χάρη,πόσοι 'αρνούνται' να κόψουν το κάπνισμα,όχι παραδεχόμενοι πως δεν θα αντέξουν στην αποχή μα δηλώντας περίτρανα πως είναι επιλογή τους να καπνίζουν γιατί το απολαμβάνουν.Ένα δείγμα πως προβάλουμε και μεταμφιέζουμε τις ρωγμές στον χαρακτήρα μας για να φαινόμαστε πιστεύω πιο δυνατοί,όχι σε τρίτους μα στον ίδιο μας τον εαυτό. Άλλωστε αυτόν ντρεπόμαστε περισσότερο από όλους.Μεγαλώνοντας υποτίθεται ότι δαμάζουμε τις επιθυμίες μας και τιθασεύουμε τις ορμές μας αποδεικνύοντας πως μαθαίνουμε και κρίνουμε τι είναι ωφέλιμο.Όχι μόνο όσον αφορά τι σωματική μας υγεία μα και τη ψυχική μας ισορροπία, τον σεβασμό που δείχνουμε σε αυτό που κοιτάμε στον καθρέπτη..Δεν το κατακρίνω, είναι και αυτό μηχανισμός άμυνας,το θέμα είναι τι κριτική ικανότητα έχουμε να διακρίνουμε τις πραγματικές επιλογές από τις πλαστές προς χάρη της επιβίωσης...Δεν είναι κακό να έχουμε αδυναμίες, είναι ανθρώπινο. Μας ξεχωρίζει, μας κάνει διακριτούς από το σύνολο αφού οι ανασφάλειες και οι αδυναμίες μας είναι ένας σημαντικός πιλότος για τον τρόπο που διανύουμε τη ζωή μας.Δεν δίνω άφεση αμαρτιών σε όσους αφήνονται έρμεα στην δίνη των αδυναμιών τους, μα οι μικρές γλυκιές αδυναμίες δίνουν αλατοπίπερο και είναι τρομερός καταλύτης στην διαντίδραση των σχέσεων.

Πρωτοβρόχια!!!

2010-09-11T16:26:00.003+03:00

Ανέκαθεν ήμουν λάτρης του Φθινόπωρου.Θέση και φύση πιστεύω στην κάθαρση και ο Σεπτέμβρης είναι μήνας που τη προσφέρει.Σχεδόν με αγωνία προσμένω τη πρώτη βροχή που θα απογυμνώσει με κάθε σταγόνα τη μυρωδιά του καλοκαιριού και θα επαναφέρει την δροσιά στο χώμα και την ισορροπία μέσα μας. Η οσμή του βρεγμένου τσιμέντου και των σαπισμένων φύλων απομακρύνει την Αύρα της θάλασσας και μας αποτραβώ από τις παραλίες και τα νυχτοπερπατήματα που είναι ανάλαφρα από έγνοιες και δεύτερες σκέψεις. Κάθε κατεργάρης συνετίζεται όταν οι στάλες τω ακουμπούν και του υπενθυμίζουν πως η ανεμελιά δεν συμφωνεί με το κρύο και πως μόνο τα ρούχα δεν θα είναi περιττά από εδώ και πέρα. Καλό Χειμώνα!!!

ΙΟΥΛΙΟΣ

2010-07-21T15:44:00.000+03:00

ο βράσιμο στο καζάνι της Αθήνας είναι αργό και οδυνηρό.Οι 39 βαθμοί Κελσίου εισβάλλουν στο τσιμέντο και σιγά σιγά απελευθερώνουν την μοχθηρή τους δράση μέχρι αργά την νύχτα . Ο καύσωνας μας παρακολουθεί και δεν φεύγει,κολλάει στα ρούχα,στο μέτωπό μας, κυλάει με τον ιδρώτα στα μπράτσα μας, κάνει την σκόνη και το καυσαέριο να προσαρτώνται στο δέρμα μας, μας βρομίζει μέσα και έξω. Η ζέστη δημιουργεί ψευδαισθήσεις και όχι παραισθήσεις. Κοιτάς τον συνάδελφό σου στο γραφείο και φαντάζεσαι πως είναι σερβιτόρος που σερβίρει μια παγωμένη μπύρα στην παραλία των περσινών διακοπών. Αδυνατείς να συγκεντρωθείς. Θέλεις να πετάξεις το δέρμα σου όπως κάνουν τα φίδια και να αισθανθείς ανάλαφρος, τόσο που να μην σε αγγίζει το καυτό μπετόν και οι υπερθερμασμένες αέριες μάζες. Ένα βήμα πίσω είσαι κάθε φορά που λες να τα βροντήξεις όλα και να χαθείς από την αιχμαλωσία της πόλης, γιατί δεν το κάνεις. Όλα είναι πιο κοντά όταν δεν τα σκέφτεσαι πρώτα.
Ο Ιούλιος είναι μήνας καλοκαιρινός και μπορείς να ζήσεις το καλοκαίρι μέσα σου. Ακόμα και στο σπίτι που αισθάνεσαι εγκλωβισμένος βάλε μουσική , χόρεψε μόνος ή με παρέα, φτιάξε χυμούς και παγωτά και βρέξου με το λάστιχο να αισθανθείς παιδί και να δροσίσεις την ψυχή σου. Αν γκρινιάζεις για όσα πρόκειται να έρθουν η ζωή σου θα είναι πάντα ένας ανυπόφορος καύσωνας.

...And Saint Nicholas is Here

2009-12-28T05:58:00.002+02:00

...Διότι ο δικός μας Άγιος Βασίλης έρχεται πρώτη τoυ Γενάρη. Είναι υπέροχη η έκφραση των ανθρώπων όταν ξετυλίγουν δώρα, η έκβαση δεν έχει τόσο σημασία, υπάρχει διακύμανση ανάλογα με την επιλογή και το γούστο, μα εκείνα τα δευτερόλεπτα της αναμονής για την έκπληξη που τους περιμένει και η λαχτάρα για το καινούριο τους απόκτημα είναι ανεκτίμητη τόσο για τον παραλήπτη όσο και για για εκείνον που τα προσφέρει.
Το πιο βασικό είναι να μην ξεχνάμε πως ό,τι προσφέρεται με αγάπη και σεβασμό είναι ατίμητο γιατί τα αισθήματα δεν μπορείς να τα τιμολογήσεις. Ή μήπως μπορούμε; Για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς η κοστολόγηση και τα πόσα διατίθεται κάποιος να ξοδέψει εναρμονίζεται με το πόσο σημαντική έχει χαρακτηρίσει την σχέση του με τον αποδέκτη , αντίστροφα επίσης, ο αποδέκτης αναμένει ένα δώρο ισάξιο με τα αισθήματα του, τη διάρκεια και το είδος της σχέσης (επαγγελματική,φιλική,οικογενειακή,ερωτική) καθώς δεν είναι σπάνιο να υπάρχει και το μέτρο ανταπόδοσης, δηλαδή να περιμένει ένα δώρο ίσης ή αν όχι μεγαλύτερης αξίας από αυτό που προσέφερε ο ίδιος. Δυστυχώς η καταναλωτική κοινωνία τελικά κατάφερε να δημιουργήσει την ικανότητα να κοστολογούμε τα αισθήματα και τις σχέσεις μας. Όταν γίνομαι απαισιόδοξη σκέφτομαι ότι η ζωή είναι ένα διαρκές παζάρι και παζάρεμα. Όμως όσο κι αναλώνομαι σε τέτοιου είδους φιλοσοφικές αναζητήσεις, τις γιορτές, δεν πτοούμαι και με την σειρά μου αναμένω κάτω από ο δέντρο τον δικό μου Santa Claus και χαίρομαι εξίσου ότι και να μου προσφέρει γιατί γνωρίζω ότι μου δίνεται με πολλή πολλή αγάπη που είναι το σημαντικότερο δώρο!Lucky me!

Ανασφάλειες...

2009-12-12T21:22:00.000+02:00

Ειλικρινά δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος χωρίς ανασφάλειες. Μερικοί είναι γεμάτοι, ορισμένοι μπορούν και τις ελέγχουν, κάποιοι έχουν καταφέρει και τις έχουν ξεπεράσει, περίπου. Αλλά αυτά τα μικρά ξωτικά που μας σπρώχνουν σε πράξεις και κουβέντες που συχνά τις μετανιώνουμε, είναι η ανθρώπινη υπόστασή μας. Χωρίς αυτά τα ελαττώματα θα αισθανόμασταν, υπεράνθρωποι, αυτάρκεις, σχεδόν θεοί. Αυτά τα λάθη μας προσγειώνουν και μας δείχνουν την φύση μας και πόσο μικροί είμαστε. Μερικές φορές μπορεί να χάνουμε το παιχνίδι εναντίον τους αλλά δεν θέλει μεγάλη προσπάθεια. Αρκεί να καταλάβουμε αν αυτό που επιζητούμε το αισθανόμαστε ή είναι ο άλλος μας εαυτός που το ζητά. Αυτό το αδηφάγο κερατάκι με την ατέλειωτη όρεξη, ο κύριος πάκμαν της ψυχής μας. Δεν ξέρεις πραγματικά κανέναν αν δεν έχεις δει τις ανασφάλειες του.

Έρχονται ΟΙ γιορτές!!!

2009-12-04T21:36:00.001+02:00

Γιατί κάποιοι κατηγορούν τα Χριστούγεννα; Δεν διαφωνώ ότι όντως πρόκειται για μια γιορτή ασύστολου καταναλωτισμού και επιτηδευμένης καλοσύνης, αλλά δεν νομίζω ότι κάνει λιγότερο ειλικρινές και πραγματικό το λεγόμενο Πνεύμα. Παράδειγμα, είχαμε σκοπό να στολίσουμε στην δουλειά (δυστυχώς τελικά θα μας στολίσουν 'επαγγελματικά') και αμέσως ξεπετάχτηκαν συνάδελφοι κατηγορώντας τις γιορτές ως παρανάλωμα υποκριτισμού και κάθε λαμπάκι και κορδέλα σύμμαχο στην παγκόσμια συνωμοσία για αποπροσανατολισμό και γιδοποίηση. Εγώ λέω ότι απλά θα ομόρφαινε τον χώρο μας και θα μας έκανε να χαμογελάμε περισσότερο.
Ακόμα και αν κάποιος ,έστω εποχικά, θελήσει να προσφέρει στον συνάνθρωπο κάνει κάτι καλό, δεν ακυρώνεται η πράξη ακόμα κι αν υπάρχει μόνο αφορμή κι όχι αιτία. Γιατί να μη χαιρόμαστε βλέποντας γιορτινές βιτρίνες και ακούγοντας χαζοβιόλικα τραγουδάκια που λένε για χιόνι και δώρα. Δεν μπορώ να κατηγορήσω κάτι που μου φτιάχνει τη διάθεση . Δηλαδή την άνοιξη που ανοίγει ο καιρός κι όλοι αισθανόμαστε περισσότερο ευδιάθετοι πρέπει να στήσουμε τα λουλούδια στον τοίχο;
Εγώ την νύχτα της 25ης Δεκεμβρίου θα κάνω την ευχή μου , αντίθετα με όσα μου λένε οι κυνικοί, γιατί ανοίγουν οι ουρανοί κι όλα ακούγονται πιο καθαρά. Οι θετικές σκέψεις μετουσιώνονται σε θετικές πράξεις και τα όμορφα παραμύθια γίνονται μερικές φορές πραγματικότητα.

Playing with the Zebra's

2009-11-30T11:52:00.003+02:00

Είχα σκοπό να σχολιάσω τους χθεσινούς πανηγυρισμούς για την εκλογή του νέου αρχηγού της Ν.Δ., αλλά βλέποντας ειδήσεις μου έφυγε κάθε λαχτάρα, θα αρκεστώ σε ένα μικρό ιστορικό παραλληλισμό που δεν αφορά μόνο τον τα συγκεκριμένα πρόσωπα αλλά και όλες τις αντίστοιχες εκδηλώσεις πολιτικού θαυμασμού. Όσοι ενδιαφέρονται ας διαβάσουν για τον τρόπο ενθρόνισης και καθαίρεσης τους Βυζαντινού αυτοκράτορα Ισαάκιου Β' Άγγελου που τον έφαγε τελικά ο αδερφός του.
Τώρα ας πούμε για τις ζέβρες, εκτός από συμπαθέστατες ιππίδες με έντονη άποψη για την op-art είναι και ένα νέο ελληνικό συγκρότημα με αγγλικό στοίχο και αξιόλογα τραγούδια. Αν και δεν φημίζομαι για την μουσική μου παιδεία κάθε φορά που παρακολουθώ τα παιδιά να δίνουν ένα gig, δεν βαριέμαι καθόλου που για εμένα αποτελεί βασικό κριτήριο αξιολόγησης συγκροτημάτων. Οι Zebra Track's επικοινωνούν τρομερά με το κοινό και συνθέτουν ένα παρείστικο κλίμα που δημιουργεί στον θεατή ένα αίσθημα ομαδικότητας κι όχι απλής παρακολούθησης, ακόμα κι αν δεν γνωρίζει κάποιος τα τραγούδια προσπαθεί να σιγοψιθυρίσει τους στίχους γιατί η σκηνική παρουσία των παιδιών σε προκαλεί να γίνεις μέρος της μπάντας να ξεσηκωθείς και να φωνάξεις Dusan Bajevic stay in Belgrad (από το ομώνυμο κομμάτι τους).

Vote for me too!

2009-11-28T13:06:00.002+02:00

Πλησιάζει η μεγάλη ψηφορία της Κυριακής για την εκλογή νέου προέδρου του γαλάζιου κόμματος. Με την ταπεινή προσωπική μου άποψη κρίνω τελείως γελοίες συγκεντρώσεις τύπου 'θα το σηκώσουμε τον ήλιο σίγουρα ναι'(στην προκειμένη την δάδα βέβαια) Χρήματα πεταμένα κυριολεκτικά στο δρόμο με μορφή σημαιών και φυλλαδίων (δεν θα μπορούσαν να δοθούν σε υποτροφίες αυτά τα χρήματα, ε,ε,ε;). Καθαρή επίδειξη δύναμης και εντυπωσιασμού, αναρωτιέμαι αν την επόμενη της ψηφοφορίας, ο νικητής θα αλυσοδέσει τον ηττημένο και θα τον περιφέρει στους δρόμους της Αθήνας, ίσως να τον τυφλώσει και να του κόψει και τα άνω άκρα όπως συνήθιζαν στην Βυζαντινή αυτοκρατορία, θα προσεγγίσει έτσι και το κοινό του SAW.
Τι άσκοπες παραστάσεις, αφού η εσωκομματική πολιτική (άντε,για να μην το γενικεύσω)κρίνεται στα καφενεία. Οι αποφάσεις έχουν παρθεί άσχετα με το πόσο θα φωνάξει η Ντόρα η ο κος ΠΟΛΑΝ κι αν στην εκάστοτε συγκέντρωση μαζεύτηκαν 5000 νοματαίοι ή 5001. Φοβάμαι -λόγω ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα- πως από εδώ και πέρα κάθε φορά που θα γίνονται εκλογές και στα ένα εκατομμύριο σωματεία που υπάρχουν θα κλείνουμε το Ζάππειο,το Πεδίον του Άρεως, το Σύνταγμα. Εκλογές ανάδειξης προέδρου του Σωματείου της κάτω Ραχούλας;Ας μαζευτούμε όλοι Θησείο, εκλογές για τον χορευτικό-οικολογικό-πολιτιστικό σύλλογο Η Ωραία Ελένη; Να κλειστεί όλη η Πειραιώς! Ποιος θα έχει την φαεινή ιδέα να γίνει κάποια μάζωξη στην χωματερή να γλυτώσουμε,έχει άπλετο χώρο και δεν θα δημιουργεί και κυκλοφοριακό. Και όσο σκέφτομαι πως όλα ξεκίνησαν με τον αγαπητό ΓΑΠ που κατέβηκε μόνος τους σε εκλογές, τι να σου πω Πρωθυπουργέ, τα σπας, είσαι και κοινωνιολόγος πανάθεμα σε, κάψε τα πτυχία σου τώρα που άνοιξες το κουτί της Πανδώρας.
Μεθαύριο μην κατεβείτε κέντρο,έχω κλείσει το Σύνταγμα για ομιλία, όσοι με υποστηρίξουν θα έχουν την τιμή να ενταχθούν στο νέο κόμμα μου που δημιούργησε η Kiki εγώ και ο εαυτός μου. Α!και η Irene..

Αν είναι να βάλω μάσκα ας είναι Βενετσιάνικη

2009-11-26T12:40:00.003+02:00

Γυρνώντας χθες στην Αιώνια Πόλη (τοπικιστικός ευφημισμός) με έκπληξη είδα πολλούς συμπολίτες μου να κυκλοφορούν με μάσκες. Νόμιζα πως μόνο οι Κινέζοι το κάνουν αυτό( ακρίδες πάντως δεν θα αρχίσω να τρώω)αλλά να που η μόδα κατέφθασε και στη χώρα μας. Δεν διαφωνώ με τα μέτρα προστασίας ούτε με τις προφυλάξεις απλά θεωρώ τις αντιδράσεις αυτές υπερβολικές( και μιλάει ένας άνθρωπος που αρρωσταίνει τρεις φορές τον χρόνο). Δεν πιστεύω ότι φορώντας την μάσκα δε θα γίνεις γουρουνάκι, καθώς κάποιος άλλος από το στενό σου περιβάλλον θα μεταφέρει το διόλου ακριβοθώρητο μικρόβιοή αν ένας φορέας ξύσει την μύτη του και έπειτα πιάσει τα χερούλια στο τρένο και εσύ ακουμπήσεις εκεί και ξεχαστείς και χωρίς να πλύνεις τα χέρια σου θα πας να βγάλεις το μαρούλι που σου έχει κολλήσει στα δόντια, αν φοράς την μάσκα γλυτώνεις; Όχι. Συν της άλλης, κάθε χρόνο η παλιά καλή μας γριπη ρίχνει στο κρεββάτι εκατομμύρια ανθρώπους και πολλοί από αυτούς χαιρετούν τον μάταιο ετούτο κόσμο, διότι ο οργανισμός τους δεν μπορεί να αντεπεξέλθει. Η σύγκριση γίνεται μοιραία. Αγκούχου γκούχου

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/Remember Remember the Twenty-Third of November

2009-11-23T12:23:00.002+02:00

ΣΟΥΛΑ- Αυτή η μέρα έφτασε και μου'κανε και δώρα πως την αλήθεια για να δω θα πέσω με πολύ φόρα. Ανέβηκα εις το βουνό σαν τον Δαλάι Λάμα κι εκείθε διαλογίστηκα παρέα με ένα λάμα. Το κοίταζα, με κοίταζε και έβγαλε μιλιά και μου πε 'δεν έχει νόημα καημένη κοπελιά'. Ξαφνιάστηκα σαν άκουσα το ζω να βγάζει λέξεις και κοίταξα πίσω απ'αυτές μην κρύβεται ο Αλέξης. Κούνησα το κεφάλι μου το κοίταξα στα μάτια 'μήπως είσαι παραίσθηση και γίνηκα κομμάτια'; Το λάμα με προσπέρασε,πήγε κοντά στην άκρη κι από το πλάι του ματιού, του έφυγε ένα δάκρυ. Ωραία η ιστορία σου μου είπε με πυγμή, μα αν ήταν αλήθεια θα'σουν στου Μήτσου το παχνί. Δεν ήξερα ν' αποκριθώ στο εξωτικό κουράδι κι αν άρχιζα συζήτηση θα έπιανε το βράδυ.
ΜΗΤΣΟΣ- Τα ζώα δεν ξέρουν να μιλούν μα αν θέλεις πίστεψε το, αλήθεια αν λέει η ψέμματα δεν θα ασκήσω βέτο. Εμένα αν θέλεις άκουσε κι όχι αυτό το λάμα που αμέσως ότι κι αν σου πω μου αρχινάς το κλάμα.
ΣΟΥΛΑ- Για να βγάλει ζώο μιλιά θα πει πως είναι θαύμα, πως ήρθε το μέλλον να μου πει για να σωθώ απ'το τραύμα. Περνάνε οι μέρες φεύγουνε κι εγώ ακόμη μόνη, πως να πιστέψω εσένανε που μ'έφαγε το χιόνι.
ΜΗΤΣΟΣ- Αυτό που νιώθεις κράτα το κι οι άλλοι ότι κι αν λένε, οι δυο μας μόνο ξέρουμε αυτά τα οποία θέμε.

to be continued

ΤΙΠΟΤΑ

2009-11-20T18:07:00.002+02:00

Κοιτάζω από το παράθυρό μου την γλάστρα με την μικρή τριανταφυλλιά. Τα πνευμόνια μου γεμίζουν με πίσσα και νικοτίνη και ο αέρας γλύφει το τσιγάρο μου, ρίχνοντας τη στάχτη πάνω στο ήδη βρώμικο πληκτρολόγιο. Ακούω το θόρυβο που κάνουν οι μηχανές και τα αυτοκίνητα και αυτή η θαυματουργή ηχορύπανση, που μαζί της κοιμάμαι και ξυπνάω γαληνεύει την υπερένταση που την είχα φορτωμένη από την δουλειά, αυτή την υπερένταση που τεντώνει τους μύες του σβέρκου και κάνει τα δάχτυλά μου ακατάπαυστα να ζητούν ένα τσιγάρο ακόμα. Αλλά όχι αυτό το απόγευμα. Τώρα ηρεμώ και χαζεύω και αφήνω την βαρεμάρα μου να με συνεπάρει τόσο που να ξεχάσω το ρολόι, να αφήσω το λεπτό να μεγαλώσει σε ώρα και ξαφνιασμένη να κοιτάξω τους δείκτες που θα μου υπενθυμίσουν το αποψινό ραντεβού. Η μόνη μου έγνοια το χτύπημα των πλήκτρων στα νύχια μου και οι ατέλειες που θα δημιουργηθούν στο μανό που περάστηκε με νωχέλεια. Με ρουφάει ο χρόνος και με ξεβράζει έπειτα άδεια, έτοιμη όμως να γεμίσω. Τι πολυτέλεια η επιλογή του να μην κάνεις τίποτα.

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/HOLIDAY TRAFFIC

2009-11-17T20:08:00.006+02:00

ΣΟΥΛΑ-Τριάντα χρόνια πέρασαν που έπεσε η χούντα και είπαν να το γιορτάσουνε να ανάψουνε μια φούντα, να βάλουν φωτιά στα μάρμαρα και στον Βοτανικό να μαστουρώσει η Αθήνα απ'το μυρωδικό. Μα ευτυχώς δεν έγιναν εφέτο φασαρίες(προς το παρόν) που είναι δίχως νόημα κακές αψιμαχίες που μόνο συμβολίζουνε την βία δίχως σκέψη μιας και όταν τους ρωτάς κανείς δεν λέει λέξη.Αλίμονο σε εμένανε που πήγα στο χωράφι και δύο ώρες έμανε επάνω στο ζουλάπι, σταμάτησα στη κίνηση και χτύπησα φραπέ και μ' ένα τροχονόμο ξεκίνησα κονέ. Και σκέφτομαι στο πέραμα παρέα άλλη να'χα που θέλω τον Μητσάκο μου για να με πάει τσάρκα.
ΜΗΤΣΟΣ- Εγώ μονάχος έφυγα και πέρασα καλά και για την Σούλα πάλι δεν έβγαλα μιλιά, με βόλεψε η κίνηση που είχε η Αθήνα γιατί παρέα βρήκα και την περνάω πρίμα. Την στάνη νωρίς την έκλεισα και στο τσαρδί μου μπήκα καθάρισα να φάω και μια λεκάνη σύκα. Σαν έρθει ώρα πάντως που θα ζητώ παρέα όλα θα παν καλά και όλα θα είναι ωραία.

to be continued

Θα την δείρω το λέω...

2009-11-16T18:34:00.000+02:00

Το λέω, θα βγάλω το παπούτσι και θα την χτυπήσω(και είναι αρκετά βαρύ το ξυλοτάκουνο)! Μία συνάδελφος έχει το πολύ μα πολύ κακό συνήθειο όταν κάποιος είναι απορροφημένος στον υπολογιστή του, να έρχεται από επάνω του και να παρακολουθεί με τι ασχολείται. Κάνε πουλάκι μου στην άκρη να κάνουμε στην δουλειά μας. Μα ακόμα και την δουλειά μας να μην κάνουμε, τι σε κόφτει εσένα τι γράφω. Μπορεί να κοιτάω τι μέγεθος dildo με βολεύει, πρέπει να ξέρεις πόσο βαθύ το έχω;;Μπααααα. Μάλιστα εκεί που έγραφα ένα e-mail (ναι το ομολογώ,προσωπικό) διαβάζει τι γράφω καθήμενη πίσω από τον ώμο μου και κάνει σχόλια. Έχει και το ταλέντο να κινείται σαν μαύρος νίντζα και δεν την παίρνεις χαμπάρι, έρχεται τσούκου τσούκου και ξαφνικά σου λέει 'εεεεεε,τι εννοείς εκεί' και γελάει χαζοχαρούμενα.Μου θυμίζει το παιχνίδι που πετάγονται κάτι κακιασμένα σκιουράκια από τρυπούλες και πρέπει να προλάβεις να τα βαρέσεις με το σφυράκι πριν εξαφανιστούν. Συγνώμη για την ακατάλληλη γλώσσα, αλλά με σύγχυσε απογευματιάτικα.

ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ...(2)

2009-11-15T19:01:00.003+02:00

Λυκοφιλίες

ΦΙΛΟΣ-Από εδώ η μύτη σου μοιάζει λίγο με μελιτζάνα
ΦΙΛΗ- Είναι επειδή κρύωσα και την φυσάω συνέχεια
ΦΙΛΟΣ-Σε καταλαβαίνω, κι εμένα όταν γριπιάζομαι μεγαλώνει η καράφλα μου

Γνώθι σαυτόν (από φίλη που δεν το περίμενα)

ΦΙΛΗ-Αγάπη μου, γυναίκα που δεν κάνει κατινιές να πάει να ξύσει τα @ρχίδια της!

Εποικοδομητική κριτική

ΦΙΛΟΣ-Γιατί με βλέπουν όλες σαν φίλο;Τέλος,θα γίνω κακός.Θα αλλάξω το κάρμα μου.
ΦΙΛΗ- Και το κάρμα σου και το κορμί σου θέλουν γυμναστική.Γιατί δεν το καταλαβαίνεις,είναι η προπόνησή σου για την επόμενη ζωή που θα γεννηθείς γυναίκα.
ΦΙΛΟΣ-Γίνεσαι κακιά τώρα.
ΦΙΛΗ-Είναι που έχουν συγχρονιστεί οι περίοδοί μας.
ΦΙΛΟΣ-...

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/EAT YOUR PIE,YOUR HYLO-PIE

2009-11-12T17:51:00.004+02:00

ΣΟΥΛΑ- Γιατί αγάπη με πετάς σαν λερωμένη κάλτσα,μυρίζουνε τα ρούχα μου σα να'φαγα χλαπάτσα; Εγώ που λιώνω σαν βούτυρο σε φρυγανιά απάνω και το φεγγάρι σαν κοιτώ την προσευχή μου κάνω. Που την Μαρία της Σιωπής τη παίζω κάθε μέρα και τρέχω στα δάση στα βουνά καμμένη σαν τοστιέρα. Που με την σκέψη σου ξυπνώ και λέγω τραγουδάκια,ποτάμια τρέχουν τα δάκρυα απ'τα γλυκά ματάκια. Έγινε η καρδιά σου άσπλαχνη σαν μάρμαρο απ'την Πάρο, δεν βρίσκω τρόπο να διαβώ έρωτα να φουμάρω. Με λες ανόητη μικρή πως κάνω το δικό μου, μα έλα που θέλω να σ'έχω πλάι μου εις το προσκέφαλό μου. Έλα να κάνουμε αγκαλιά, να πιούμε ένα κρασάκι, όποτε θέλεις πέσε μου, στείλε μου ραβασάκι.Και δείχνε κατανόηση που τον καημό δεν ζώνω έρχονται μέρες που δεν μπορώ και μέσα μου φουντώνω.
ΜΗΤΣΟΣ- Την ώρα που θα πω εγώ τον χρόνο που ορίζω και μην με κάνεις μάτια μου άλλο να σιχτιρίζω. Εκεί που λέω φτιάξαμε κι έστρωσε η τσουράπω πάλι θα κάνεις πατατιά και θα'ρθεις από κάτω. Φάε λοιπόν την πίτα σου που σου΄χω εγώ φτιαγμένη με βότανα, μυρωδικά καλά γαρνιρισμένη.Φάτην ζεστή είναι νόστιμη, δεν παίρνεις από λόγια και σταμάτα πια να κοιτάς του κόσμου τα ρολόγια. Κατάπιε την και μάσα την μπας κι έτσι καταλάβεις πως είναι τώρα τα πράγματα και τι θα αναλάβεις. Βάλτη στο στοματάκι σου και μούγκωσε επιτέλους γιατί σε βλέπω με βιολί γωνία Πραξιτέλους.
ΣΟΥΛΑ- Νόστιμη η χυλόπιτα καλό και το παλούκι που έχει μπει μέσα βαθιά και βούλωσε το λούκι.

to be coninued

Σκόρπιες σκέψεις

2009-11-12T00:50:00.004+02:00

Ενδοσκόπηση,τι θα πει ενδοσκόπηση.Εκτός από την άβολη εξέταση του εντέρου (μπλιαχ, φαντάζεστε ατάκα σε τσόντα όμως, έλα να σε ενδοσκοπήσω;) είναι και η αυτοκατασκοπεία. Όχι το να κάτσεις μούγκα στο σπίτι ζαλίζoντας το έρωτα στον εαυτό σου, αλλά η πραγματική παρατήρηση των πράξεων σου, των σκέψεών σου. Τι κινήσεις κάνεις όταν μιλάς, τι παρατηρείς όταν πρωτογνωρίζεις κάποιον και γιατί, τι σχηματάκια ζωγραφίζεις στο χαρτί όταν μιλάς στο τηλέφωνο. Όλα αυτά τα μικρά και συχνά απαρατήρητα χαρακτηριστικά που αποτελούν βασικά κομμάτια του μωσαικού που απαρτίζουν την εικόνα μας. Αυτά που βλέπουν και βιώνουν οι άλλοι όταν μας συναναστρέφονται. Οι περισσότεροι θα πουν, έλα καλέ δεν ξέρω εγώ πως κάνω; Κι όμως δεν ξέρεις, για τον ίδιο λόγo που δεν γνωρίζεις πόσες φορές αναπνέεις ή ανοιγοκλείνεις τα μάτια σου. Το προτείνω πάντως, είναι διαφωτιστικό.
Άσχετο, αλλά σήμερα το πρωί ήμουν επί είκοσι λεπτά κολλημένη πίσω από ένα μαύρο Golf. Το ζευγάρι που βρισκόταν μέσα τσακωνόταν απροκαλύπτως και εντόνως. Χειρονομίες, να χτυπάνε τα παράθυρα, την οροφή του αυτοκινήτου, ολόκληρο show. Γιατί ρε παιδιά πρωί-πρωί. Ξεκινάτε με αρνητική ενέργεια την ημέρα. Bad Badh Karma..Να πω την μαύρη μου την αλήθεια, ήθελα να μάθω τον λόγο αυτής της αντιδικίας, τι να έκανα όμως να χτύπαγα το τζαμάκι και να έλεγα "Ε καλημέρα παιδιά, αλλά τόση ώρα μια παρέα γίναμε, τα τα λέγαμε όλοι μαζί να μου φύγει κι η περιέργεια".Ντροπή μου.Πάντως μαθαίνεις πολλά για ένα ζευγάρι όταν τσακώνεται, μια διαπίστωση πιο γενική θα έλεγα , καταλαβαίνεις πολλά για την προσωπικότητα ενός ατόμου από τον τρόπο που τσακώνεται, επειδή η μάσκα του Εαυτού πέφτει λιγουλάκι βγαίνουν όλα εκείνα τα στοιχιά που τα έχουμε λουστράρει και κρύψει βαθιά μέσα μας.Nice...
Και το τραγουδάκι που ακούγεται
Monday you can fall apart
Tuesday Wednesday break my heart
Or, Thursday doesn't even start
It's Friday I'm in love

Αυτά είναι...

2009-11-10T21:23:00.002+02:00

Τα παρακάτω όταν τα άκουσα ο εγκέφαλός μου βραχυκύκλωσε γιατί δεν ήξερε πως πρέπει να ανταποκριθεί. Για κάποια κλάσματα του δευτερολέπτου σταμάτησε η εγκεφαλική λειτουργία διότι ταυτόχρονα επεξεργαζόμουν το ερέθισμα σαν αστείο και σαν σοβαρή εντύπωση.

Από φίλη:

Οι γκόμενοι στα Εξάρχεια δεν λένε τίποτα, σου κάνουν τράκα και τους πληρώνεις και το καφέ.

Από γνωστή φίλης:

Μα καλά ήταν χρώμα αυτό που είχε στα νύχια; Όλοι γνωρίζουν ότι το πασουμάκι Prada φοριέται μόνο με Γαλλικό!

Θα αρχίζω να τα καταγράφω στο εφεξής γιατί αν μη τι άλλο τα σοβαρά είναι και τα πιο αστεία.

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/LET ME BE YOUR BAROSSO

2009-11-09T12:50:00.005+02:00

ΣΟΥΛΑ-Ανάθεμά με αν τολμώ την σκέψη να διαβάσω, κάποιος ας βρεθεί να πει, σπίτι του ας κοπιάσω. Με κάθε τρόπο προσπαθώ να δείξω την αλήθεια μα είναι δύσκολοι καιροί για να ζητάς βοήθεια. Αυξήθηκαν οι φόροι μας, έσφιξε το ζωνάρι και γω δεν έχω πια ρευστό να πάρω νέο μουλάρι. Για αυτό σου λέω μάτια μου ας γίνομαι εταιρεία έτσι θα ξεγελάσουμε την παλιοεφορεία. Ας κάνεις μια προσπάθεια να με δεχτείς ξανά και η φοροαπαλλαγή θα'ρθει από το πουθενά. Μια νέα επιδότηση ας πάρουμε απ'το ΕΣΠΑ και δεν χρειάζεται εσύ να ξέρεις απο βέσπα. Μια νέα αρχή να χτίσομαι για τα καλύτερα να πάμε, εγώ σαν είμαι πλάι σου τον Παπακωνσταντίνου δεν φοβάμαι.
ΜΗΤΣΟΣ-Αυτό δεν το ξανάκουσα, ομολογώ στη πλάση, μιλάει σαν τον βουλευτή το χέρι μου να πιάσει. Τι άλλο Θεέ μου θα σκεφτεί για να'μαστε μαζί σε λίγο θα υποσχεθεί καινούριο μαγαζί. Μα σαν τους πολιτικάντηδες σου τάζουνε το όλο και μετά βάζουν το χέρι τους σου πιάνουνε τον κώλο. Φοβάμαι μικρή χωριάτισσα μη κάνω μαλακία, το παίζεις σοσιαλίστρια που'ρθε από την Δανία.
ΣΟΥΛΑ-Με τη καρδιά σου μιλώ,αυτή μόνη συνθήκη δώσε μου τη αγάπη σου κάτι καλό θα τύχει. Πάμε μαζί όπως είμαστε φορτσάτοι μπρος ξανά και γω θα κάψω την δήλωση του Ε9!

TO BE CONTINUED...

8/11/2009

2009-11-08T14:36:00.001+02:00

Ἡ ἀγάπη

Ἄ! Τί ὠφελεῖ νὰ καρτερᾷς ὄρθιος στὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ
καὶ μὲ τὰ μάτια στοὺς νεκροὺς τοὺς δρόμους στυλωμένα·
ἂν εἶναι νὰ ῾ρθεῖ, θὲ νά᾿ ρθεῖ, δίχως νὰ νιώσεις ἀπὸ ποῦ,
καὶ πίσω σου πλησιάζοντας μὲ βήματα σβησμένα.

Θὲ νὰ σοῦ κλείσει ἀπαλά, μὲ τ᾿ ἄσπρα χέρια της τὰ δυό,
τὰ μάτια ποὺ κουράστηκαν στοὺς δρόμους νὰ κοιτᾶνε,
κι ὅταν γελώντας νὰ τῆς πεῖς θὰ σὲ ρωτήσει: «ποιὰ εἶμ᾿ ἐγώ;»
ἀπ᾿ τῆς καρδιᾶς τὸ σκίρτημα θὰ καταλάβεις ποιά ῾ναι.

Δὲν ὠφελεῖ νὰ καρτερᾷς... Ἂν εἶναι νὰ ῾ρθεῖ, θὲ νά ῾ρθεῖ.
Κλειστὰ ὅλα νά ῾ναι, θὰ τὴ δεῖς ἄξαφνα μπρός σου νὰ βρεθεῖ
κι ἀνοίγοντας τὰ μπράτσα της πρώτη θὰ σ᾿ ἀγκαλιάσει.

Εἰδέ, κι ἂν ἔχεις φωτεινό, τὸ σπίτι γιὰ νὰ τὴ δεχθεῖς,
καὶ σὰν φανεῖ τρέξεις σ᾿ αὐτήν, κι ἐμπρὸς στὰ πόδια της συρθεῖς,
ἂν εἶναι νὰ ῾ρθεῖ, θὲ νά ῾ρθεῖ, - ἀλλιῶς θὰ προσπεράσει.

Κ.Ουράνης

yeap..

Μαμά γιατί δεν με έστειλες στο Hogwarts???

2009-11-07T14:31:00.003+02:00

Ε ναι λοιπόν το παραδέχομαι, είμαι από τους φανατικούς των βιβλίων του Harry Potter! Η τελευταία ταινία είχε μεγάλα κενά και περίμενα να είναι περισσότερο εντυπωσιακή(δεν θα μπω σε λεπτομέρειες γιατί μόνο όσοι γνωρίζουν θα κατανοούσαν). Ενθουσιάζομαι που καταφέρνει και με μεταφέρει σε ένα κόσμο μαγικό, μου δίνει πάτημα να ξεφύγω τελείως από την πραγματικότητα και να επιστρέψω στην παιδικότητά μου, εκεί που φορούσα ένα σεντόνι και έκανα για ραβδί την κουτάλα της μαμάς. Είμαι άνθρωπος που αγαπάει ιδιαιτέρως τα παραμύθια και το συγκεκριμένο επειδή δεν ξεφεύγει και τελείως από την δική μας διάσταση με πολύ απλό τρόπο σε μεταφέρει στην πλοκή του.

1 0 0 ! ! !

2009-11-06T01:40:00.002+02:00

Σήμερα αυτό το πτωχό πλην τίμιο και κεφάτο blog γιορτάζει τα 100 του post και επιθυμεί να ευχαριστήσει τους ακόλουθους του παραληρήματος της συγγραφέως (δηλαδή τους 5 φίλους και τους 3 που κατά λάθος βρεθήκανε να διαβάζουν το ιστολόγιο), για την στήριξη και την ανοχή τους.

Τα έπιασα τα εκατό
πότε καλό πότε κακό
πότε χαρούμενο σκοπό

δεν περίμενα κανείς
μέσα στο pc σαν μπεις
το κειμενάκι μου να δεις

μα ο κανείς έγιναν τρεις
κι ελπίζω τώρα εφεξής
μια ιδέα ρίξε αν μπορείς

δεν ντρέπομαι και θα ρωτώ
σου άρεσε το μυστικό
ακούει στου μυαλού μου τον ρυθμό

άντε και στα 101

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/ME AND MY MONKEY(THE NAME OF MY SHEEP)

2009-11-04T14:43:00.004+02:00

ΣΟΥΛΑ-Μαζεύεις Μήτσομ'τις σβουνιές και τις πετάς σε εμένα και γω η δόλια τις κρατώ τις βάζω στο χωράφι γιατί'ναι λίπασμα καλό και να μην πάνε στράφι. Σταμάτησα να οδύρομαι να κλαίω σαν την Σύρμω και το μονάχο μου κακό την αγάπη μου σου δείχνω.Άλλονε τρόπο δεν λογώ και πράττω σαν Σουλίτσα και θέλω να΄ρθω να σε βρω να κάνουμε αγκαλίτσα(ας μαζέψει κάποιος το μέλι).
ΜΗΤΣΟΣ-Τα πρόβατά σου φύγανε και το μυαλό σου πέρα, με το καλό δεν παίρνεις εσύ μάλλον θες και φοβέρα. Αλίμονο αν κατάλαβες τα όσα έχω ορμηνέψει μα΄συ ρθες και κατσικώθηκες επάνω μου σαν φέσι.
ΣΟΥΛΑ- Δν σου ζητώ τον ουρανό μα δεύτερη ευκαιρία, σαν μου την δώσεις να χαρώ κι ας τηνε φάω κρύα.
ΜΗΤΣΟΣ-Έχει στεγνώσει ο στόμας μου και πρήστηκαν τα αυτά μου να σου φωνάζω δεν μπορώ να βρω τα λογικά μου. Εσένα έχω ολημερίς που έρχεσαι απ'τη στάνη πως θέλεις έτσι να σκεφτώ ο λογισμός τι βάνει.
ΣΟΥΛΑ-Φοβάμαι πως εμένανε έχεις γραμμένη επάνω εκεί που ήλιος δεν κοιτά και το χερί δεν βάνω.
ΜΗΤΣΟΣ-Άιντε κατέβα στο χωριό και κάνε τις δουλειές σου,γέμισε το κιούπι σου χαιρέτησε τις θειές σου. Όταν η απόφαση παρθεί αν θέλω πάλι εσένα ή αν θα μείνεις να κρατάς τον π@@λο του κανένα θα σε φωνάξω αλάργα μου να'ρθεις να ακουμπήσεις αλλά το γινάτι σου πίσω σου θα αφήσεις.

ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ,ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ!

2009-11-03T11:37:00.002+02:00

Και όμως την ανωτέρω πρόταση τη άκουσα από άτομο νεαρής ηλικίας λίαν περπατημένη εις την νυχτερινή ζωή και αγαπημένη φίλη, που μάλιστα τρεις φορές έχουμε γίνει μάρτυρες ληστείας και ξυλοδαρμού στις υποτίθεται up περιοχές των Αθηνών. Εκπλήχθηκα τόσο που αρχικά πίστευα ότι με κάνει πλάκα, αλλά όχι. Περπατούσε στη Τοσίτσα σε κατάσταση συναγερμού, τα μάτια της σκανάριζαν κάθε τετραγωνικό που προσπερνούσαμε σαν autobot έτοιμο να επιτεθεί με την φονική μπότα στιλέτο (γιατί Kiki μου επειδής οι άλλοι είναι γκρούβαλοι δεν σημαίνει ότι και εγώ πρέπει να ντύνομαι σαν λέτσος). Το καλύτερο ήταν όταν πια βγήκαμε στην πλατεία πέρασε ένα μηχανάκι και ειλικρινά πίστεψε τον θόρυβο της εξάτμισης για πυροβολισμούς!! Η αγαπητή αυτή φίλη βέβαια, είναι άκρως αυθυποβολική και φοβιτσιάρα, τουτέστιν ότι της έχουν πλασάρει οι ειδήσεις για το άβατο των Εξαρχείων και την Ελληνική Λωρίδα της Γάζας το έχει καταπιεί σαν αμάσητο κουραμπιέ. Θα σχολιάσει κάποιος, μα που πήγε η κριτική σκέψη, που πήγε η κοινή λογική. Μάλλον πίνουν καφέ με τον μισό αναπτυγμένο κόσμο που πιστεύει ότι τώρα που μιλάμε σις βουνοκορφές του Χίντου Κους σχεδιάζεται η ρίψη αυτοσχέδιας μπόμπας φτιαγμένη με κόπρανα κατσίκας και ουράνιο, στο καινούριο ford fiesta sport του, που έχει αποκτηθεί με 785 δόσεις.
Φεύγοντας βέβαια, αφού πρώτα καθίσαμε και απολαύσαμε τα κρασάκια μας με ηρεμία και χωρίς 100.000 ντεσιμπέλ μουσικής να μας βαράν στα τύμπανα, η φιληνάδα μου δήλωσε πως δεν είναι τοοοοόσο επικίνδυνα και να ξανάρθουμε, βέβαια να έχουμε ακούσει πρώτα τις ειδήσεις αν επίκειται φασαρία...

(ΠΟΥΘΕΝΑ)

2009-11-02T01:36:00.002+02:00

Καταρχάς θα πρέπει να δοθούν συγχαρητήρια σε όσους ασχολήθηκαν στην ανακαίνηση του Εθνικού Θεάτρου στην Αγ,Κωνσταντίνου. Καταπληκτική δουλειά. Κατά δεύτερον,όσον αφορά την παράσταση, τολμώ να πω ότι δεν ενθουσιάτικα. Χρησιμοποιώ το 'τολμώ'διότι σε όσους ανέφερα την άποψη μου πέσαν όλοι να με φάνε. Δεν το συζητώ πως ήταν μια προσεγμένη δουλειά, με τρομερή σκηνοθεσία, τοποθέτηση στο χώρο,σκηνικά και φωτισμό, αλλά εμένα προσωπικά το θέμα 'αυτή είναι η ζωή μας και πως σκατά θα βγούμε από αυτό το αδιέξοδο'με έχει μπουκώσει. Έχω δει άπειρες παραλλαγές ιδίου θέματος, όχι μόνο στον κινηματογράφο ή στο θέατρο, αλλά σε χορό,φωτογραφία, γενικά σε όλες τις μορφές τέχνης και της ένατης ακόμα. Ήλπιζα να μαγευτώ με το σύνολο και όχι μόνο με τα 'τεχνικά'.

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

2009-10-31T16:59:00.003+02:00

Βλέποντας το μέγεθος της απήχησης που είχε το βίντεο του Μουζουράκη, το οποίο ανέβηκε στην ιστοσελίδα των Πρωταγωνίστων, με έκανε τα σκεφτώ μόνο ένα πράγμα: υπάρχουν πολλοί Δον Κιχώτιδες στις μέρες μας, όχι όμως ονειροπόλοι και ρομαντικοί. Το μόνο που έχω να καταλογίσω στον καλλιτέχνη είναι η προφανής αποτυχία να μεταδώσει την αρχική ιδέα που είχε, δημιουργώντας ερεθίσματα προς συζήτηση. Παράδειγμα πετυχημένης σάτυρας ανάλογου θέματος είναι τα σκετσάκια στην Ελληνοφρένεια, δεν υπάρχουν επιθετικές αντιδράσεις, υποθέτω γιατί γίνεται μια πολύ προσεγμένη δουλειά και όχι στο πόδι. Από την άλλη, κάποιοι βρήκαν στο πρόσωπο του ηθοποιού τον αποδιοπομπαίο τράγο για όλα τα κακά που μας βρήκανε, ονοματίζοντάς τον μεγάλο ανθέλληνα και ρίχνοντάς του και ένα μπερτάκι ξύλο. Στην τελική αυτό που τιμούμαι την 28η δεν είναι η ανδρεία και βουρ για πόλεμο (και κάθε είδους βίας) αλλά το δικαίωμα στην ελευθερία και ό,τι συνεπάγεται με αυτό. Γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι πως όταν ήρθε η 'άπελευθέρωση' τι δυσκολία υπήρχε στην διαχείρησή της, έτσι κάναμε κι έναν Εμφύλιο. Ξεχνάμε πως όταν επιδιώκουμε ελευθερία ισότητητα κλπ κλπ, δεν ζητάμε μόνο για τον εαυτούλη μας, αλλά και για τους συμπολίτες μας. Απλά για να υπάρξει επιτυχία στο εγχείρημα θα πρέπει να γνωρίζουμε και τον σεβασμό.

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/FOOT IN THE MOUTH

2009-10-30T19:11:00.004+02:00

ΣΟΥΛΑ- The rain in Spain stays mainly in the plain , and Soula once more did something lame. Because she can't control her fucking thumb and now she feels like a stupid lamp. She had to send the message and he will eat her like a sausage. Please dear Mitsos don't thing of me bad i promise i was trying with every power i had(i think). Have a nice time and i am waiting you here your voice to hear in my arms by my ear.
to be continued

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/KISS KISS BANG BANG

2009-10-30T01:39:00.005+02:00

ΣΟΥΛΑ-Καλό ταξίδι εκεί που πας κι Εγγλέζικα μαθαίνεις, τι άλλο να κάνω για να πω άλλο μη με χωλένεις. Φάε και πίτες άνοστες, μαρίδα με πατάτες, μπες στο μετρό,στο Κάττυ Σαρκ κάνε στροφές και τσάρκες. Πήγαινε εκεί που ξέρουμε πως ξεκινά η ώρα, κι ελπίζω όταν θα γυρνάς μην έχει βγει η Ντόρα. Κάνε μια στάση στο μαγάζι και πάρε την τσαντούλα και στο χωριό σαν ματαρθείς θα στα χαρίσω ούλα.
ΜΗΤΣΟΣ- Δεν ζήτησα για το φευγιό από σένα ξεπροβόδα, που πριν βόλτα για βγω ήσουν σαν τον βοϊβόδα. Κυρά μου πλέξε το μαλλί δες και καμιά μπομπίνα,γιατί εκεί που θα'μαι εγώ θα την περνάω φίνα.
ΣΟΥΛΑ-Καλά δεν είπα τίποτις, θα είμαι εδώ στο Γκρέτσια, θα ελπίζω για ένα σου φιλί, όπως θρονί ο ΝτεΓρέτσια. Σωστή θα γένω, χωρίς ορμή για κάποια μ@λακί@, δεν θέλω πάλι να βρεθώ με δύο απ'τα τρία. Αλήθεια λέω θα κρατηθώ, θα κλείσω τα περιστέρια και γράμμα δεν θα στείλω εγώ να μου κοπούν τα χέρια(λέμε τώρα).
ΜΗΤΣΟΣ-Σιγά μην κρατηθείς εσύ για την μισή βδομάδα, που ήτανε ξημερώματα και ζήταγες λιακάδα. Που πριν αρμέξω το Λενιώ περίμενες κασέρι και μες το απομεσήμερο το βραδινό αστέρι. Σε ασπάζομαι λοιπόν και χαιρετώ τα μάλα και όταν γυρίσω θα ειδώ αν θα μιλήσουμε γι'άλλα.
to be continued

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/A COMMENT FOR TODAY

2009-10-28T19:53:00.001+02:00

ΣΟΥΛΑ- Επειδή είμαι στα βουνά και αντάρτισσα περνιέμαι, την γνώμη μου κι εγώ να πω για αυτούς που απαρνιέμαι. Σωστό και τίμιο εστί λάβαρα να κρατούμε και ήρωες μου μας γέννησαν ξανά να τους τιμούμε. Αλλά σεμνά και ταπεινά, είναι απαρχαιωμένο και δίχως σκέψη και σκοπό τελείως καμμωμένο, μικρά παιδιά που βλέπουνε μόνο σαν αγγαρεία και περπατάνε ασυντόνιστα σαν θλίψη σε κηδεία, να βάζουμε κάθε γιορτή του έθνους της πατρίδας να παρελαύνουνε βαρετά μπροστά απ'τας κερκίδας. Κανένα δεν αισθάνεται, δεν δίνει σημασία, αφού δεν ξέρει τίποτα απ' τη παλιά ιστορία. Καλύτερο εγώ θωρώ αν για αυτά μαθαίναν και όχι με περπάτημα τ' άφήνουνε χαμένα.

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/ΑΝΤΙΟ?

2009-10-27T20:00:00.002+02:00

ΣΟΥΛΑ -Τριαλαρί τριαλαρό μπαίνει η Σούλα στο χορό, ξεψειριάζω τα ζωάκια,σκαρφαλώνω στα βραχάκια, μα να σου βλέπω απο μακρυά κάποιον με την κάπα του γερό Βοριά. Λες να είναι ο κύρης που προσμένω και με πόνο αναμένω;
ΜΗΤΣΟΣ- Αντε γειά σου φιλενάδα που διασκεδάζεις στην λιακάδα, στης κοσμάρας σου την πλάση πάντα αναζητάς για δράση. Κατέβα λίγο από το συννεφάκι να κουβεντιάσουμε λιγάκι,γιατί από ότι έχουμε' μεις πει, σου βγήκαν από το άλλο σου τ' αυτί.
ΣΟΥΛΑ-Μην με κατηγορείς αδίκως και με κοιτάς σαν να'σαι αγρίκος. Τα πράγματα είναι καθαρά, μην μεγαλώνεις την ζημιά, τα κοριτσάκια θέλουν μέλι και κρασί από αμπέλι, αλλά εσύ πετάς φαρμάκι και με ανάβεις με τσιακμάκι.
ΜΗΤΣΟΣ-Έτσι θέλω και γουστάρω και φορώ στραβό κολάρο. Δεν σε θέλω, δεν μ'αρέσεις, δες το άλλαξαν οι θέσεις. Επιμένεις σαν τρελή,θέλεις ένα μου φιλί, μα έγω πλέον είμαι αλλού έχω φύγει προ πολλού.
ΣΟΥΛΑ- Στο καλό και να μας γράφεις και καλό ταξίδι να'χεις.
ΜΗΤΣΟΣ-Γεια;
ΣΟΥΛΑ-Γεια;
ΜΗΤΣΟΣ-Αντίο;
ΣΟΥΛΑ-Αντίο;

Ψυχή Βαθιά

2009-10-26T23:15:00.002+02:00

Ομολογώ ότι πήγα με μεγαλύτερες προσδοκίες για την συγκεκριμένη ταινία αλλά δεν με απογοήτευσε πλήρως. Θα ήθελα περισσότερες πανοραμικές εικόνες,που τόσο απλόχερα προσφέρει η περιοχή του Νομού Καστοριάς. Θα ήθελα να είχε εμβαθύνει κι άλλο στους δευτερεύοντες χαρακτήρες, θεώρησα τελείως περιττές τις σκηνές με τον Αμερικανό στρατηγό γιατί δεν μας απασχολεί στο έργο η ιστορική αλήθεια ή τα ντοκουμέντα. Επίσης ήλπιζα η τελευταία συνάντηση των αδερφών στο σκοπευτήριο να ήταν σε μεγαλύτερη ένταση, αλλά δεν...Διαφωνώ με όσους ισχυρίζονται ότι η ταινία είναι στρατευμένη, παρόλο που ο σκηνοθέτης δεν απέκρυψε τις πεποιθήσεις του στο παρελθόν, σε ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα δεν άγγιξε καν, θεωρώ το σωστό και το άδικο. Οι δύο πλευρές φάνταζαν να πολεμούν άσκοπα και άστοχα. Όποιος επιλέγει να στρατεύσει μικρά παιδιά είναι το ίδιο ηλίθιος με αυτόν που επιλέγει να κάψει την πατρίδα του σε ξένο πείραμα. Εν κατακλείδι μου άρεσε και συγκινήθηκα.

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/THE FANTASTIC FOUR

2009-10-25T15:18:00.005+02:00

ΓΙΩΤΗΣ- Στην υγειά μας βρε παιδιά, πετάξτε τα λουλούδια, πάνω στις φίλες που χω γω τα πρώτα κοπελούδια. Να σύρουν πρώτες τον χορό και να τις καμμαρώνω γιατί αν δεν τις διω καλά μόνος μου βαλαντώνω. Φέρτε να πιω για να ξεχνώ αυτήνε την ημέρα που ο Χάρος βγήκε παγανιά μα πήγε παραπέρα. Δεν είναι ακόμα η ώρα μου για αυτό και το γιορτάζω και θα κερνάω το πιοτί και ουστ θα του φωνάζω.
ΜΟΡΦΩ- Έτσι σε θέκω Γιώτη μου άνοιξε τη μπουκάλα και κέρναγε άφθονο αλκόολ να φτιάξουμε κεφάλα.Μα δες την Σούλα και την άλλη την κοντή μελαχροινή πως με χάρη και ευθυμία το κουνάνε το κωλ.ί.
ΣΟΥΛΑ- Κατέβα Μόρφω κι εσύ πάνω από το τραπέζι που πιάστηκε ο σβέρκος μου για να κοιτώ τι παίζει. Έλα να κάνουμε αγκαλιά και να αγαπηθούμε γιατί φίλους σαν κι εμάς δύσκολα να τους βρούμε.
ΤΟΥΛΑ- Μα αφήστε τα αγκαλιάσματα, αφήστε τα τραγούδια, γιατί έχω πόνο στην καρδιά σε αυτό το πανηγύρι με με άλλον βλάχο αγκαλιά στον κάμπο είχα γύρει. Τώρα τον ενθυμήθηκα και δεν μπορώ και κλαίω του Γιάννη του Περπατητή το παράπονό μου λέω.

to be continued

ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ

2009-10-23T12:00:00.001+03:00

Έχουμε χάσει ακόμα κι αυτό το δειλινό
Κανείς δεν μας είδε απόψε με τα χέρια πιασμένα

Την ώρα που η γαλάζια νύχτα έπεφτε πάνω στον κόσμο
¨Είδα από το παράθυρό μου
τη γιορτή του πουνέντε στις μακρινές ράχες

Κάποιες στιγμές σαν νόμισμα
’ναβε ένα κομμάτι του ήλιου μέσα στα χέρια μου

Εγώ σε θυμόμουν με την ψυχή σφιγμένη
από αυτή τη θλίψη όπως εσύ με ξέρεις.

Λοιπόν , πού ήσουνα ;
Ανάμεσα σε ποιους;
Τι λόγια έλεγες ;

Γιατί να μου έρχεται άξαφνα όλος ο έρωτας
Όταν νιώθω θλιμμένος , και σε νιώθω μακρινή ;

Έπεσε το βιβλίο που έχω πάντα για το δειλινό
Και σαν σκυλί πληγωμένο κύλησε στα πόδια μου η κάπα μου.

Πάντα , πάντα μακραίνεις τα απογεύματα
Προς τα κει που το δειλινό τρέχει σβήνοντας αγάλματα

Π.ΝΕΡΟΥΔΑ

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/SPIN OFF TOYLA'S FISHING

2009-10-22T19:38:00.002+03:00

ΤΟΥΛΑ-Ωραία που'ναι η θάλασσα μαζί με τα γλαράκια μα δεν βλέπω πουθενά τα γλυκά ναυτάκια. Δεν θέλω ούτε να σκεφτώ πως τσάμπα ιστορία κατέβηκα από το βουνό και να μην έχω καμία. Καμία ευκαιρία λέω να δω χαρά στα σκέλια μου που τώρα βλέπω τους βοσκούς και σκάω από τα γέλια μου. Θέλω ένα μαυριδερό, σατράπη κι αγριάντρα να μην κοτάω να διαβώ καν του σπιτιού την μάντρα. Στου Καββαδία τα γραπτά τους ξέρω κι απ'τα όνειρά μου, και όλοι τυς δίπλα να ρθουν και να γενούν παιδια μου. Θα κάθομαι ολημερής,θα πλέκω κάλτσες μάυρες και αυτοί μόνο εμένα θα κοιτούν κι όχι τις άλλες σαύρες. Με τα γλυκά τους τα φιλιά θα λιώνω κάθε βράδυ και εγώ θα λιώνω δίπλα τους για μόνο ένα χάδι. Δεν θα'ναι ένας θα'ναι πολύ γιατί εγώ βαριέμαι και θέλω ποικιλία στα αγόρια που τραβιέμαι. Μου αρέσουνε τα αγόρια, ναι λοιπόν το ομολογώ και δεν θέλω μόνο έναν,μα να ναι τουλάχιστον 8!

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ /SPIN OFF-TOULA'S MONOLOGUE

2009-10-21T11:23:00.004+03:00

ΤΟΥΛΑ- Αφηκετέ με μόνη μου να κλαίω να χτυπιέμαι, που κανένας δεν θωρεί γιατί εγώ τραβιέμαι. Λούζομαι στον ποτάμο, χτενίζω τις κοτσίδες, φοράω τα κοσμήματα και βγαίνω με τσιρίδες. Γιατί κανείς εμέ δεν θε, γιατί δεν με προσμένει που'ναι η ζωή μου ψεύτικη και στις ελπίδες δεμένη. Δεν πάω εγώ στους τσέλιγκες δεν τρέχω στα χωράφια;Και όπου δω αρσενικό του κάνω τα γλυκά μάτια. Κι αν κοιτάξει και κανείς κάτω από την ποδιά μου θα δει το άπειρο κενό επάνω στην προβιά μου. Προχθές στην Άνω Παναγιά πήγα στο πανηγύρι προσμένοντας ένα παλικάρι στον ώμο μου να γύρει.Το έσειρα τον τσάμικο και τους καρσιλαμάδες μα ακόμα κι εκεί κατάντησα να τρώω λουκουμάδες. Το πήρα απόφαση λοιπόν οι κάμποι με εκδιώχνουν θα πάω να βρω στη θάλασσα τι παλαμάρια έχουν.

ΟΞΥΓΟΝΟ

2009-10-20T13:22:00.002+03:00

Η ζωή δεν είναι παιχνίδι,γιατί τα παιχνίδια έχουν κανόνες.Γεννιόμαστε γυμνοί και φεύγουμε ντυμένοι, αυτό ουσιαστικά δείχνει πολλά. Σε ελεύθερη πτώση κινούμαστε καθημερινά με την καρδιά σφιγμένη και τον αέρα να μας παρασύρει. Ο άνεμος είναι οι φίλοι μας,οι δουλειά μας, οι εραστές μας που μας κινεί δεξιά και αριστερά και όση αντίσταση βάζουμε δυναμώνει τους μυς και τα πευμόνια μας. Μα φτάνοντας τελικά στον προορισμό μας, ενώ έχουν λυθεί τα σχοινιά που μας κρατούσαν δέσμιους στο αερεόστατο προστασίας, ακουπώντας την μάνα γη, αυτά τα λίγα εκατοστά αέρα που διαπαιρνούν το κορμίμες τις φλέβες μας και μας τροφοδοτεί ζωή, είναι ότι επιτρέπουμε να μας κυβερνά. Λίγα μόρια από τα πολλά παραμένουν στο σώμα μας, είτε πολέμησαν για να μπουν είτε η τύχη τα έφερε.

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/...

2009-10-19T14:21:00.004+03:00

ΣΟΥΛΑ- Καλή σου ώρα Μήτσο μου,κατέβα λίγο κάτω, για θέλω κάτι να σου πω πριν πιάσω πάλι πάτο
Μήτσος- Τι θες πάλι εσύ εδώ σ'αρέσει να σε φτύνουν; Ή θέλεις τα παπούτσια σου στο χέρι να σου δίνουν;
ΣΟΥΛΑ- Ε ναι λοιπόν το ομολογώ το φτύσιμο μ'αρέσει, όχι όπως τα λες εσύ μα με φιλιά στη μέση(κλείσιμο ματιού)
ΜΗΤΣΟΣ-Άσε τις μαλαγανιές και πάρε πάλι δρόμο, δεν πείθομαι έτσι εγώ που με κοιτάς με τρόμο. Κάνε στην άκρη διάβαινε εδώ και μη παρέκει να πέφτεις να παρακαλάς φίλι άλλο δεν έκει.
ΣΟΥΛΑ-Έγω ήρθα πάλι να σου πω έσένα θέλω μόνο, και για τα μάτια μου που λες δεν δείχνουν μόνο τρόμο,κοίτα καλά κοίτα βαθιά και ξέρεις τι σημαίνει χωρίς εσένα η ψυχή μου κάθε βράδυ βγαίνει.
ΜΗΤΣΟΣ- Άχου αποβλακώθηκε η άμυαλη παιδούλα και τώρα ξαφνικά νομίζει πως τα ξέρει ούλα
ΣΟΥΛΑ- Τι θέλεις μωρέ σάψαλο μετά να το νταντεύεις; Ενώ με εμένα συχνά θα θέλεις να χορεύεις. Για διες που όρεξη πολύ και χάρη έχω περύσια, λίγο ακόμα τρέξιμο θα'χω και μέση ίσια(για να μην τρίβεις). Τώρα πηγαίνω σπίτι τρέχοντας να κάνω και δουλειά γιατί θα φάει ο δάκος την δόλια την ελιά

to be continued

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/ YOU'RE MY LOVER UNDERCOVER

2009-10-16T13:29:00.002+03:00

ΣΟΥΛΑ - Για δείτε πως κατάντησα ντυμένη σαν ζαγάρι, έχω πέσει στα τέσσερα και τρώω το χορτάρι. Φόρεσα και την προβιά κουνάω και την ουρίτσα μα βλέπω να’ρχεται ο βοσκός και να κρατάει τη γκλίτσα. Θα πάρω αλεξίσφαιρό, περίστροφο πιστόλι και Τζέιμς Μποντ θα εγεννώ να με θαυμάζουν όλοι. Για την αγάπη θαύματα εκάνουνε πολλά και εγώ σήμερα έγινα 007.
ΜΗΤΣΟΣ- Τσαπρρρ λέω στα πρόβατα φωνάζω για να’ ρθουνε, ήρθε η ώρα στο μαντρί να παν να κοιμηθούνε. Να ξαποστάσω και εγώ έφτασε η ώρα, όλα τα έκανα καλά καιρός να φάμε τώρα. Μονάχος δεν χαίρεσαι τη σιέστα του χειμώνα και θα φωνάξω την Γκόλφω μου αρχίσουμε αγώνα.
ΣΟΥΛΑ- Για άκου κόσμε τι ζητά ό Μήτσος για τον ύπνο, την Γκόλφω να τον προσκυνά, τα κλάματα θα μπείξω! Και εγώ ακόμα κάθομαι σαν γίδα στο χορτάρι μα σαν την δω να έρχεται ο δι@λος θα την πάρει. Αχ να’ξερες αγάπη μου για σένα που πηγαίνω, θάλασσες κι οροσειρές με θάρρος τα διαβαίνω.
ΜΗΤΣΟΣ- Βλέπω τον τράγο έτοιμο, τις γίδες να κοζάρει, ποια να είναι η τυχερή που θα τονέ επάρει, μία μικρή μια λυγερή, λεπτή σαν κατσικάκι κάθεται και παρατηρεί πίσω απ’το τοιχάκι. Για κόπιασε καμάρι μου να σε βατέψει ο τράγος κι ξες τι χαρά θα δεις θα λιώσει όλος ο πάγος.
ΣΟΥΛΑ- Ωχ, πηδάω φεύγω τρέχοντας να σώσω το κορμί μου δεν θέλω τσόντα να γεννώ βουκολική δική μου.
ΜΗΤΣΟΣ- Μικρή μου Σούλα νόμιζες εμέ θα κοροιδέψεις ,πάλι καλά που δεν σ’άφησα τον τράγο να παλέψεις..χαχαχαχα
to be continued

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ REBOUND PART DEUX

2009-10-15T13:21:00.005+03:00

ΣΟΥΛΑ- Εσείς βουνά και ράχες μου που ακούτε τι συμβαίνει, θα πείτε για το μέλλον μου να ξέρω τι θα γένει; Να παίξω λόττο και προπό να πάω να ρίξω τζόκερ ή να βρω ένα γκόμενο που να το παίζει ρόκερ;
Περίμενα στον ορίζοντα να έρθει ο ιππότης, μα βγήκε αφερέγγυος ο άτιμος ο Χιώτης. Ακόμα κι ο Καραμανλής είχε δύο θητείες μόνο για μένα λήξανε όλες οι ευκαιρίες.
ΜΗΤΣΟΣ- Μυαλό δεν βάζεις άμυαλη και δεν κοιτάς μπροστά σου, δεν ήθελα να σου το πω, σκέφτομαι την υγειά σου, μα πριν ολίγο ήμανε στις Γκόλφως το παχνί και στέναξε η ρεματιά απ'τα δικά της ιιιιιιι.
ΣΟΥΛΑ- Αν θες την Γκόλφω πάρε την είναι σαν το ζαγάρι, μα ξέρω γιατί την εθές, γιατί έχει ταγάρι.
ΜΗΤΣΟΣ- Ταγάρι έχει τ'ομολογώ και λίρες και τσουράπια μα ξέρεις εσύ καλά και μην κοιτάς σαν πάπια, η Γκόλφω έχει χαρίσματα από σένα πιο μεγάλα και τώρα που σε ξανακοιτώ σιγά μην βγάλεις γάλα.
ΣΟΥΛΑ-Αν μούνο αυτά κοιτάς δεν θα'σαι ευτχισμένος και τώρα που'μαι δίπλα σου μη φαίνεσαι σαν ξένος. Να ξέρεις ότι εγώ απ'την Γκόλφω θα σε πάρω και έχω δίπλα σύμμαχο τον φίλο μου τον Χάρο. Τραβάω τα κοτσίδια μου, ξεσκίζω την ποδιά μου μα η δική σου η καρδιά θα'ναι πάλι δικιά μου
ΜΗΤΣΟΣ- Άιντε πάλι άρχισες να λες τα παραμύθια δεν τραβάς στην εκκλησιά εκεί θα βρεις βοήθεια;Να σε διαβάσει ο παππάς να βρεις τα λογικά σου τα θες όλα δικά σου. Βλάχα-βλαχάρα

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ IS BACK

2009-10-15T12:07:00.004+03:00

Επειδή το κοινό μου ζητά απεγνωσμένα τη συνέχεια στο βουκολίκό dramedy που εξελίσεται σε αυτό το blog, δεν μπορώ να το απογοητεύσω. Απλά να τονίσω ότι το κείμενο που θα ακολουθήσει ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα και οποιαδήποτε σχέση με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική.

Απόδραση από το Αλκατράζ

2009-10-15T00:58:00.003+03:00

Δεν ξέρω αν συμβαίνει μόνο σε εμένα, μα υπάρχουν φορές που όταν βρίσκομαι σε ένα μαγαζί αισθάνομαι φυλακισμένη. Αγκώνες και γόνατα μπλεγμένα χωρίς να έχω επιλέξει να με ακουμπούν, για να παραγγείλω ένα ποτό πρέπει να κάνω τριπλό σάλτο με στροφή και το χειρότερο-η τουαλέτα που περιμένoυμε στην Σοβιετική Ρωσία για συσσίτιο. Η μουσική εννοείται τέρμα για να ευνοεί την λαρυγγίτιδα και φυσικά η ατελείωτη έξοδος που σίγουρα θα γνωρίσεις τους μισούς θαμώνες λέγοντας 'συγνώμη' και 'λίγο στην άκρη παρακαλώ'.
Γκρινιάζω...?Λάθος επιλογή, δεν ξέρω, άλλη φορά θα ακούω καλύτερα.

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ ΤΕΛΟΣ

2009-10-14T18:52:00.004+03:00

ΣΟΥΛΑ- Μετά από συζήτηση που είχα με τον Μήτσο,με ρώτησε αν σκόπευα τα @ρχιδι@ να του πρήξω, γιατί είπε μην σκέφτομαι πως πίσω θα γυρίσει, ελεύθερη τσελιγκοπούλα μόνη μ'εχει αφήσει
Εγώ όμως απάντησα πως χαρακτήρα έχω, όλα μπορώ να τα δεχτώ και όλα τα αντέχω
Μπορεί κάποιες φορές να γίνομαι γελοία, και τελικά να μου 'δωσε τα δύο από τα τρία

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ/Toula's Briefing

2009-10-14T10:24:00.004+03:00

ΣΟΥΛΑ- Ανέβα λοιπόν Τούλα μου, στο ολόλευκό μου άτι, να σου πώ τι σκέφτομαι που δεν είν'γινάτι
ΤΟΥΛΑ-Που θα με πας απόβραδο με το κουτσό μουλάρι, που τον φωνάζεις 'Αρχοντα λες κι είναι Ferrari.
ΣΟΥΛΑ-Θα πάμε μέχρι το γυαλό για να δούμε τα καράβια, τώρα η νύχτα έπεσε ακόμα νιώθω άδεια
ΤΟΥΛΑ-Κοίτα που εσταμάτησες, ξωπίσω μας τι βλέπω, είναι ο Λάμπης του Παπά απάνω στην Γαρέφω. Τράβα και πάμε κατά κει μην κόψουμε την φόρα, τ'αγόρι έβγαλε φτερά μην του φάμε την ώρα.
ΣΟΥΛΑ-Τούλα που σ'αγαπώ πολύ θέλω κάτι να ξέρεις, τον Μήτσο μου θέλω εγώ και πως να ρθει δεν βλέπεις. Προσπαθώ να είμαι σεμνή και να αφήνω χρόνο, μα αφού κατάλαβα τι ζητώ μόνο εμένα πληγώνω.
ΤΟΥΛΑ-Άφησε λιγο καιρό, μην κάνεις σαν παλάβο, και σιγά σιγά με το καλό προσκλητήριο θα λάβω
ΣΟΥΛΑ-Μακάρι να μπορούσα αυτό να το πιστέψω, μα μ'εβγαλε απ'την καρδιά και την ψυχή του έξω. Να δείξω ότι στη ζωή εκείνον θέλω μόνο, και μόνο θα του τραγουδώ χωρίς να δίνω πόνο. Είμαι σίγουρη πολύ, για πάντα θέλω Μήτσο, να δείξω ότι είμαι καλά και με χαρά γεμάτη και σε καλύτερη ζωή πάμε τώρα φορτσάτοι!
ΤΟΥΛΑ- Κάνε υπομονή ημίτρελη βλαχάρα, και μάθε από τα λάθη σου σαν να'τανε σφαλιάρα
to be continued...

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ /MEETING AT GIOTIS HUT

2009-10-13T20:45:00.004+03:00

ΣΟΥΛΑ- Φίλη μου Κούλα σήμερα στου Γιώτη το τσαρδάκι, με τη ρακί τη βγάζουμε μα έχει γεύση φαρμάκι
ΚΟΥΛΑ-Σταμάτα μαρή να κλαίγεσαι, να κάνεις σαν την χήρα, υπάρχουν πολύ χειρότερες με την δική σου μοίρα
ΣΟΥΛΑ- Άλλη καμιά δεν ένιωσε τον πόνο που βιώνω, κι ο Γιώτης με την φλογέρα του που παίζει σαν τον Bono.Σταμάτα να παίζεις την Ιτιά φίλε χωρίς μουστάκι να ρίξουμε μια ζεμπεκιά με τον ρυθμό του Μάκη.
ΓΙΩΤΗΣ- Εγώ στα έλεγα παλιά στου κάμπου τα λημέρια, πως σκέφτεσαι απερίσκεπτα σαν τ'ατακτα ασκέρια. Υπομονή και προσοχή στα βήματά σου τώρα, στην ρεματιά να μην βρεθείς σαν θα περάσει η μπόρα.
ΚΟΥΛΑ -Τι λες ωρέ χαζόβλαχε και την πληγώνεις κι άλλο. Δεν βλέπεις που λιώνει σαν κερί, σαν κλότσο στον καβάλο.Μην τον ακούς Σουλίτσα μου και τόσοι σε ζητάνε, του Μπαρμπά-Θύμιου τα παιδιά για σένα πολεμάνε. Και'χουνε πρόβατα πολλά, και γίδια και κατσίκια και σαν σφίγγουν την γροθιά πετάγονται ποντίκια.
ΣΟΥΛΑ-Εγω κανέναν δεν κοιτώ κανένα δεν προσμένω, τον Μήτσο μου θέλω αγκαλιά και εκεί μόνο να μένω. Που'χει και το μουσάκι του ανάμεσα στο σ'γόνι και δεν με φωνάζει όταν ξανά το χέρι μου είναι σαν χιόνι.
ΚΟΥΛΑ-Αφού είσαι τόσο σίγουρη και ξέρεις τι συμβαίνει κάνε μονάχα υπομονή, γιατί πήγες και βρήκες το παιδί ,ενώ είχε πατήσει και συ τον κλότσησες ξανά να μην ορθοποδήσει.
ΣΟΥΛΑ-Να θέλει μόνο να με δει,δικιά του να με κάνει,ειδάλλως εγώ δεν δέχομαι να ξαναβγώ σεριάνι.
ΓΙΩΤΗΣ- (ΗΧΟΣ ΦΛΟΓΕΡΑΣ ΘΛΙΒΕΡΟΣ)
to be continued...

ΜΗΤΣΟΣ+ΣΟΥΛΑ REBOUND

2009-10-13T12:42:00.005+03:00

ΣΟΥΛΑ-Καλημέρα Μήτσ'μου, τι κανουνε τα ζα σου; Η υγεία σου είναι καλά τα εντερολογικά σου;
ΜΗΤΣΟΣ-Τι θες εδώ αχάριστη ,μικρή χωριατοπούλα, με έκανες και πόνεσα και μου τα πήρες ούλα.
ΣΟΥΛΑ- Μήτσο μου είμαι μικρή κι αγύριστο κεφάλι, μα σκέψου σαν τη καρδούλα μου δεν θα πονέσεις άλλη.
ΜΗΤΣΟΣ- Ακόμη ανόητη είσαι και μικρή, αδιάβατη βλαχούλα, τρέξε και παίξε στα πρόβατα στην απέναντι ραχούλα.
ΣΟΥΛΑ-Τι θες να πω, εγνώρισα και άλλους τσελιγκάδες, κι ήταν ψηλοί με μούσκουλα και με πολλά κοπάδια μα στο δικό σου το μαντρί με σέρναν τα σημάδια.
ΜΗΤΣΟΣ-Τώρα σ'αρέσει η στάνη μου που εσύ κακολογούσες, που έφερνες και τις σβουνιές και που βρομοκοπούσες. Μα τώρα πέρασε ο καιρός και μπήκε ο χειμώνας και πήρα και ρακτεροτό που πάει στας αγώνας. Στα πανηγυρια όταν γυρνώ δεν σκέφτομαι εσένα μα άλλες που με μακριά μαλλιά και πλούσια τα ελέη , θέλουνε τον Μητσάρα τους χωρίς να τους την λέει.
ΣΟΥΛΑ- Υπόσχομαι σαν θα διαβώ της εκκλησιάς την πόρτα, τον Μήτσο θέλω πλάι μου και να'μαστε όπως πρώτα. Αλήθεια λέω το ορκίζομαι δεν είναι πάλι πείσμα, είναι η αλήθεια της καρδιάς κι είναι γερή σαν κτίσμα.
ΜΗΤΣΟΣ-Είδες που δε κατάλαβες κι ακόμα δεν εξέρεις τι θέλεις από τον ντουνιά και θα μου την εφέρεις. Πήξε λίγο την κούτρα σου, πως πήζεις το γιαούρτι που τώρα είναι η γκλάβα σου, άδειο κονσερβοκούτι.
ΣΟΥΛΑ-Λόγια σκληρά, λόγια τραχιά λες εις το Σουλάκι, που κρέμετα απτ'αχείλι σου και κλαίει και λιγουλάκι. Μα αν αλήθεια αγάπησες το αγούρικο πιπίνι που κάποτε του έλεγες χωρίς αυτό θα σβήνεις, ρίξε μια δεύτερη ματιά, δώσε μια ευκαιρία γιατί έγινε η καρδούλα μου σαν τη κοπριά του Γκέκα και δεν ηθέλω και πολύ να κάνω σαν μπεμπέκα.
ΜΗΤΣΟΣ-Αυτό σου λέω και εγώ, τράβα και παίξε βόλια και όταν θα συλογιστώ καλά πως είν'η ζωή μου, πρώτο μαντάτο θα σου πω να σαι ξανά δική μου.
to be continued...

Εγωισμός

2009-10-11T14:01:00.002+03:00

Ο εγωισμός είναι ουσιαστικό, γένους αρσενικού. Σημαίνει η υπερβολική αγάπη του ατόμου προς τον εαυτό του με ταυτόχρονη τάση να υποβάλει το συμφέρον των άλλων στο δικό του,η τάση ενός ατόμου να μιλά για τον εαυτό του και να παρουσιάζει τα πράγματα πάντα από τη δική του πλευρά αλλά και η αξιοπρέπεια. Κάποιος ωριμάζοντας μπορεί να ξεπεράσει τις επιλογές που θα δημιουργούνταν βάση αυτού του πεισματάρικου ουσιαστικού, ώντας όμως και μηχανισμός άμυνας του ψυχισμού, που το ένστικτο μας καθοδηγεί μήπως πρέπει να τον ακολουθούμε...Χμμμ.Τελικά όταν ξέρεις τι θέλεις δεν υπάρχουν σκέψεις αλλά πράξεις και το καινούριο ουσιαστικό που μαθαίνουμε είναι η υπομονή.

Αναπνοή

2009-10-10T06:13:00.002+03:00

Όταν ο ψυχικός πόνος γίνεται και σωματικός,όταν με κάθε ανάσα προσθέτεις άλλους 10 τόνους βάρος στο κορμί σου. Όταν προσπαθείς να διώξεις τις πρώτες στάλες που λιμνάζουν στα μάτια σου ανοίγοντάς τα περισσότερο. Όταν κρατάς το οξυγόνο στα πνευμόνια σου για να σταματήσεις τον χρόνο. Ότάν ξυπνάς ιδρωμένος από το άγχος ότι το όνειτο δεν τελείωσε, τότε ξέρεις ότι αγάπησες

Αυτοκινητάδα

2009-09-24T07:14:00.002+03:00

Μέσα στο αυτοκίνητο είναι πολύ βαρετά όταν αντιμετωπίζεις την αθηναϊκή κίνηση, ένας τρόπος για να περάσω την ώρα είναι η παρατήρηση των υπόλοιπων οδηγών-που για να το κάνω και περισσότερο ενδιαφέρον- αν τύχει και συναντηθούν τα βλέμματα μας χαμογελάω. Γιατί να φέρνει τόση αμηχανία ένα χαμόγελο; Υποψιάζομαι πως όλοι κρυμμένοι στον εαυτό τους αισθάνονται σαν να εισβάλλω στον προσωπικό τους χώρο, να ανοίγω την πόρτα του οχήματος και να θρονιάζομαι στη θέση του συνοδηγού με σταυρωμένα τα χέρια ρωτώντας :τι νέα; Απολαμβάνω όσους τραγουδάνε στο ρυθμό του ραδιοφώνου και μία φορά είχα πετύχει μία γυναίκα που έδινε show από μόνη της. Δεν μπορούσα να καταλάβω τι άκουγε αλλά αν όλοι ξεκινούσαμε έτσι την μέρα μας θα μεταφέραμε από ένα κομματάκι θετικής ενέργειας στους γύρω μας, γιατί όπως λέει και η φυσική η ενέργεια δεν χάνεται ποτέ μετουσιώνεται και ταξιδεύει...

ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ

2009-09-09T13:03:00.003+03:00

Ξυπνάω κάποιες μέρες και το μυαλό μου λειτουργεί αποσυνθετικά. Αδυνατεί να σκεφτεί ανθρώπους ή περιστάσεις σαν σύνολο και σπάει σε κομματάκια το κάθε τι. Μεγάλο λάθος αυτό,διότι ο καθένας μας και οποιαδήποτε επιλογή που κάνουμε είναι αποτέλεσμα ενός συνόλου που δημιουργείται από τη στιγμή που γεννηθήκαμε. Ως εκ τούτου, δημιουργούνται παγίδες που πέφτουμε μέσα. Κατηγορούμε κάποιον για ένα μηδαμινό κομμάτι της προσωπικότητάς του ή απορρίπτουμε κάτι μόνο και μόνο επειδή μας ενοχλεί κάτι το ελάχιστο που μας έχει κολλήσει σαν εμμονή. Η ωρίμανση υποτίθεται ότι έρχεται και μέσα από το προσπέρασμα των εμμονών που μπλοκάρουν την λειτουργικότητά μας. Ή μήπως μεγαλώνοντας η εμμονές μας γίνονται μεγαλύτερες, με αποτέλεσμα να είναι πλέον τόσο προσκολλημένες στην προσωπικότητά μας που ο ενήλικος νους μας δυσκολεύτεται να τις αναγνωρίσει; Άθλος η κατανόηση.

Ξανά πίσω

2009-08-26T12:48:00.002+03:00

Μετά από ενάμιση χρόνο σχεδόν αποφάσισα να επιστρέψω. Κανείς δεν με περιμένει και αντίστροφα. Η ανωνυμία δίνει μια ελευθερία επικίνδυνη που πολύ ευχάριστα σκοπεύω να την χρησιμοποιήσω εκ νέου.Δεν θέλω να ασχοληθώ με τις φωτιές, κάθε χρόνο τα ίδια ανελλιπώς. Αφού τελικά καταλήγουμε στο 'η κόλαση είναι οι άλλοι'γιατί ανοίγουμε συζητήσεις? Για να περνάει η ώρα? Μεγάλη υποκρισία..
Καλώς ήρθα πάλι λοιπόν σε έναν ανοιχτό διάλογο με τις σκέψεις μου.

Βρέχει

2008-04-02T23:16:00.002+03:00

Σήμερα πάλι καθάρισε η πόλη, σκέφτομαι πως έτσι ξεπλένονται οι αμαρτίες,σαν τα κλάματα που βγαίνουν από μέσα μας. Συνήθως είναι εκνευριστικό να τρέχεις στην βροχή χωρίς ομπρέλα ή κάλυμμα, αλλά κάπως ρομαντικό επίσης για ονειροπαρμένους σαν και του λόγου μου. Παρατηρώ πως πανικοβάλλονται όλοι και ψάχνουν μέρος να κρυφτούν, μην λιώσουν από την ζάχαρη που είναι φτιαγμένοι. Λυπάμαι για το βρεγμένο τσιμέντο της Αθήνας,στην επαρχία μετά τη βροχή μυρίζει φύση, εδώ ένα πράγμα σαν σαπίλα, απόσταγμα από τους ανθρώπους που δεν είχαν να φυλαχτούν. Μετά από κάθε καταιγίδα φαίνεται το πραγματικό πρόσωπο της πρωτεύουσας,από το άρωμα και μόνο το καταλαβαίνεις.Τι κρίμα...

Ας Σκοτώσουμε τον Γιώργο Αυγερόπουλο

2008-03-28T09:33:00.002+02:00

Τον ζηλεύω αφάνταστα,ζηλέυω,ζηλέυω,ζηλεύω!Για τα ταξίδια που έχει κάνει, για τις εμπειρίες που έχει μαζέψει, για το ταλέντο του. Πρέπει σαν άνθρωπος να έχει γεμίσει τόσο πολύ που να χρειάζεται ο ψυχισμός του νέους αποθηκευτικούς χώρους. Προτείνω λοιπόν,όποιος ενδιαφέρεται να συνεργαστεί, να τον σκοτώσουμε και να πέρνουμε την θέση του εναλλάξ.Θα κόψω το μαλλί, τα χρώματα είναι πάνω κάτω ίδια, γυαλάκια βρίσκεις πολλά.Όσον αφορά το θέμα φύλλου, κι η Μπλάνσετ τον Ντύλαν έπαιξε. Με τα συνεταιράκια θα μοιραζόμαστε την θέση μαζί.Ελάτε λοιπόν,ας σκοτώσουμε τον Αυγερόπουλο!!!Χααααααααααα(σατανικός γέλωτας).

Από Μηχανής Θεός

2008-03-27T09:36:00.002+02:00

Μια χάρη, όσοι οδηγείτε μηχανάκια, μηχανές, βέσπες κλπ στο δρόμο να είστε πιο προσεχτικοί δρόμος δεν ανήκει στα δίτροχα και κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να κανει άκρη όταν κορνάρετε για να σας κάνει χώρο. Σήμερα το πρωί στη Βουλιαγμένης έβγαλα το φλας μου δεξιά και άλλαξα λωρίδα, το μηχανάκι από πίσω επιτάχυνε για να με προσπεράσει από δεξιά πάλι.Δεν πρόλαβε και σταμάτησε δίπλα μου να μου πει, 7.15 το πρωί, να μου πει ότι εγώ δεν πρόσεχα κι ότι πήγα να τον τρακάρω, το ρώτησα αφού είδε το φλας μου γιατί επιτάχυνε, φυσικά ήταν και άλλα μηχανάκια εκεί και άλλοι οδηγοί που με υποστήριξαν, αλλά είχε όρεξη πρωινιάτικα για κουβέντα, εγώ δεν είχα, βριστήκαμε και πήγε ο καθένας στη δουλειά του. Για αυτόν δεν ξέρω αλλά εμένα μου χάλασε την μέρα.Σίγουρα το κυκλοφοριακό θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα αν κάθε δίτροχο ήταν και αυτοκίνητο αλλά συχνά αναρωτιέμαι πόσο δυσκολότερη κάνουν την οδήγηση και αυξάνουν το στρες του οδηγού. Ας σεβόμαστε λιγάκι και τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας, δεν βλάπτει.

Το Βιβλίο του Σαλαντίν

2008-03-24T14:47:00.002+02:00

Το Βιβλίο του Σαλαντίν από το συγγραφέα Ταρίκ Αλί είναι ένα ευκολοδιάβαστο ανάγνωσμα και το προτείνω διότι εκτός από ότι είναι ένα ενδιαφέρον ιστορικό μυθιστόρημα (για τους λάτρεις του είδους)μας βοηθάει να καταλάβουμε τους λαούς της ανατολής και να συνειδητοποιήσουμε πόσο κακό έκανε στον πολιτισμό τους η εισβολή των δυτικών. Θα έπρεπε εμείς να είχαμε επηρεαστεί θετικά από την αλληλεπίδραση των λαών και τελικά ο σκοταδισμός επικράτησε για να προφυλαχθούν από τους βαρβάρους της Ευρώπης.

Το Λάθος

2008-03-20T09:45:00.002+02:00

Ποτέ δεν αγάπησα την μουσική. Τα τραγούδια, η μελωδία η στίχοι ήταν απλά το κάλυμμα για το κενό που υπάρχει στις μεγάλες διαδρομές για την δουλειά ή για την σχολή. Σε όσους με ρωτάνε για τα ακούσματα που έχω και απαντώ αρνητικά με κοιτάνε περίεργα. Πως γίνεται άραγε αυτό? Γιατί δεν με καλύπτει, δεν έχω να πάρω κάτι από οποιοδήποτε είδος, σαν χαρακτήρας ποτέ δεν ένοιωσα την ανάγκη να ασχοληθώ με την μουσική. Ίσως μου αρέσει η σιωπή και ορισμένες φορές μπορεί αντιδρώ όταν κάποιος μου επιβάλλει ήχους. Προτιμώ τις λέξεις, άφθονες να ερεθίζουν το μυαλό μου.
Σίγουρα γνωρίζω τραγούδια, πάω σε συναυλίες, χορεύω σε ρυθμούς, ίσως και να μπορώ να εκτιμήσω και την ποιότητα ορισμένες φορές που να με κάνει να τα αγαπήσω, πάντα όμως σαν παρατηρήτρια.
Αυτό με έκανε να σκεφτώ το λάθος που κάνω καιρό τώρα να ψάχνω σε άλλους δικές μου επιλογές. Δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι.

Ο ΠΑΝΙΣΧΥΡΟΣ ΜΕΓΙΣΤΑΝΑΣ ΤΩΝ ΝΙΝΤΖΑ-ΤΟ LINK

2008-03-14T13:02:00.000+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=dPTUMyWnlOI

Ο Πανίσχυρος Μεγιστάνας των Νίντζα

2008-03-13T10:39:00.002+02:00

Τρομερή ερασιτεχνική ταινία. Συγχαρητήρια στα παιδιά που την δημιούργησαν επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά πως ότι κάνεις με μεράκι έχει παραπάνω από ελπιδοφόρο αποτέλεσμα. Σας συνιστώ να την δείτε και κάνω έκκληση να με επιλέξουν και εμένα για κομπάρσο την επόμενη φορά.
Το συγκεκριμένο είναι παράδειγμα προϊόντων (είτε της διάνοιας είτε υλικών)που ενώ δεν αποσκοπούν στο κέρδος, που σημαίνει χαμηλή χρηματοδότηση, έχουν υψηλά επίπεδα ποιότητας σε αναλογία με τα εμπορεύσιμα και την χρηματοδότηση. Ας δούμε όσους γράφουν στα blogs, περισσότερους πιστούς αναγνώστες από γνωστούς παχυλόμισθους δημοσιογράφους. Εικαστικούς, χορευτές κλπ. Αν όλοι κάναμε αυτό που αγαπάμε θα είχαμε ένα καλύτερο και πιο ευτυχισμένο κόσμο.

Προσωπικές Απόψης μιας πολίτη για την επικαιρότητα

2008-03-03T11:21:00.003+02:00

Λοιπόν για το θέμα της Ζαχοπουλειάδας πιστεύω ότι θα το θάψουνε και δεν θα βγει τίποτα γιατί ένας πολιτικός έκανε τα κέφια του με μια συμβασιούχο, δεν τη βοήθησε να νομιμοποιηθεί, η καπάτσα κιουρία τον εκβίαζε, ο γνωστός δημοσιογράφος πήρε το δεβεδε και το πήγε στην κυβέρνηση για να τον καλύψουν για οικονομικές ατασθαλίες. Αν η κυβέρνηση δεχτεί αυτήν την εκδοχή θα πέσει γιατί τι σόι κυβέρνηση είναι αυτή που εκβιάζεται και αν βγει το δεβεδε θα γίνει σύσσωμη ρεζίλη ( λόγω περιεχομένου), ο δημοσιογράφος τότε θα καταδικαστεί για εσχάτη προδοσία(δεν το λέω εγώ τα λένε οι δικηγόροι) καθώς θα βγουν και παραέξω μείζες και λαδώματα που δεν συμφέρουν κανένα από όλες τις παρατάξεις( όλοι ξέρουμε ότι τέτοιου είδους δημοσιογράφοι κρατάνε πολιτικούς και κυβερνήσεις από τα @ρχ..).
Το θέμα του ονόματος της γείτονος χώρας δεν αφορά εμάς τελικά αλλά τον δερβέναγα των Βαλκανίων και πάσης της υφηλίου. Όσο και να χτυπάμε τον κώλο μας κάτω θα γίνει αυτό που εκείνοι θέλουν και τους συμφέρει. Τέτοιες ώρες τέτοια λόγια, αυτά έπρεπε να είχαν γίνει 15 χρόνια νωρίτερα.
Ρωτήστε ένα Οικονομολόγο της Υγείας να σας πει γιατί δεν έχουμε λυτρωμό από το Ασφαλιστικό. Τι να πω, να γεννάγαμε αβέρτα; Να μην παίρναμε πρόωρη σύνταξη( 33% των ανδρών 74% των γυναικών μόνο στο Δημόσιο); Να μην παίζανε τα λεφτά από τα ταμεία; Περσινά ξινά σταφύλια και μείναμε μπουκάλες. Καλά εκατό τώρα.
Σε τρία χρόνια τελειώνουν και τα ΚΠΣ ε ρε γλέντια που θα δουν τα μάτια μας.
Η κυβέρνηση (και κάθε πολιτικός γιατί κακά τα ψέματα πλέον δεν στηρίζουμε ιδεολογίες αλλά ψάχνουμε για το χρυσό στο ρυάκι)τα έχει κάνει πλακάκια με τους μεγαλοεπιχειρηματίες και βιομηχάνους( ευνοϊκές παράμετροι που αποκλείουν ανταγωνιστικές αλλά μικρομεσαίες εταιρείες, πριμοδοτούν τους εισαγωγείς κλπ, δείτε για την αλιεία, γεωργική παραγωγή, οδική βοήθεια)
Ιδιωτικοποιήσεις; Έχουμε εναλλακτικές μήπως;
Ουφφφφφ!

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

2008-02-27T10:17:00.002+02:00

Λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων που λένε πολλοί, αδυνατούσα να γράψω στο ιστολογιάκι μου. Να πω και την μαύρη αλήθεια, κανένα νέο της επικαιρότητας δεν με ώθησε ούτε με εξέπληξε για να καταθέσω και την δική μου άποψη. Το μόνο που ίσως τάραξε τα νερά της βεβαρημένης με υποχρεώσεις ρουτινιάρικης καθημερινότητας, είναι η μήνυση του γνωστού δημοσιογραφικού blog. Εμπρός λοιπόν, ας βγάλουμε όλοι τα pc μας και να τα κάψουμε στην πλατεία Συντάγματος. Μπήκα στον πειρασμό να σιχτιρίσω κανα δυό για να ανακαλύψω πόσο επηρεάζονται οι δήθεν κύριοι με την έκφραση των προσωπικών απόψεων του μέσου πολίτη. Αλλά μετά αναθεώρησα γιατί η επισκεψιμότητα του ιστολογιού μου δεν είναι απειλητική. Άρα οι επιθέσεις δεν βασίζονται στο είδος και στο περιεχόμενο της γραφής αλλά στο μέγεθος του κοινού που είναι αποδέκτης. Με μια έκφανση της κβαντικής θεωρίας ( του επικίνδυνου μυαλού μου )αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να κατηγορούνται όσοι ανέγνωσαν τα κείμενο και όχι οι δημιουργοί. Για ασφαλιστικό και εξωτερική πολιτική έχουν ήδη ειπωθεί πολλά, αν ανατρέξουμε στις σελίδες της ιστορίες θα μάθουμε και την κατάληξη, αλλά δεν μου αρέσει καθόλου η επαναφορά της λογοκρισίας που ξέρουμε που καταλήγει.

Η Ψευδαίσθηση της Αξιοπρέπειας

2008-02-04T13:33:00.000+02:00

Είμαι σίγουρη ότι οι περισσότεροι από εμάς έχουμε συναντήσει άτομα που ο κόσμος το έχει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι το ότι οι πράξεις τους δεν κινούνται στο πλαίσιο του ‘κοινώς αποδεκτό’. Παρόλα αυτά, επιμένουν στο επίπεδο της συμπεριφοράς τους και είναι ίσως εξαιρετικά επίμονοι στην διατήρηση των τύπων. Αν και είμαι υπέρμαχος των ψευδαισθήσεων( παγκόσμια ειρήνη, καταπολέμηση της φτώχιας, αφύπνηση των πολιτών) η συγκεκριμένη ψευδαίσθηση ειλικρινά μου την δίνει.

Εξαρτήσεις

2008-02-01T12:42:00.000+02:00

Η πιο ισχυρή, η πιο μεγάλη από όλες τις εξαρτήσεις, είναι εκείνη που μας κάνει να πονάμε βαθεία από την ανάγκη μας για κάποιον.

Κι ἂν ἀπ᾿ τὰ βάθη ἑνὸς ληθάργου
βγῆκα, σ᾿ ἐσένα τὸ χρωστάω,
σ᾿ ἐσένα τοὺς χυμοὺς ποὺ νοιώθω,
τὴ νέα γλῶσσα ποὺ μιλάω!

Κ.Ουράνης

Ενας γέρος

2008-01-31T08:55:00.000+02:00

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος
σκυμένος στο τραπέζι κάθετ' ένας γέρος·
με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνεια
σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε και δύναμι, και λόγο, κ' εμορφιά.

Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει.
Κ' εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει
σαν χθές. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.

Και συλλογιέται η Φρόνησις πώς τον εγέλα·
και πώς την εμπιστεύονταν πάντα - τι τρέλλα! -
την ψεύτρα που έλεγε· «Αύριο. Εχεις πολύν καιρό.»

Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση
χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι
κάθ' ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.

... Μα απ' το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται
ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται
στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Ποιός;

2008-01-30T10:07:00.000+02:00

Δεν υπάρχει καλός ή κακός άνθρωπος συμπέρανα. Για κάθε έναν από εμάς θα είναι μία ομάδα, η δική μας, που είναι αποδεκτή και συμβατή σύμφωνα με τα δεδομένα της προσωπικότητάς μας. Αντίστοιχα οι απέναντι από εμάς, οι "άλλοι" έχουν την δική τους ομάδα. Δεν υπάρχει δίκιο ή άδικο, σωστό ή λάθος. Ακούγονται πολύ τετριμμένα όλα αυτά, αλλά είναι από αυτές τις μικρές καθημερινές ανακαλύψεις μου. Ποιος παίρνει τις κατάλληλες αποφάσεις; Η ελίτ, η μάζα, ο όχλος; Ποιος; Πόσα σωστά και λάθη μπορούν να συνυπάρξουν. Μπορεί κάποιος να σκέφτεται τόσο σωστά ώστε να δει το μέλλον;

ΒΟΥΝΟ

2008-01-28T13:00:00.000+02:00

Πράσινο κι άσπρο. Ούτε 5 ψυχές τριγύρω, η απόλυτη ηρεμία. Μυρωδιά πέτρας και ξύλο και το μεσημέρι τσιγαρισμένο λίπος. Η απόλυτη ηρεμία και η απόλυτη ομορφιά. Προσοχή στους λύκους και την λάσπη.

Και τι να κάνουμε τώρα φίλε μου

2008-01-25T11:06:00.000+02:00

Ζαλίζομαι από τη βαβούρα της τηλεόρασης και των εφημερίδων. Τώρα που το σκέφτομαι έχω πολύ καιρό να διαβάσω ένα καλό άρθρο. Τα γεγονότα μας προσπερνάνε και τα παρακολουθούμε. Ο πόλεμος των γραφιάδων έχει ακυρώσει τα πάντα. Δεν μαθαίνω κάτι καινούριο, δεν με απασχολεί κάποια είδηση, ίσως μόνο αυτές στις τελευταίες σελίδες αλλά όχι στο 'σαλόνι'. Ωραία, και τι να κάνουμε τώρα; Μπορώ να επέμβω;Μπορώ να τους αγγίξω;Μπορούν να ακούσουν την κραυγή μου ή την ανάσα μου; Όχι, κι όμως υπάρχω και από τη θέση που είμαι προσπαθώ. Η ζωή προσφέρεται για να μαζεύεις εμπειρίες και ευτυχισμένες στιγμές, η απόγνωση σε ακινητοποιεί και σε γεμίζει οργή, σε δένει με αλυσίδες στις σκέψεις σου. Αρνούμαι να μπω σε παιχνίδια και συνομοσιολογίες. Κάθε μέρα μου δίνονται άπειρες ευκαιρίες να προσφέρω, έστω και σε 10 ανθρώπους. Θα το κάνω κι αν αποτύχω δεν θα στεναχωρηθώ γιατί κάθε καινούρια ανατολή που βλέπω ξέρω ότι έχω κι άλλη ευκαιρία. Και τι μπορούμε να κάνουμε φίλε μου, να τους γράψουμε στα π@π@..@ μ@ς και να κοιτάξουμε να ισιώσουμε λίγο το χαλί μας(ή χάλι μας).

6.27

2008-01-23T14:36:00.000+02:00

6.27 χτυπάει το ξυπνητήρι ειρωνικά με την μουσική επένδυση των Depeche i just can’t get enough. Καθημερινά, κάθε μέρα ,Δευτέρα με Παρασκευή. Εκπλήσσομαι και η ίδια πως καταφέρνω και είμαι στο αυτοκίνητο 6.52 πάνω κάτω. Για εμένα ακόμα και ένα λεπτό είναι πολύτιμος χρόνος γιατί η σχέση μου με τον Μορφέα είναι ηδονική. Φτάνω στη δουλειά, πίνουμε τον πρωινό καφέ και χαζολογάμε με τους συναδέλφους για περίπου ένα μισάωρο. Ύστερα είτε αρχίζουν οι επισκέψεις είτε ξεκινάμε τις γραφειοκρατίες. Ο χρόνος δεν μας πιέζει ούτε κάποιο επίμονο αφεντικό, δεν έχουμε προθεσμίες και εντολές. Παρόλ’αυτά ένα μαύρο συννεφάκι ακολουθεί κάθε μας βήμα, σχεδόν κυκλοφορούμε σαν αόρατοι και εμφανιζόμαστε κατ’εξαίρεση. Η μοίρα κάθε συμβασιούχου είναι ίδια; Ευτυχώς που έχω διεξόδους για να μην αισθάνομαι ‘επαγγελματικά νεκρή’. Βγαίνοντας από την δουλειά οι πνεύμονές μου γεμίζουν αέρα, αυτό το αίσθημα μόνο με κάποιο μαγικό ελιξίριο μπορεί να συγκριθεί. Η επιστροφή είναι επιστροφή στη ζούγκλα, συνήθως βρίζω από μέσα μου αποφεύγοντας τα κορναρίσματα, ανακάλυψα ότι μου αρέσει η αθυροστομία. Φτάνοντας σπίτι του Surfer Rosa εγκαθίσταμαι στον καναπέ και αρνούμαι κάθε μετακίνηση, περιστασιακά και ανάλογα με τα κέφια επισκέπτομαι την κουζίνα. Μετά ένα ποτήρι κόκκινο κρασί συνοδεύει ταινίες και σήριαλ ( αν και τελευταία η απεργία των σεναριογράφων στην αλλοδαπή μας τα χάλασε). Το βράδυ απαραιτήτως ανάγνωση γιατί δεν με παίρνει ο ύπνος διαφορετικά και μετά καλημέρα 6.27. Μια τυπική τυπικότατη μέρα. Simple things make life wonderful.

Ο Κόσμος

2008-01-21T13:31:00.000+02:00

Μια φορά καιέναν καιρό ήταν ένα μικρό κορίτσι που γνώρισε τον Κόσμο. Ήταν μεγάλος και όμορφος. Στολισμένος με πολύχρωμα φωτάκια, μάτια που έλαμπαν στο χρώμα του φεγγαριού και με τσέπες που ήταν γεμάτες υποσχέσεις. Ζαλίστηκε το μικρό κορίτσι της ιστορίας μας από τα πολλά δώρα, θαμπώθηκε από την λάμψη και αγάπησε βαθιά αυτόν τον Κόσμο. Όποτε έβρισκε ευκαιρία τον περιτρυγίριζε και ζήταγε να ακούσει ιστορίες και αποφθέγματα γιατί ήταν σοφός. Της χάριζε χωρίς ενδοιασμούς όλα τα μυστικά που έκρυβε, κι όταν τελείωσαν τα μυστικά του άρχισε να της χαρίζει κομμάτια από το σώμα του. Στην αρχή έφυγαν τα πόδια του, μετά τα χέρια του, μετά ένα κομμάτι από τα πλευρά του. Δεν τον ένοιαζε όμως γιατί το τίμημα ήταν σαφώς μικρότερο από τη χαρά που χάριζε. Το μικρό κορίτσι παρόλο που έβλεπε τον κόσμο να μισεύει δεν σταμάτησε να ζητάει περισσότερα, ακόμα και τις στάλες από τον ιδρώτα του που μαζεύονταν στην αρχή του μετώπου του από τον πόνο και την απώλεια. Τα ήθελε όλα το μικρό κορίτσι γιατί η αγάπη της για αυτόν ήταν τόσο μεγάλη που δεν άντεχε να υπάρχει σε άλλη υπόσταση παρά μόνο μέσα στην δική της. Έπαιρνε και ζήταγε, έπαιρνε και ζήταγε, την καρδιά, το στομάχι, τα μάτια του που είχαν το χρώμα του φεγγαριού. Το γέλιο της ακουγόταν παντού γιατί ήταν γεμάτη και πλούσια. Πλέον δεν ήθελε τον Κόσμο αλλά τα πλούτη του, δεν ήθελε τα λόγια ούτε απλά ένα χρώμα σαν τις αχτίδες του φεγγαριού. Άφησε τον Κόσμο και πήγε αλλού, άφησε ένα άδειο δοχείο που ούτε κουφάρι δεν τολμούσε κανείς να πει. Κι όμως ο Κόσμος γέλαγε ακόμα γιατί κάποτε είχε δώσει χαρά σε κάποιον τόσο μεγάλη που τον σκότωσε.

ΦΩΣ

2008-01-18T14:56:00.000+02:00

Όταν έχει συννεφιά και όλα γύρω μας, από κτίρια μέχρι εμάς τους ίδιους, μας καλύπτει ένα στρώμα μπογιάς, ένα τόνο πιο σκούρο του φυσιολογικού. Είναι πανέμορφο που μερικές φορές ο αέρας παραμερίζει κάποιο σύννεφο και ορισμένες ηλιαχτίδες φωτίζουν διάσπαρτα τον χώρο. Μπορείς να πιάσεις το φως εκείνη την στιγμή, αποκτάει διάσταση γιατί περιορίζεται, στα μάτια μας μόνο βέβαια. Έτσι δεν είναι η πραγματικότητα; Απομονώνοντας ένα στοιχείο αποκαλύπτεται η πραγματική του φύση, οι ιδιότητές του. Ο άνθρωπος γίνεται ένα φοβισμένο θηλαστικό που ζητάει απεγνωσμένα βοήθεια για κάτι, για οτιδήποτε.

Κι ύστερα, ύστερα, μα δεν υπάρχει ύστερα...

2008-01-17T09:06:00.000+02:00

Σαν πολίτης αυτής της χώρας, θα παρακαλούσα όλους όσους έχουν στα χέρια τους την ευθύνη για την πορεία μας, εκλεγμένους νταβατζήδες και μη, να συμμορφωθούν και να συνεχίσουμε κανονικά το 2008 γιατί θα γίνουμε περίγελος της Ε.Ε και των βαλκάνιων γειτόνων μας. Εδώ και 1,5 μήνα ασχολούμαστε με ένα θέμα και έχουμε αποθηκεύσει τα υπόλοιπα. Για συντομεύετε παρακαλώ τις διαδικασίες γιατί σε λίγο δεν θα σας ψηφίζει και δεν θα σας αγοράζει ούτε η μάνα σας.

Συγχαρητήρια

2008-01-15T08:24:00.000+02:00

Τα θερμά μου συγχαρητήρια σε όλους τους αναγνώστες του Π.Θέματος που δεν δίστασαν να αγοράσουν και να θαυμάσουν τις επιδόσεις του πρώην Γ.Γ και της συμβασιούχου. Συγχαρητήρια σε όλους μας που μας ενδιαφέρει περισσότερο η εικόνα της κλειδορότρυπας, τα ροζ, κόκκινα και μαύρα σκάνδαλα, οι διεφθαρμένοι δημοσιογράφοι και λοιπών ειδών λειτουργοί. Αντί να εξεγερθούμε για τα παιδιά που πεθαίνουν από ναρκωτικά, την εγκληματικότητα και τα αίτιά της, την εκπαίδευση μας που σαπίζει χαζεύουμε με τις επιθεωρήσεις που μας προσφέρουν. Μόνο ενημέρωση δεν είναι αυτό, πλέον είμαστε θεατές του δικού τους παιχνιδιού εξουσίας. Εκβιάζουν και εκβιάζονται με εμάς στη μέση. Αξίζουμε συγχαρητήρια για την παθητικότητα και την βλακεία μας.

Speechless

2008-01-10T20:07:00.000+02:00

Βαρέθηκα

2008-01-09T10:15:00.000+02:00

Ακούω συνεχώς παράπονα και δυσαρέσκειες. Πόσο ακριβή έχει γίνει η αγορά, ότι πλασματικός είναι ο πληθωρισμός, αδιαφάνεια παντού και διαφθορά. Μα και σε πιο προσωπικά ζητήματα, γιατί έχει χαθεί ο σεβασμός, η εμπιστοσύνη, η ικανότητα της ικανοποίησης και άλλα τόσα που όλοι μας σχολιάζουμε καθημερινά. Δεν αντέχω άλλο. Βαρέθηκα να τα ακούω. Όσοι τα αναμοχλεύουν συνεχώς θεωρούν τους εαυτούς τους (και εγώ) ασυμβίβαστους, ανεξάρτητους από το σύστημα γιατί έχουν το διαυγές βλέμμα για να αναγνωρίζουν την κατάντια του. Μα δουλευόμαστε; Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλλέτω και ξεκινήσαμε να πετάμε όλοι πέτρες, που; Στο κενό. Στο απέραντο κενό των ιδεών μας. Τι είναι μια ιδέα, μια άποψη που δεν την εφαρμόζεις; Μεγαλεπήβολα σχέδια, εξεγέρσεις για το κατεστημένο. Που; Πάλι στο μυαλό μας. Γιατί ο κόσμος είναι οι άλλοι και όχι εμείς. Η διαφορά γίνεται στη μικρή ταπεινή καθημερινότητα και θέλει πολλές υποχωρήσεις. Εξαγριωμένα μικρά ανθρωπάκια, στον μικρόκοσμό μας, στην μικροκοινωνία και στην μικροοικονομία μας είμαστε όλοι χαμένα και αυτή είναι η πραγματικότητα. Το σύμπαν είναι απέραντο αλλά για μένα όλο μου το σύμπαν είναι η Δευτέρα με Κυριακή μου. Αν θέλω να αλλάξει κάτι πρέπει να προσπαθήσω κοιτώντας γύρω μου..

ΦΗΜΕΣ

2008-01-07T10:39:00.000+02:00

Γιατί μας αρέσει να ακούμε και να αναπαράγουμε φήμες; Ακόμα κι αν η πληροφορία που δεχόμαστε είναι εξωπραγματική την μεταφέρουμε και πολλές φορές τείνουμε να την πιστέψουμε και εμείς οι ίδιοι. Είναι ένα τρόπος για να ξεφεύγουμε από την πραγματικότητα; Μάλλον όλοι χρειαζόμαστε λίγο παραμύθι στη ζωή μας. Τα όνειρα είναι κάτι προσωπικο, ατομικό που δεν μπορείς να το μοιραστείς, όχι εξωλοκλήρου τουλάχιστον. Ενώ μια φήμη, ένα παράδοξο, ένας μύθος γίνεται βοήθημα για ένα ταξίδι νοητό με φίλους και γνωστούς. Για τυχόν παρερμηνείες, δεν εννοώ το κουτσομπολιό.

Ιδέες προς πώληση

2008-01-04T09:28:00.000+02:00

Η παρακάτω προτάσεις αποτελούν αποκλειστική πνευματική ιδιοκτησία της υπογράφουσας και σε περίπτωση που ανακαλύψω τυχόν λογοκλοπή ή εφαρμογή τους θα καταδικάσω τον θύτη στο πυρ το εξώτερον, θα του στείλω όλες τις μάγισσες της Σμύρνης, τα τρία horny γουρουνάκια και τον λύκο τραβεστί όπως επίσης και την συνάδελφο που αναφέρω αρκετά συχνά στο παρόν ιστολόγιο.
Ανακάλυψα (με μεγάλη περηφάνια για το επιχειρηματικό μου ταλέντο, τόση που θα με κάνει να αλλάξω επάγγελμα), ότι υπάρχει κορεσμός πλέον στα προσφερόμενα είδη διασκέδασης. Ο κόσμος θέλει να χαρίζει τα χρήματα του και να αισθάνεται έτσι περισσότερο large από τον μέσο δυτικοευρωπαίο, αλλά έχει βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια. Έτσι προτείνω σε όποιον θέλει να βάλλει το κεφάλαιο τις εξής ιδέες:
Α)Αφού ο Έλληνας θέλει να τα δίνει για να στριμώχνεται και να μυρίζει τη μασχάλη του διπλανού κάνοντας ισορροπία με ένα ποτό στο χέρι και ανακαλύπτοντας το ταλέντο του στην ρυθμική προσπαθώντας να χουφτώσει το διπλανό γκομενάκι, να ιδιωτικοποιηθούν τα Μ.Μ.Μ., να πάει το εισιτήριο 60 ευρώ(για να γουστάρουμε γιατί εμείς δεν είμαστε σαν τους καρμίρηδες τους βόρειους) και τα ηχεία των λεωφορείων να παίζουν διαπασών όλα τα νέα hit(me). Η γνωστή γυναικεία φωνή του ηλεκτρικού που αναγγέλλει του σταθμούς θα αντικατασταθεί με μία περισσότερο παθιάρικη και αντί για το ντινγκ ντονγ θα κάνει αχ βαχ.
Βου) Ως γνωστό οι συμπολίτες μας γνωρίζουν από καλό φαγητό και κρασί. Καθημερινά απολαμβάνουν πιάτα gourmet και μόνο από την οσμή ξεχωρίζουν αν το κρασί είναι του '79 και όχι του '80. Σε στρατηγικές θέσεις θα ανοίξει αλυσίδα από κιόσκια που θα πάρει τη σκυτάλη από το "βρώμικα". Δεν θα προσφέρεται πλέον το πάγιο λουκάνικο, πατάτες, μουστάρδα αλλά ελαφάκι με σάλτσα πικρής σοκολάτας, σολομό με μέντα, παπαρδέλες με 123 είδη πιπερόριζας κλπ, κλπ. Θα χρεώνεται επιπλέον η ώρα παραμονής πλησίον του του περιπτέρου (ανά τέταρτο) για όσους επιθυμούν να επιδείξουν τις γαστρονομικές τους γνώσεις.
Γου) Το είχα πει και παλιότερα. Θα ήθελα reality με πρωταγωνιστές τους πολιτικούς. Οπως λένε και οι φλεγματώδεις ευρωπαιοσυμπολίτες μας το τρίπτυχο αίμα, σπέρμα, στέμμα (και δαχτυλίδια εκάστοτε) έχει πάντα απήχηση. Βέβαια όλοι θα ξέραμε από την αρχή τον νικητή εκτός κι αν ο επίτιμος δεν έκανε ποτέ του αίτηση. Το συγκεκριμένο δεν διατίθεται σε τηλεοπτικούς σταθμούς αλλά σε όσους έχουν άδεια ζωολογικού κήπου.
Δου) Μπουζουκερί και clubακερί μόνο με πρώτα τραπέζια πίστα και prive χώρους, γιατί πάνω από όλα είμαστε δημοκράτες. Θα μοιράζονται μικρόφωνα σε όλους και όποιος έχει το καλύτερο και βαθύτερο λαρύγγι θα κερδίζει την εκτίμηση του κόσμου. Τα τραπέζια θα έχουν ειδικά κατασκευασμένο για να μην γλιστράει το τακούνι αλλά ή απόλυτη καινοτομία θα είναι ο ειδικός καθρέφτης προσαρμοσμένος επάνω ώστε οι κύριοι να μην χρειάζονται να σκύβουν.
Ε) Όσοι έχουν σοβαρές προτάσεις ας επικοινωνήσουν μαζί μου να τους ενημερώσω και για τις υπόλοιπες ιδέες γιατί τώρα έχουμε και δουλειά.

2008

2008-01-02T11:09:00.000+02:00

Καλή Χρονιά!!!!!!Με την έλευση του νέου έτους ελπίζω να διορθωθούν κάποια πράγματα όπως επίσης ελπίζω να μου λυθούν και κάποιες απορίες.
1)Το ασφαλιστικό λύθηκε ή απλά ξεχάστηκε;
2) Η Ν.Δ έχει προβλέψει για ασφάλεια ζωής στα στελέχη της;
3)Το ΠΑΣΟΚ έκλεισε ή θα ανοίξει μετά τις γιορτές;
4)Ο Συνασπισμός δέχεται Γκρούπις;
5) Η δημοσιογραφική Εξουσία είναι θεσμοθετημένη;
6)Γιατί ο καφές έχει 6 ευρώ;
7)Να χάσω τα κιλά των γιορτών τώρα ή να περιμένω να περάσει και το Πάσχα;
8)Πόσο χρόνων είναι η Πετραλιά;

Τι μάθαμε

2007-12-24T12:19:00.000+02:00

Είμαι από αυτούς που δουλεύουν παραμονή Χριστουγέννων και στο γραφείο αυτή την ώρα βαράμε μύγες (κυριολεκτικά βάζουμε και στοιχήματα). Που και που διεκπεραιώνουμε και καμιά υπόθεση, αλλά χωρίς την αρωγή του δημοσίου που σήμερα απουσιάζει, η δουλειά μας παραμένει ημιτελής. Θα ήθελα κάποιος να μου πει τα κάλαντα, αλλά τα παιδάκια δεν έρχονται, λέτε να (με) φοβούνται; Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!!!!

Έλεος πια..

2007-12-22T22:10:00.000+02:00

Βλέποντας τις τελευταίες εξελίξεις για άλλη μια φορά αισθάνομαι ότι παίζουν με την νοημοσύνη μας. Ένας άνθρωπος έφτασε σε σημείο να φουντάρει, χαροπαλεύει στο νοσοκομείο, και έχει όλα τα κοράκια να τον κατασπαράζουν κομμάτι κομμάτι. Οι δημοσιογράφοι κυνηγώντας θεαματικότητες πλασάρουν καθοδηγούμενες ειδήσεις και από την άλλη οι εκάστοτε πολιτικοί που αναμιγνύονται με την υπόθεση να αδειάζουν την ντουλάπα τους από κάθε σκελετό βολεύοντας οποιαδήποτε ατασθαλία στην μνήμη του αυτόχειρα. Έλεος πια με όλα αυτά. Να φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο, να αποκαλυφθεί η αλήθεια, όμως όχι με τον τρόπο που έγινε με την δολοφονία του Κένεντι. Βρήκαμε και στην Ελλάδα τον δικό μας Όσβαλντ;

Η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας

2007-12-18T07:50:00.000+02:00

Κάθε πρωί που ξεκινάω για το γραφείο είναι ακόμα μαύρο σκοτάδι έξω. Οι εγκαταστάσεις της δουλειάς μου βρίσκονται σε μια εύλογη απόσταση από το σπιτικό μου και σε συνδυασμό με την έναρξη του ωραρίου μου που είναι ομολογουμένως νωρίς , αναγκάζομαι να ξυπνώ αχάραγα για να κερδίσω τον βίο τον επιούσιον. Όμως για εμένα οι στιγμές εκείνες από το σπίτι στο γραφείο είναι από τις πιο όμορφες της ημέρας. Οι δρόμοι είναι σχεδόν άδειοι, δεν ακούς κορναρίσματα και"γαλλικά" στον δρόμο. Ο χρόνος κυλάει σαν ποτάμι και δεξιά και αριστερά το αυτοκίνητα λαμπιρίζουν κάνοντας τον δρόμο κάθε μέρα γιορτινό. Αποκορύφωμα στην ομορφιά της απλότητας είναι το ξημέρωμα, βλέπεις τον ορίζοντα να ξυπνάει κάθε δευτερόλεπτο, για μένα τότε το σύμπαν μου κλείνει το μάτι λέγοντας μου καλημέρα. Κατεβαίνοντας της Βασιλίσσης Σοφίας κλείνουν και το φώτα των δρόμων, σημάδι ότι άλλη μια μέρα έβαλε μπρος. Διασχίζοντας την λεωφόρο εκείνο το κλάσμα του δευτερολέπτου που σταματούν οι φωταψίες της νύχτας νιώθω σαν να βγαίνω στη σκηνή. Την γαλήνη μπορείς να την βρεις παντού. Και για εμένα η διαδρομή σπίτι-γραφείο κάθε πρωί, ακούγοντας μουσική και παρατηρώντας της εκφάνσεις της ανατολής, είναι ανεκτίμητη.

Υστεροφημία

2007-12-17T13:07:00.000+02:00

Ένα έχω να πω μόνο, στην χώρα μας, όποιος περάσει τα 65 αναβαθμίζεται.

Κολυμπάμε στα σκατά

2007-12-14T09:57:00.000+02:00

Είμαι πάρα πολύ εκνευρισμένη. Αισθάνομαι την ματαίωση αυτού του κόσμου να με πνίγει. Σιγά-σιγά μετατρεπόμαστε στους κατοίκους που παρουσιάζονται στην ταινία Idiocracy. Είναι τουλάχιστον οξύμωρο να καταδικάζουμε τους πάντες και τα πάντα ενώ όλοι καθόμαστε και βλέπουμε και επικροτούμε και συμμετέχουμε στο βόθρο που μας περιβάλλει. Συγνώμη για την οργή που μου βγαίνει, όμως κάθισα και παρακολούθησα αποσπασματικά περιστατικά της τιβί και σκέφτηκα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ. Ο κάθε πειραγμένος να παίρνει ένα μικρόφωνο και να βγαίνει στον αέρα. Το θλιβερό είναι ότι όλοι εμείς καθόμαστε και τα παρακολουθούμε όλα αυτά. Μας ταΐζουν κουτόχορτο με την σέσουλα και το τρώμε αβίαστα. Ένας ιλουστρασιόν κόσμος κομμένος και ραμμένος σε μορφή placebo. Τέτοιοι που είμαστε καλά να πάθουμε, και με το ασφαλιστικό, και με τις ανατιμήσεις, και με τους μεγαλοκαρχαρίες και με τις κομπίνες.

Γιατί μου αρέσουν τα Χριστούγεννα

2007-12-13T09:46:00.000+02:00

Δεν μου αρέσουν γιατί όλοι αποφασίζουν να εξασφαλίσουν μια θέση στο παράδεισο, δεν μου αρέσουν για την εθιμοτυπική ανταλλαγή των δώρων, δεν μου αρέσουν για τον υποχρεωτικό κύμα καλοσύνης και τα γλυκανάλατα χαμόγελα, δεν μου αρέσουν για τα ολονύκτια πάρτυ και τον απαραίτητο σημαιοστολισμό, δεν μου αρέσουν για τα πιτσιρίκια με το τρίγωνο που κυνηγάνε το δίευρω αχάραγα, δεν μου αρέσουν (χμ,χμ) για τις μέρες άδειας. ΑΛΛΑ ένα κοιλιόδουλο άτομο σαν την αφεντιά μου δεν θα μπορούσε να μην έχει αδυναμία στα Χριστούγεννα αφού αυτή η γιορτή προϋποθέτει αδιάκοπη και πλούσια παρέλαση γλυκών και φαγητών, μέρα παρά μέρα οικογενειακά και φιλικά τραπέζια γεμάτα καλούδια που σε κάνουν να αισθάνεσαι σαν να βρίσκεσαι στο εργοστάσιο σοκολάτας του Τσάρλυ.(και όλα ξεκίνησαν από ένα μελομακάρονο).

Τι Μέρα κι Αυτή

2007-12-12T11:37:00.000+02:00

Μια απόλυτη ηρεμία επικρατεί αυτή τη στιγμή στο γραφείο. Οι περισσότεροι απεργούν νοητά. Έχει νόημα μια απεργία όταν κατά πλειοψηφία ο ιδιωτικός τομέας δεν απεργεί; Τι κέρδος θα έχουν τα εμπορικά καταστήματα από τη συγκεκριμένη μέρα; Όταν οι απεργοί επισκέπτονται όλα εκείνα τα μαγαζιά που τους περιμένουν ορθάνοιχτα δεν είναι λίγο ειρωνικό; Σαν να τους πετάνε στα μούτρα εγώ μπορώ να απεργήσω. Θεωρητικά όλοι έχουν το δικαίωμα αυτό αλλά ουσιαστικά μία μειοψηφία κλάδων το εφαρμόζει γιατί κανένας προϊστάμενος δεν μπορεί να τους επηρεάσει άμεσα. Μακάριοι οι απεργοί τω πνεύματι

Απιστία

2007-12-10T10:20:00.001+02:00

Δεν ξέρω από που να αρχίσω, όλα ξεκίνησαν με μία συζήτηση εν ώρα ζυθοκατανήξεως. Προσπαθούσαμε να προσδιορίσουμε την συσχέτιση της σχέσης και της έλξης και τον παράγοντα της απιστίας. Πότε δημιουργείς μια σχέση λοιπόν, όταν ο άλλος σε ελκύει πνευματικά και σεξουαλικά κατά κύριο λόγο (ας αφήσουμε εκτός τις περιπτώσεις συμφεροντολογίας). Επιλέγεις να διαθέτεις σε κάποιον το σώμα σου και τα συναισθήματα σου αποκλειστικά, και αντίστροφα. Οι φίλοι ( να τονίσω ότι είναι γένους αρσενικού) υποστηρίζουν ότι η περιστασιακή προσφορά του σώματος σε τρίτους, με αποκλειστικό στόχο την σεξουαλική απόλαυση δεν θεωρείται απιστία αλλά ένας είδος αυτοικανοποίησης, εφόσον δεν συνυπάρχουν αισθήματα και ηδονή. Από την άλλη όμως αφού η σχέση βασίζεται σε δύο "αρχές" , καταπατώντας την μία θεωρείσαι πλέον ασεβής προς την "συμφωνία" της σχέσης. Όμως δεν πρέπει να αξιολογηθεί το θεωρείται πιο σημαντικό για τον καθένα; Γιατί οι άνθρωποι μένουν σε διαστρεβλωμένες σχέσεις; Μήπως τελικά κανείς δεν πιστεύει στην έννοια της μονογαμίας αλλά κατά βάθος όλοι αποδέχονται ότι είναι ένα κοινωνικό τρικ για να κρατούνται οι ισορροπίες;

MOMIX

2007-12-07T12:32:00.000+02:00

Βασική κουλτούρα για τις μάζες, μπορεί οι γνώστες του χορού να σνομπάρουν τέτοιου είδους θεάματα αλλά χαίρεσαι να βλέπεις ένα κατάμεστο (λέμε τώρα) συναυλιακό(?) χώρο ελπίζοντας ότι το κοινό δεν μένει μόνο εκεί.

Ιχνηλάτες..

2007-11-29T11:41:00.000+02:00

Σαν ιχνηλάτες ψάχνοντας θηράματα πορευόμαστε για να ανακαλύψουμε εκείνον που θα καταστρέψουμε με την παρουσία μας. Παρακολουθούμε και εξιχνιάζουμε τις λεπτομέρειες, εκείνες τις μικρές διαφορές που διαχωρίζουν τους ανθρώπους, μέχρι να βρούμε κάποιον που ταιριάζει στο ζώο που θα θέλαμε δίπλα μας. Σιγά σιγά να φάμε την τρυφερή του ψυχή, σαν σάρκα φρέσκια, και να κρατήσουμε στην μνήμη όσα αγαπήσαμε όπως κάνανε άλλοτε στα κυνήγια του χειμώνα. Δεν αλλάζουν τα ένστικτα, αλλάζουν..;

Η Αναγκαιότητα της Μοναξιάς

2007-11-19T14:34:00.000+02:00

Μέσα στις βασικές ανάγκες συγκαταλέγεται και η ανάγκη της επικοινωνίας, του να αγαπάς και να αγαπιέσαι, ή τουλάχιστον να έχεις κάποιον να συζητάς. Τελευταία διακρίνω ακόμη πιο έντονη την ανάγκη της μοναξιάς. Δηλαδή το να μπορεί ένα άτομο να συνομιλεί με τον εαυτό του-μόνος. Ίσως φταίει η συνεχής έκθεση σε όλες εκείνες τις εκπομπές που σε φωνάζουν καθημερινά να μπεις στην παρέα τους, η μαζική έξαρση αλλοφροσύνης και χαριτομενιάς φαίνεται μπούκωσε πλέον την ανθρώπινη ψυχή, που για να φτάσει στο πρώτο, βασικό και ουσιαστικό επίπεδο της επικοινωνίας πρέπει να αδειάσει, να αισθανθεί το κενό. Δεν φταίνε, σαφέστατα, μόνο οι εκπομπές ή τα μ.μ.ε, αλλά ο ίδιος ο τρόπος ζωής που μας έχουν πλασάρει (και έxουμε αποδεχτεί), της διαρκούς ευφορίας και ενεργητικότητας.

Μια Μέρα Δίχως Αύριο

2007-11-07T09:19:00.000+02:00

Ας υποθέσουμε ότι αύριο γίνεται η συντέλεια του κόσμου, το νέο διαδίδεται στις 6 το πρωί. Επίσης ας υποθέσουμε ότι δεν επικρατεί πανκός αλλά μία ελαφρά ανησυχία όπως σε μία περίπτωση εξαγωγής φρονιμίτη. Εκείνη η στιγμή τι θα έπρεπε να γίνει; Με την ασφάλεια της αποφυγής τον επιπτώσεων θα παίρναμε σβάρνα όσους θεωρούμε ότι μας έβλαψαν ζητώντας εκδίκηση; Θα διαχωρίζαμε τον χρόνο έτσι ώστε να χαρίσουμε σε κάθε αγαπημένο μας πρόσωπο μια στιγμή αποχαιρετισμού; Θα κλειδωνόμασταν στο σπίτι προσευχόμενοι αναζητώντας συγχώρεση και λύτρωση ή απλά συνεχίσωντας την ημέρα όπως μία οποιαδήποτε καθημερινή; Κάθε πτυχή έχει και τα ψεγάδια της. Δεν ξέρω αν υπάρχει σωστή απόφαση εφόσον πάντα μα πάντα θα βρεθεί κάποιος με αντίλογο. Τελικά οι σωστές αποφάσεις παίρνονται με βάση το ένστικτο μας, όχι με την Φροϋδική εξήγηση, αλλά με το αίσθημα της ζεστασιάς που νιώθεις μέσα σου όταν κάτι εκπληρώνεται.

Φάτα μοργκάνα

2007-11-01T09:03:00.000+02:00

Φάτα Μοργκάνα είναι Ιταλική μετάφραση του ονόματος της Μόργκαν λε Φέι, της μάγισσας και ετεροθαλούς αδελφής του Βασιλιά Αρθούρου, και χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει ένα είδος αντικατοπτρισμού, ένα οπτικό φαινόμενο που οφείλεται σε θερμοκρασιακή αναστροφή. Τα αντικείμενα στον ορίζοντα, όπως νησιά, κρημνοί, πλοία ή παγόβουνα, εμφανίζονται επιμηκυμένα και υπερυψωμένα, όπως τα "κάστρα των παραμυθιών". Ήθελα να γράψω για τις χίμαιρες της ζωής, για τις πλαστές ανάγκες που μας επιβάλλουν και για το κυνήγι της ματαιοδοξίας. Όλα αυτά όμως μου φάνηκαν κοινότυπα, πόσος σχολιασμός επιτέλους να γίνει. Μα πραγματικά είναι η καθημερινότητα που μας περιβάλλει. Σκεπτόμενη αυτά θυμήθηκα το συγκεκριμένο φαινόμενο. Προσπαθούμε για την επιτυχία, την κοινωνική καταξίωση που σαν βεδουίνοι στην έρημο όλο πλησιάζουμε και καταλήγουμε πάλι με άμμο στα χέρια. Μην παρεξηγηθώ, κάθε άλλο παρά πεσιμίστρια είμαι. Είναι άδικο όμως να μένουμε στα χέρια με ένα πουκάμισο αδειανό. Ακολουθώντας τα όνειρα πάμε πάντα ένα βήμα πιο πέρα, οι οφθαλμαπάτες όμως μας κάνουν να χανόμαστε στην έρημο. Keep it real

Καλώς τη Δευτέρα

2007-10-29T09:49:00.000+02:00

Τραβάω την κουβέρτα και φροντίζω να μην μπει κρύος αέρας από κάτω. Ίσα ίσα για να μπορέσω να κοιτάξω το ξυπνητήρι. Τα μάτια δεν ανοίγουν και δίνοντας μια προθεσμία στον εαυτό μου μετράω μέχρι το τρία και παίρνω φόρα ώστε να πετάξω τα σκεπάσματα. Κάπως έτσι πρέπει να είναι και η εμπειρία της γέννας. Μετά από τη ζεστασιά και την ασφάλεια, χαμένοι στη σιγουριά των ονείρων ξαφνικά ερχόμαστε αντιμέτωποι με την κρύα παγερή σκοτεινή πραγματικότητα. Την πραγματικότητα της Δευτέρας. Τσούκου τσούκου στο τρενάκι τσούκου τσούκου στο μετρό, αχ να το ξέρα λιγάκι θα΄περνα σήμερα ρεπό. Σιγοψιθυρίζω στον εαυτό μου αυτοσχέδια στιχάκια προσπαθώντας να συμφιλιωθώ με την ιδέα της εβδομαδιαίας ρουτίνας. Γιατί δεν συνηθίζεται ποτέ αυτό; Είναι στην φύση του ανθρώπου μάλλον να συνηθίζει εύκολα στην καλοπέραση( βλ.Σ/Κ) , αλλά να αποποιείται την καταναγκαστική εργασία(σύμφωνα με αρκετούς φιλοσόφους κάθε είδους εργασία είναι δουλεία). Μου παίρνει λίγη ώρα αλλά φτάνοντας στα ρουθούνια μου η γνώριμη οσμή της λεωφορειίλας γνωρίζω ότι άλλη μια βδομάδα έχει ξεκινήσει.

Υ.Γ. Εφιστώ την προσοχή σας, αν βλέπεται στο δρόμο ένα μικρό άσπρο αυτοκινητάκι να απομακρύνεστε σε απόσταση 100 μέτρων. Κινδυνεύει η σωματική σας ακεραιότητα

Τα νεύρα μου

2007-10-25T12:14:00.000+03:00

Διαβάζω, ενημερώνομαι,προσπαθώ όσον αφορά τα επαγγελματικά να επικαιροποιώ τις γνώσεις μου και όμως βλέπω άτομα λιγότερο καταρτισμένο από εμένα να προχωράνε. Δεν μιλάω από ματαιοδοξία. Με κουράζει τόσο πολύ το γεγονός που καθημερινά βιώνω. Γιατί οι γλείφτες και οι συκοφάντες πάνε μπρος;Πρέπει να γονατίσω την αξιοπρέπειά μου για να προκόψω; Να πέσω σε ένα επίπεδο πολύ χαμηλότερο από αυτό που έμαθα για να συναγωνισθώ επάξια;Πρέπει να προχωρώ τοίχο τοίχο και να κρυφακούω ώστε να σώσω τα αυταπόδεικτα; Δηλαδή την λίγη αλλά πραγματική επαγγελματική μου πορεία; Αν κάποιος έχει συμβουλές πολύ θα χαρώ να μου τις δώσει. Να με επιμορφώσει σε αυτό τον τομέα γιατί εγώ δεν ξέρω πως να τα βγάλω πέρα με άτομα τα οποίο συνεχώς γλύφουν και κακολογούν. Δεν έχω μάθει να αμύνομαι στα πισώπλατα μαχαιρώματα. Και το χειρότερο, πως γίνεται να είναι τόσο φανερό αλλά οι άμεσα ενδιαφερόμενοι να μην παίρνουν πρέφα; Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι;

Πετοφοβία

2007-10-22T13:11:00.000+03:00

Μπαίνοντας στο Ελ.Βεν. ζαλίζομαι από την πολυκοσμία και την αστάθεια του χώρου. Μου αρέσει όμως αυτό, όπως στα τρενάκια του Λούνα-Πάρκ. Όλα είναι υπέροχα, η αναμονή, οι πολυπολιτισμικότητα, τα μαγαζάκια μαζεμένα σαν ζαχαρωτά που σε φωνάζουν να ξοδέψεις το χαρτζιλίκι σου. Χάνομαι στους διαδρόμους μετά από ένα γρήγορο check-in και όταν σηκώνω το κεφάλι να δω την ώρα με πιάνει ελαφρό ρίγος και μαύρες σκέψεις . Έφτασε η ώρα της απογείωσης. Γιατί να μου συμβαίνει αυτό; Σε κάθε πτήση αισθάνομαι ότι χάνω λεπτά από τη ζωή μου με το άγχος και την πίεση που αισθάνομαι. Σφίγγομαι, βαριανασαίνω, ζαλίζομαι και να σκεφτεί κανείς ότι πριν από 2 χρόνια απολάμβανα τις αεροπορικές πτήσεις. Μέχρις ότου πέταξα μέσα (πάνω λογικά) από καταιγίδα, από τότε με τη σκέψη μόνο του πετάγματος ανεβαίνουν οι σφυγμοί μου. Έχω δοκιμάσει τα πάντα αλλά πάντοτε αισθάνομαι σαν πιτσιρίκι που βλέπει τον Εφιάλτη στο Δρόμο με τις Λεύκες. Ελπίζω να συνεχίσω να πετάω και να ταξιδεύω και να γνωρίζω νέους τόπους. Στα γεράματα δεν είναι ντροπή να φοράς και πάνα (ευτυχώς).